Liturgia na dzień 2019-06-10:

Pierwsze czytanie

Rdz 3, 9-15. 20

Czytanie z Księgi Rodzaju

Gdy Adam spożył z drzewa, Pan Bóg zawołał na niego i zapytał go: «Gdzie jesteś?»

On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się».

Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?»

Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem».

Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?»

Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam».

Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: «Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i dzikich; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono ugodzi cię w głowę, a ty ugodzisz je w piętę».

Mężczyzna dał swej żonie imię Ewa, bo ona stała się matką wszystkich żyjących.

Psalm responsoryjny

Ps 87 (86), 1-3. 5-7 (R.: por. 3)

Ps 87 (86), 1-3. 5-7 (R.: por. 3)
Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

Gród Jego wznosi się na świętych górach: †
umiłował Pan bramy Syjonu *
bardziej niż wszystkie namioty Jakuba.
Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, *
miasto Boże.

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

O Syjonie powiedzą: †
«Każdy człowiek narodził się na nim, *
a Najwyższy sam go umacnia».
Pan zapisuje w księdze ludów: «Oni się tam narodzili». †
I tańcząc, śpiewać będą: *
«Wszystkie moje źródła są w tobie».

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

Drugie czytanie

Dz 1, 12-14

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy Jezus został wzięty do nieba, apostołowie wrócili do Jeruzalem z góry zwanej Oliwną, która jest blisko Jeruzalem, w odległości drogi szabatowej.

Przybywszy tam, weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, brat Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, z Maryją, Matką Jezusa, i z braćmi Jego.

[2. czytanie do wyboru jako pierwsze w kościołach, gdzie nie obchodzi się uroczystości]

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 1, 28

Alleluja, alleluja, alleluja

Szczęśliwa Dziewico, która porodziłaś Pana,
błogosławiona Matko Kościoła,
Ty strzeżesz w nas Ducha
Twojego Syna, Jezusa Chrystusa.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 19, 25-34

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja».

I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Potem Jezus, świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: «Pragnę». Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę nasączoną octem i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Dokonało się!»

I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat – ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem – Żydzi prosili Piłata, żeby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała.

Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Jezusem byli ukrzyżowani. Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok, a natychmiast wypłynęła krew i woda.

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Matka Kościoła

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Matka Kościoła

Wczoraj przeżywaliśmy dzień Zesłania Ducha Świętego. Ta uroczystość w pewien sposób domyka etap kształtowania się młodego Kościoła. Tego, który narodził się z przebitego boku Chrystusa na Golgocie, gdzie wzięły początki sakramenty Kościoła. Ów Kościół, kształtujący się pod okiem Zbawiciela teraz zapoczątkował swoją publiczną działalność. Wyszedł do tych, do których był posłany, aby zaświadczyć o wielkich dziełach Bożych. Dzięki darowi męstwa uczniowie potrafili opuścić bezpieczne miejsce jakim był Wieczernik i zdecydowali się stanąć oko w oko z ludźmi, którzy jeszcze nie tak dawno krzyczeli „na krzyż z Nim”.
Kościół, który wyszedł do ludzi od tej pory będzie poszerzał kręgi swego zainteresowania i oddziaływania. Będzie szedł ciągle naprzód, starając się nie tylko nauczać, ale także dawać odpowiedzi na pojawiające się coraz to nowe pytania, gdy ludzkość będzie zdobywać i poszerzać swoją wiedzę w coraz to nowych dziedzinach. Ten Kościół, prowadzony przez Ducha Świętego ma swoją matkę. Jest nią Maryja. Ten tytuł nie jest jedynie stwierdzeniem honorowym.
Maryja była wszakże obecna we wszystkich etapach kształtowania się Kościoła. Przyjęła pod swoje matczyne serce wcielone Słowo Boże. Wydała na świat Zbawiciela, a następnie wychowywała Go i ochraniała. Pismo święte ukazuje Maryję we wszystkich ważnych momentach życia i działalności Pana. To jej Pan powierzył pod krzyżem umiłowanego ucznia i ona została oddana Janowi, aby była matką dla niego i całego rodzącego się Kościoła.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Maryja obecna jest wreszcie w Wieczerniku, kiedy następuje Zesłanie Ducha Świętego. Jej cicha obecność, pełna pokory i modlitwy także dziś jest dla nas owym płaszczem macierzyńskiej miłości, jakiej doświadczamy. Pod jej opiekę i obronę nieustannie się uciekamy, przemierzając szlaki naszych ziemskich pielgrzymek.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy dziękuję Maryi za jej macierzyńską opiekę?