1
lipca
poniedziałek
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Ottona, biskupa
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Rdz 18, 16-33
Psalm responsoryjny:
Ps 103
Werset przed Ewangelią:
Ps 95 (94), 8a. 7d
Ewangelia:
Mt 8, 18-22

Patroni:

  • św. Aaron,
  • św. Marcin,
  • św. Domicjan,
  • św. Teodoryk,
  • św. Eparch,
  • św. Golvenus,
  • św. Carilefus,
  • św. Otto,
  • św. Nikazjusz,
  • bł. Jerzy Beesley i Montford Scott,
  • bł. Tomasz Maxfield,
  • św. Oliwer Plunkett,
  • bł. Jan Chrzciciel Duverneuil i Piotr Aredius Labrouhe de Laborderie,
  • bł. Ignacy Falzon,
  • bł. Jan Nepomucen Chrzan

Liturgia na dzień 2019-07-01:

Pierwsze czytanie

Rdz 18, 16-33
Czytanie z Księgi Rodzaju

Ludzie, których gościł Abraham, odeszli i skierowali się ku Sodomie. Abraham zaś szedł z nimi, aby ich odprowadzić, a Pan mówił sobie: «Czyż miałbym zataić przed Abrahamem to, co zamierzam uczynić? Przecież ma się on stać ojcem wielkiego i potężnego narodu i przez niego otrzymają błogosławieństwo wszystkie ludy ziemi. Bo upatrzyłem go jako tego, który będzie nakazywał potomkom swym oraz swemu rodowi, aby przestrzegając przykazań Pana, postępowali sprawiedliwie i uczciwie, tak żeby Pan wypełnił to, co obiecał Abrahamowi».

Po czym Pan rzekł: «Głośno się rozlega skarga na Sodomę i Gomorę, bo występki ich mieszkańców są bardzo ciężkie. Chcę więc zstąpić i zobaczyć, czy postępują tak, jak głosi oskarżenie, które do Mnie doszło, czy nie; dowiem się».

Wtedy to ludzie ci odeszli w stronę Sodomy, a Abraham stał dalej przed Panem. Podszedłszy do Niego, Abraham rzekł: «Czy zamierzasz wygubić sprawiedliwych wespół z bezbożnymi? Może w tym mieście jest pięćdziesięciu sprawiedliwych; czy także zniszczysz to miasto i nie przebaczysz mu przez wzgląd na owych pięćdziesięciu sprawiedliwych, którzy w nim mieszkają? O, nie dopuść do tego, aby zginęli sprawiedliwi z bezbożnymi, aby stało się sprawiedliwemu to samo, co bezbożnemu! O, nie dopuść do tego! Czyż Ten, który jest sędzią nad całą ziemią, mógłby postąpić niesprawiedliwie?»

Pan odpowiedział: «Jeżeli znajdę w Sodomie pięćdziesięciu sprawiedliwych, przebaczę całemu miastu przez wzgląd na nich».

Rzekł znowu Abraham: «Pozwól, o Panie, że jeszcze ośmielę się mówić do Ciebie, choć jestem pyłem i prochem. Gdyby wśród tych pięćdziesięciu sprawiedliwych zabrakło pięciu, czy z braku tych pięciu zniszczysz całe miasto?»

Pan rzekł: «Nie zniszczę, jeśli znajdę tam czterdziestu pięciu».

Abraham znów odezwał się tymi słowami: «A może znalazłoby się tam czterdziestu?»

Pan rzekł: «Nie dokonam zniszczenia przez wzgląd na tych czterdziestu».

Wtedy Abraham powiedział: «Niech się nie gniewa Pan, jeśli rzeknę: może znalazłoby się tam trzydziestu?»

A na to Pan: «Nie dokonam zniszczenia, jeśli znajdę tam trzydziestu».

Rzekł Abraham: «Pozwól, o Panie, że ośmielę się zapytać: gdyby znalazło się tam dwudziestu?»

Pan odpowiedział: «Nie zniszczę przez wzgląd na tych dwudziestu».

Na to Abraham: «Niech mój Pan się nie gniewa, jeśli raz jeszcze zapytam: gdyby znalazło się tam dziesięciu?»

Odpowiedział Pan: «Nie zniszczę przez wzgląd na tych dziesięciu».

Wtedy Pan, skończywszy rozmowę z Abrahamem, odszedł, a Abraham wrócił do siebie.

Psalm responsoryjny

Ps 103
Ps 103 (102), 1b-2. 3-4. 8-9. 10-11 (R.: por. 8a)
Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby.
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Miłosierny jest Pan i łaskawy, *
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie zapamiętuje się w sporze, *
nie płonie gniewem na wieki.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Nie postępuje z nami według naszych grzechów *
ani według win naszych nam nie odpłaca.
Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, *
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.

Pan jest łaskawy, pełen miłosierdzia

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 95 (94), 8a. 7d

Alleluja, alleluja, alleluja

Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych,
lecz słuchajcie głosu Pańskiego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 8, 18-22
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus zobaczył tłum dokoła siebie, kazał odpłynąć na drugą stronę. A przystąpił pewien uczony w Piśmie i rzekł do Niego: «Nauczycielu, pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz».

Jezus mu odpowiedział: «Lisy mają nory, a ptaki podniebne – gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł położyć».

Ktoś inny spośród uczniów rzekł do Niego: «Panie, pozwól mi najpierw pójść i pogrzebać mojego ojca».

Lecz Jezus mu odpowiedział: «Pójdź za Mną, a zostaw umarłym grzebanie ich umarłych!»

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Dom Syna człowieczego

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Dom Syna człowieczego

Jakże znamienne są słowa Zbawiciela, że każde stworzenie na tym świecie ma swój kąt, miejsce, gdzie może poczuć się jak u siebie, ale Syn człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł położyć. Oczywiście, nawet dziś, gdy zwiedza się Kafarnaum, pielgrzym informowany jest, że wchodzi do miasta Jezusa. Możemy zadumać się nad ruinami synagogi, w której Jezus nauczał, zobaczyć, gdzie stał dom Piotra, ale próbując dogłębnie zrozumieć słowa Mistrza z Nazaretu, nie sposób nie przypomnieć sobie, co sam powiedział o Kafarnaum. W owym dniu lżej będzie Tyrowi i Sydonowi. Miasto Zbawiciela odrzuciło Go. Nikt nie jest prorokiem we własnym domu.
Słowa Jezusa jednak stanowią motyw refleksji, jakiej każdy z nas powinien dokonać. Jezus nie mając swojego miejsca na ziemi przychodzi, aby mieć miejsce w naszych sercach. Przyszedł do swoich a swoi Go nie przyjęli. To staje się punktem wyjścia do objęcia misją Zbawiciela całej ludzkości. Podobnie rzecz ma się z Kafarnaum. Jezus zlekceważony przez krajanów zwraca się do każdego z nas. On chce mieć miejsce w naszych sercach. Przyszedł, aby Jego Królestwo zapanowało na ziemi.
Zanim jednak nastanie Królestwo Boże w relacjach międzyludzkich, zanim zaistnieje w prawodawstwie państw i narodów, musi nastać w naszych sercach. To właśnie jest miejsce należne Jezusowi. Tam rozpościerać się winno Jego królowanie, aby świat w którym żyjemy przypominał ten, który wyszedł spod Boskich dłoni w momencie stworzenia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Skarga Pana, że nie ma miejsca, gdzie mógłby głowę złożyć, jest więc nie tylko wyrzutem pod adresem współczesnych Jezusowi. Jest napomnieniem skierowanym do nas wszystkich. Jeśli nie będziemy mieli w naszych sercach miejsca dla Jezusa, skarga ta będzie rozbrzmiewać aż do dnia sądu, kiedy zdamy sprawę z naszego życia na ziemi.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy w moim sercu jest miejsce dla Jezusa?