26
lipca
piątek
Wspomnienie świętych Rodziców NMP Joachima i Anny
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Wj 20, 1-17
Psalm responsoryjny:
Ps 19
Werset przed Ewangelią:
Łk 8, 15
Ewangelia:
Mt 13, 18-23

Patroni:

Liturgia na dzień 2019-07-26:

Pierwsze czytanie

Wj 20, 1-17
Czytanie z Księgi Wyjścia

W owych dniach mówił Bóg wszystkie te słowa:

«Ja jestem Pan, Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej, z domu niewoli.

Nie będziesz miał cudzych bogów obok Mnie!

Nie będziesz czynił żadnej rzeźby ani żadnego obrazu tego, co jest na niebie wysoko, ani tego, co jest na ziemi nisko, ani tego, co jest w wodach pod ziemią!

Nie będziesz oddawał im pokłonu i nie będziesz im służył, bo Ja, Pan, Bóg twój, jestem Bogiem zazdrosnym, który za nieprawość ojców karze synów do trzeciego i czwartego pokolenia, tych, którzy Mnie nienawidzą. Okazuję zaś łaskę aż do tysiącznego pokolenia tym, którzy Mnie miłują i przestrzegają moich przykazań.

Nie będziesz wzywał imienia Pana, Boga twego, w błahych rzeczach, bo nie pozwoli Pan, by pozostał bezkarny ten, kto wzywa Jego imienia w błahych rzeczach.

Pamiętaj o dniu szabatu, aby go uświęcić. Sześć dni będziesz się trudził i wykonywał wszystkie swoje zajęcia. Dzień zaś siódmy jest szabatem Pana, Boga twego. Nie będziesz przeto w dniu tym wykonywał żadnej pracy ani ty sam, ani syn twój, ani twoja córka, ani twój niewolnik, ani twoja niewolnica, ani twoje bydło, ani przybysz, który przebywa w twoich bramach. W sześć dni bowiem uczynił Pan niebo, ziemię, morze oraz wszystko, co jest w nich, siódmego zaś dnia odpoczął. Dlatego pobłogosławił Pan dzień szabatu i uznał go za święty.

Czcij twego ojca i twoją matkę, abyś długo żył na ziemi, którą Pan, Bóg twój, ci daje.

Nie będziesz zabijał.

Nie będziesz cudzołożył.

Nie będziesz kradł.

Nie będziesz mówił przeciw bliźniemu twemu kłamstwa jako świadek.

Nie będziesz pożądał domu twojego bliźniego. Nie będziesz pożądał żony bliźniego twego, ani jego niewolnika, ani jego niewolnicy, ani jego wołu, ani jego osła, ani żadnej rzeczy, która należy do twego bliźniego».

Psalm responsoryjny

Ps 19
Ps 19 (18), 8-9. 10-11 (R.: por. J 6, 68c)

Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce, *
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
Cenniejsze nad złoto, nad złoto najczystsze, *
słodsze od miodu płynącego z plastra.

Słowa Twe, Panie, dają życie wieczne

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 8, 15
Alleluja, alleluja, alleluja

Błogosławieni, którzy w sercu dobrym i szlachetnym zatrzymują słowo Boże
i wydają owoc dzięki swojej wytrwałości.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 13, 18-23
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Posłuchajcie przypowieści o siewcy. Do każdego, kto słucha słowa o królestwie, a nie rozumie go, przychodzi Zły i porywa to, co zasiane jest w jego sercu. Takiego człowieka oznacza ziarno posiane na drodze.

Posiane na grunt skalisty oznacza tego, kto słucha słowa i natychmiast z radością je przyjmuje; ale nie ma w sobie korzenia i jest niestały. Gdy przyjdzie ucisk lub prześladowanie z powodu słowa, zaraz się załamuje.

Posiane między ciernie oznacza tego, kto słucha słowa, lecz troski doczesne i ułuda bogactwa zagłuszają słowo, tak że zostaje bezowocne.

Posiane wreszcie na ziemię żyzną oznacza tego, kto słucha słowa i rozumie je. On też wydaje plon: jeden stokrotny, drugi sześćdziesięciokrotny, inny trzydziestokrotny».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Dziadkowie Zbawiciela

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Dziadkowie Zbawiciela

W naszej polskiej tradycji, dziadkowie pełnią bardzo ważną rolę. Iluż z nas zawdzięcza im najmłodsze lata dzieciństwa, kształtowanie naszego życia w kwestii wychowania i wiary? Opiekę w czasie, kiedy rodzice byli zabiegani i zajęcia pracą czy zwyczajnie nie mogli poświęcić nam więcej czasu? Dziadkowie Pana, czyli rodzice Najświętszej Maryi Panny z całą pewnością nie zajmowali się Boskim Wnukiem ani nie pomagali Matce Bożej w Jego wychowaniu. Cóż zatem możemy powiedzieć o ich udziale w dziejach Zbawienia? Czy mamy prawo postrzegać ich przez pryzmat naszego dzieciństwa i własnych doświadczeń wyniesionych w domów rodzinnych?
Historia Zbawienia nie ukazuje nam w żadnym momencie Zbawiciela z którymś z rodziców Najświętszej Maryi Panny. Ich rola, jaką przewidział im Bóg nie przecięła życiowych dróg ich i Pana Jezusa. Jednak Bóg powierzył ich pieczy i opiece tę, którą postanowił zachować od wszelkiego grzechu. Jako rodzice Matki Zbawiciela wypełnili dobrze swoje zadanie. Właśnie wychowują, ucząc miłości Boga, umiłowania tego co święte, godzenia się z decyzjami Tego, Który wszystko może, a mimo to zatrzymuje się przed wolnością człowieka, którą Sam go obdarował.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Maryja, która została wybrana przez Boga, z całą pewnością zrządzeniem Bożej Opatrzności została powierzona opiece najlepszych rodziców, jakich wybrał jej Bóg. Dziś czcimy ich jako świętych. Prosimy o wstawiennictwo u Boga, a jednocześnie dziękujemy Panu za naszych dziadków i rodziców. Wierzymy, że każdy człowiek postawiony na naszej drodze życia nie znajduje się tam przypadkiem. Bóg mając plan dla nas samych,

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy dziękuję Bogu za dziadków i modlę się za nich?