17
czerwca
poniedziałek
Wspomnienie św. Alberta Chmielowskiego, zakonnika
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
2 Kor 6, 1-10
Psalm responsoryjny:
Ps 98
Werset przed Ewangelią:
Ps 119 (118), 105
Ewangelia:
Mt 5, 38-42

Patroni:

  • św. Blastus i Diogenes,
  • św. Isaurus, Innocenty, Feliks, Hermias, Peregryn i Bazyli ,
  • św. Nikander i Marcjan,
  • św. Antidius,
  • św. Hypacjusz,
  • św. Herweusz,
  • św. Avitus,
  • św. Rajner z Pizy,
  • św. Teresa,
  • bł. Piotr Gambacorta,
  • bł. Paweł Burali,
  • bł. Filip Papon,
  • bł. Józef Maria Cassant

Liturgia na dzień 2019-06-17:

Pierwsze czytanie

2 Kor 6, 1-10
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Napominamy was, abyście nie przyjmowali na próżno łaski Bożej. Mówi bowiem Pismo: «W czasie pomyślnym wysłuchałem cię, w dniu zbawienia przyszedłem ci z pomocą». Oto teraz czas upragniony, oto teraz dzień zbawienia.

Nie dając nikomu sposobności do zgorszenia, aby nie wyszydzono naszej posługi, okazujemy się sługami Boga przez wszystko: przez wielką cierpliwość, wśród utrapień, przeciwności i ucisków, w chłostach, więzieniach, podczas rozruchów, w trudach, nocnych czuwaniach i w postach, przez czystość i umiejętność, przez wielkoduszność i łagodność, przez objawy Ducha Świętego i miłość nieobłudną, przez głoszenie prawdy i moc Bożą, przez oręż sprawiedliwości zaczepny i obronny, wśród czci i pohańbienia, przez zniesławienie i dobrą sławę. Uchodzący za oszustów, a przecież prawdomówni, niby nieznani, a przecież dobrze znani, niby umierający, a oto żyjemy, jakby karceni, lecz nie uśmiercani, jakby smutni, lecz zawsze radośni, jakby ubodzy, a jednak wzbogacający wielu, jako ci, którzy nic nie mają, a posiadają wszystko.

Psalm responsoryjny

Ps 98
Ps 98 (97), 1bcde. 2-3b. 3c-4 (R.: por. 2a)

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
albowiem uczynił cuda.
Zwycięstwo Mu zgotowała Jego prawica *
i święte ramię Jego.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
dla domu Izraela.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 119 (118), 105
Alleluja, alleluja, alleluja

Twoje słowo jest pochodnią dla stóp moich, Panie,
i światłem na mojej ścieżce.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 5, 38-42
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Słyszeliście, że powiedziano: „Oko za oko i ząb za ząb!” A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu: lecz jeśli cię ktoś uderzy w prawy policzek, nadstaw mu i drugi. Temu, kto chce prawować się z tobą i wziąć twoją szatę, odstąp i płaszcz. Zmusza cię ktoś, żeby iść z nim tysiąc kroków, idź dwa tysiące. Daj temu, kto cię prosi, i nie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Oko za oko

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Oko za oko

Oko za oko, ząb za ząb. Czy jest ktoś, dla kogo dziś owa skądinąd biblijna zasada nie byłaby synonimem zawziętości, mściwości, czy braku miłosierdzia. Warto zatem przypomnieć, że rzecz ma się nieco inaczej. Pod panowaniem grzechu człowiek zapomniał o miłosierdziu. Fala zła, jaka zalała świat po grzechu pierwszych rodziców sprawiła, że zło stawało naprzeciw zła. Zemsta miała odstraszać, ale wbrew założeniom sprawiała, że poczucie krzywdy rodziło kolejne pragnienie zemsty.
Owa zasada oko za oko, ząb za ząb była więc zasadą miłosierdzia. Oznaczała ona, że nikt nie ma prawa nawet w dociekaniu sprawiedliwości do wymierzenia większej kary winowajcy, niż krzywda, jaką zadał domagającemu się pomsty. Kiedy przypomnimy sobie o miastach ucieczki, gdy spróbujemy zrozumieć, jak Bóg wychowywał ludzkość do daru miłosierdzia, czymś oczywistym stanie się dla nas zasada podana przez Zbawiciela, zasada miłosierdzia, darowania grzechów i przebaczenia.
Nie chodzi to bynajmniej o zapewnienie sprawcy poczucia bezkarności. Mimo upływu lat wciąż borykamy się z różnymi skrajnościami. Z jednej strony ideologiczne zapewnienie większych praw sprawcy niż ofierze, z drugiej domaganie się krwawej zemsty, bez wzięcia pod uwagę jakichkolwiek norm współczesnego postępowania procesowego.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Bóg jest Bogiem miłosierdzia, który uczy kochać i przebaczać. Jednak Pan nie pozostawia nas samych sobie. Jego sprawiedliwość wieczna nie kwestionuje potrzeby zapewnienia ochrony ludziom tu na ziemi. Prawo do obrony jest czymś naturalnym. Czymś, czego człowiekowi nie można odmówić. Miłosierdzie jest łaską, której Bóg nam nie odmawia, jeśli uciekamy się do Niego.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem miłosierny?