27
lipca
sobota
XVI Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Wj 24, 3-8
Psalm responsoryjny:
Ps 50
Werset przed Ewangelią:
Jk 1, 21bc
Ewangelia:
Mt 13, 24-30

Patroni:

  • św. Siedmiu śpiących z Efezu,
  • św. Pantaleon lub Pantalaimon,
  • św. Juliana i Semproniana,
  • św. Dezyderat,
  • św. Celestyn I,
  • św. Szymon (Symeon),
  • św. Ursus,
  • św. Eklezjusz,
  • św. Galactorius,
  • św. Anthusa,
  • św. Jerzy, Aureliusz i Sabigothon ,
  • św. Klemens, Gorazdus, Nahum, Sabas i Angelarius ,
  • bł. Bertold z Rachez,
  • bł. Rajmund Palmerio,
  • bł. Nevolonus,
  • bł. Łucja Bufalari,
  • bł. Robert Sutton,
  • bł. Wilhelm Davies,
  • bł. Maria Magdalena Martinengo,
  • bł. Joachim Vilanova Camallonga,
  • bł. Modest Vegas Vegas,
  • bł. Filip Hernández Martínez, Zachariasz Abadía Buesa i Jakub Ortiz Alzueta ,
  • bł. Maria Klementyna od Jezusa Ukrzyżowanego Staszewska,
  • bł. Maria od Męki Pańskiej (Tarallo)

Liturgia na dzień 2019-07-27:

Pierwsze czytanie

Wj 24, 3-8
Czytanie z Księgi Wyjścia

Mojżesz wrócił z góry Synaj i obwieścił ludowi wszystkie słowa Pana i wszystkie Jego polecenia. Wtedy cały lud odpowiedział jednogłośnie: «Wszystkie słowa, jakie powiedział Pan, wypełnimy».

Spisał więc Mojżesz wszystkie słowa Pana. Nazajutrz wcześnie rano zbudował ołtarz u stóp góry i postawił dwanaście stel, stosownie do liczby dwunastu szczepów Izraela. Potem polecił młodzieńcom izraelskim złożyć Panu ofiarę całopalną i ofiarę biesiadną z cielców.

Mojżesz zaś wziął połowę krwi i wlał ją do czar, a drugą połową krwi skropił ołtarz.

Wtedy wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi. I oświadczyli: «Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni».

Mojżesz wziął krew i pokropił nią lud, mówiąc: «Oto krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie wszystkich tych słów».

Psalm responsoryjny

Ps 50
Ps 50 (49), 1b-2. 5-6. 14-15 (R.: por. 14a)
Składajcie Bogu dziękczynną ofiarę

Przemówił Pan, Bóg nad bogami, *
i wezwał ziemię od wschodu do zachodu słońca.
Bóg zajaśniał z Syjonu, *
korony piękności.

Składajcie Bogu dziękczynną ofiarę

«Zgromadźcie Mi moich umiłowanych, *
którzy przez ofiarę zawarli ze Mną przymierze».
Niebiosa zwiastują Bożą sprawiedliwość, *
albowiem sam Bóg jest sędzią.

Składajcie Bogu dziękczynną ofiarę

«Składaj Bogu dziękczynną ofiarę, *
spełnij swoje śluby wobec Najwyższego.
I wzywaj Mnie w dniu utrapienia, *
wyzwolę ciebie, a ty Mnie uwielbisz».

Składajcie Bogu dziękczynną ofiarę

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Jk 1, 21bc

Alleluja, alleluja, alleluja

Przyjmijcie w duchu łagodności zaszczepione w was słowo,
które ma moc zbawić dusze wasze.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 13, 24-30
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział tłumom tę przypowieść:

«Królestwo niebieskie podobne jest do człowieka, który posiał dobre nasienie na swojej roli. Lecz gdy ludzie spali, przyszedł jego nieprzyjaciel, nasiał chwastu między pszenicę i odszedł.

A gdy zboże wyrosło i wypuściło kłosy, wtedy pojawił się i chwast. Słudzy gospodarza przyszli i zapytali go: „Panie, czy nie posiałeś dobrego nasienia na swej roli? Skąd więc wziął się na niej chwast?” Odpowiedział im: „Nieprzyjazny człowiek to sprawił”. Rzekli mu słudzy: „Chcesz więc, żebyśmy poszli i zebrali go?”

A on im odrzekł: „Nie, byście zbierając chwast, nie wyrwali razem z nim i pszenicy. Pozwólcie obojgu róść aż do żniwa; a w czasie żniwa powiem żeńcom: Zbierzcie najpierw chwast i powiążcie go w snopki na spalenie; pszenicę zaś zwieźcie do mego spichlerza”».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Chwast na polu

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Chwast na polu

Problem istnienia zła na świecie bywa wiele razy wykorzystywany przez ludzi, którzy oskarżają Boga o istnienie krzywd i nieprawości. Powiadają, że gdyby Bóg istniał, z całą pewnością nie dopuściłby do cierpienia, kataklizmów i krzywdy, jaka panuje w świecie. Przy tym zapominają jednak, że wolność, jakiej sami się domagają zakłada możliwość wyboru nie tylko pomiędzy różnymi rodzajami dobra, ale także pomiędzy dobrem i złem. To na początku dziejów Bóg dał człowiekowi tę możliwość wyboru i pomimo grzechu ludzi jej nie odebrał. Tak też jest do dziś. Dlatego znajdziemy na Bożej roli zarówno przykłady wielu świętych, jak i ludzi, którzy do końca sprzeniewierzyli się otrzymanej łasce Bożej.
Niekiedy może dziwić konkluzja przypowieści, jaka znajduje się w dzisiejszej Ewangelii. Dlaczego Bóg nie powyrywa chwastów? Dlaczego pozwala obojgu rosnąć aż do żniwa? Czy nie dlatego, że daje człowiekowi, każdemu człowiekowi możliwość nawrócenia? Jak wiele razy okazywało się, że ludzie, którzy uchodzili za wcielone zło zmieniali swoje życie i na jego koniec okazywali się wiernymi uczniami Pana? Wystarczy wspomnieć św. Pawła. Nawróconego pod Damaszkiem. Apostoła Narodów, który wcześniej był prześladowcą uczniów Pańskich.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Tajemnica pozostawienia chwastu i pszenicy aż do żniwa nie jest przyzwoleniem na nieskrępowaną ekspansję zła. Jest w dalszym ciągu walką o człowieka, za którego Jezus przelał Swoją najświętszą krew. Dlatego naszą postawą nie może być tolerancja, ale miłość. Nie obojętność, ale głoszenie Słowa Bożego. Mamy czas aż do żniwa. Prośmy Pana aby posłał Swych robotników. Niech zwycięży dobro w sercach uczniów Zbawiciela.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy głoszę moim życiem Dobrą Nowinę?