lipca

czwartek

Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Szymona z Lipnicy, prezbitera

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Wj 3,13-20

Psalm responsoryjny:

Ps 105

Werset przed Ewangelią:

Mt 11, 28

Ewangelia:

Mt 11, 28-30

Patroni:

św. Symforoza, Krescens, Julian, Nemezjusz, Primitivus, Justyn, Stakteus i Eugeniusz ,
św. Maternus,
św. Emilian,
św. Filastrius,
św. Ruffillus,
św. Arnulf,
św. Teodozja,
św. Fryderyk,
św. Brunon,
bł. Szymon z Lipnicy,
bł. Jan Chrzciciel z Brukseli,
bł. Tarsycja {Olga} Mackiv

Liturgia na dzień 2019-07-18:

Pierwsze czytanie

Wj 3,13-20

Czytanie z Księgi Wyjścia

Mojżesz rzekł Bogu: «Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mnie do was. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, cóż im mam powiedzieć?» Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: «Jestem, który jestem». I dodał: «Tak powiesz synom Izraela: Jestem posłał mnie do was».

Mówił dalej Bóg do Mojżesza: «Tak powiesz Izraelitom: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia.

Idź, a gdy zbierzesz starszych Izraela, powiesz im: Objawił mi się Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba i powiedział: Zająłem się w pełni wami i tym, co wam uczyniono w Egipcie. Postanowiłem więc wywieść was z ucisku w Egipcie i zaprowadzić do ziemi Kananejczyka, Chittyty, Amoryty, Peryzzyty, Chiwwity i Jebusyty, do ziemi opływającej w mleko i miód. Oni twych słów usłuchają. I pójdziesz razem ze starszymi Izraela do króla egipskiego, i powiecie mu: Pan, Bóg Hebrajczyków, nam się objawił. Pozwól nam odbyć drogę trzech dni przez pustynię, abyśmy złożyli ofiary Panu, Bogu naszemu.

Ja zaś wiem, że król egipski nie pozwoli wam wyruszyć, chyba że zmuszony siłą. Wyciągnę przeto rękę i uderzę Egipt różnymi cudami, jakich tam dokonam, a wypuści was».

Psalm responsoryjny

Ps 105

Ps 105 (104), 1 i 5. 8-9. 24-25. 26-27 (R.: por. 8a)

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, *
głoście Jego dzieła wśród narodów.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił, *
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Na wieki pamięta o swoim przymierzu, *
obietnicy danej tysiącu pokoleń,
o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, *
przysiędze danej Izaakowi.

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Bóg swój naród bardzo rozmnożył, *
uczynił go mocniejszym od jego wrogów.
Ich serce odmienił, by znienawidzili lud Jego *
i wobec sług Jego postępowali zdradziecko.

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Posłał wtedy sługę swego, Mojżesza, *
i Aarona, wybranego przez siebie.
Okazali wśród nich Jego znaki *
i cuda w krainie Chamitów.

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 28

Alleluja, alleluja, alleluja

Przyjdźcie do Mnie wszyscy,
którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 11, 28-30

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus przemówił tymi słowami:

«Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Chrystusowe ukojenie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Chrystusowe ukojenie

Dla współczesnego człowieka, zabieganego i wiele razy zmuszanego do wyrzeczeń i ponoszenia dodatkowych kosztów życia, słowa o ukojeniu brzmią wyjątkowo czytelnie. Tak, obietnica nieba jest obietnicą ukojenia. Jednak czy dziś, w warunkach pracy dla Królestwa w spiekocie dnia, w warunkach podsycanej co dnia niechęci wobec uczniów Jezusa możemy liczyć na jakąkolwiek chwilę wytchnienia w obecności Pana? Wszak On sam zapowiadał, że prześladowania, szykany i odrzucanie orędzia Ewangelii będą na porządku dziennym. Jak zatem odczytywać słowa o wytchnieniu i ukojeniu? Jedynie jako wizję nieba, czy też jako nadzieję na teraźniejszość?
Co do wizji nieba z całą pewnością możemy powiedzieć, że tam spełnią się wszystkie słowa wypowiedziane przez Pana. Tam cierpienia i śmierci już więcej nie będzie, zaś Zbawiciel otrze z naszego oka każdą łzę. Jednak nasza nadzieja jest nadzieją, której zadatek mamy już tu, na ziemi. Jezus jest przecież obecny w naszych sercach, jest obecny w Swoim Kościele. Gdzie więc szukać owego wytchnienia?
Z całą pewnością właśnie tam, gdzie jest Zbawiciel. W Słowie Bożym, w sakramentach Kościoła, we wspólnocie ludzi prawdziwie żyjących miłością Boga i bliźniego. Któż z nas nie odczuwa owego ożywczego powiewu w upalny dzień spiekoty, kiedy zatrzymuje się na chwilę modlitwy? Kto nie odchodzi z poczuciem ulgi od kratek konfesjonału, gdzie spotkanie z Jezusem Miłosiernym przywraca nam nadzieję? Spotkanie przy ołtarzu, czyż nie jest źródłem i szczytem, gdzie niczym na Taborze doświadczamy obecności Najwyższego?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Wizja nieba na ziemi nie spełni się, póki nie nastąpi ponowne przyjście Pana. Jednak już teraz doświadczając obecności Mistrza, możemy poczuć przynajmniej przez chwilę to, czego ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani serce człowieka nie zdoła pojąć. Klimatu i atmosfery nieba w czasie ziemskiej wędrówki możemy doświadczyć tylko u boku Zbawiciela.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy moja nadzieja jest w Bogu?