sierpnia

piątek

Święto św. Teresy Benedykty od Krzyża, dziewicy i męczennicy

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Oz 2, 16b. 17b. 21-22

Psalm responsoryjny:

Ps 45, 11-12. 14-15. 16-17 (R.: 11a)

Ewangelia:

Mt 25, 1-13

Patroni:

św. Edyta Stein,
św. Teresa Benedykta od Krzyża {Editha} Stein,
św. Roman,
św. Nathaeus,
św. Fedliminus,
Męczennicy z Konstantynopola ,
bł. Jan z Salerno,
bł. Jan z Firmo,
bł. Falcus,
bł. Ryszard Bere,
bł. Klaudiusz Richard,
bł. Kandyda Maria od Jezusa {Joanna Józefa} Cipitria,
bł. Florentyn Asensio Barroso,
bł. Ruben od Jezusa López Aguilar i VI towarz.,
bł. Faustyn Oteiza i Florentyn Felipe,
bł. Wilhelm Plaza Hernández,
bł. German {Józef Maria} Garrigues Hernández,
św. Marianna Cope,
św. Franciszek Jägerstätter

Liturgia na dzień 2019-08-09:

Pierwsze czytanie

Oz 2, 16b. 17b. 21-22

Czytanie z Księgi proroka Ozeasza

Tak mówi Pan:

«Wyprowadzę oblubienicę na pustynię i przemówię do jej serca. I tam odpowie Mi jak w dniu, w którym wychodziła z ziemi egipskiej.

I poślubię cię sobie na wieki, poślubię przez sprawiedliwość i prawo, przez miłość i miłosierdzie. Poślubię cię sobie przez wierność, a poznasz Pana».

Psalm responsoryjny

Ps 45, 11-12. 14-15. 16-17 (R.: 11a)

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, *
zapomnij o swym ludzie, o domu swego ojca.
Król pragnie twego piękna, *
on twoim panem, oddaj mu pokłon.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Córa królewska wchodzi pełna chwały, *
w złotogłów odziana.
W szacie wzorzystej do króla ją prowadzą, *
za nią przywodzą do ciebie dziewice, jej druhny.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Wiodą je z radością i w uniesieniu, *
wkraczają do królewskiego pałacu.
Synowie twoi zajmą miejsce twych ojców, *
ustanowisz ich książętami na całej ziemi.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Przyjdź, oblubienico Chrystusa, przyjmij wieniec,
który Pan przygotował dla ciebie na wieki.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 25, 1-13

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść:

«Podobne będzie królestwo niebieskie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie pana młodego. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nierozsądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w swoich naczyniach. Gdy się pan młody opóźniał, senność ogarnęła wszystkie i posnęły.

Lecz o północy rozległo się wołanie: „Oto pan młody idzie, wyjdźcie mu na spotkanie!” Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: „Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną”. Odpowiedziały roztropne: „Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie”.

Gdy one szły kupić, nadszedł pan młody. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną, i drzwi zamknięto. Nadchodzą w końcu i pozostałe panny, prosząc: „Panie, panie, otwórz nam!” Lecz on odpowiedział: „Zaprawdę, powiadam wam, nie znam was”.

Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Panny mądre i głupie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Panny mądre i głupie

Wielu z nas pamięta jeszcze z dzieciństwa tę przypowieść nie jako o pannach roztropnych i nieroztropnych, ale jako o pannach mądrych i głupich. Dziś wciskająca się wszędzie tzw. poprawność polityczna oraz unikanie wyrazistego nazywania rzeczy po imieniu sprawia, że niekiedy trudniej jest nam zrozumieć może nie tyle sens naszego przekazu, co wartość prawdziwej mądrości i konsekwencje głupoty.
Trzymając się jednak współczesnego tłumaczenia przypowieści o pannach roztropnych i nieroztropnych, warto zastanowić się, jak bardzo przyzwyczailiśmy się także obecnie do postępowania pozbawionego myślenia perspektywicznego, do życia, bez zastanawiania się, jakie konsekwencje może przynieść nasze postępowanie. Bez względu na to, czy mądrość utożsamimy z roztropnością, a nieroztropność z głupotą, Bóg daje nam zarówno objawienie jak rozum po to, aby nas prowadziły ku poznaniu Jego samego.
Nasze codzienne życie też wiele razy przypomina scenę z owej przypowieści. Chcielibyśmy wiele razy iść na skróty, omijać Boże Prawo i pozbyć się Jego przykazań. Lekceważymy konsekwencje takiego życia, ale kiedy zaczynają one być widoczne i dotkliwe w naszym życiu, oczekujemy że sam Bóg, lub ci, którzy są wierni Jego Prawu przybędą nam z pomocą. Wszak nam się to należy. Żyjemy w przekonaniu, że Bóg powinien myśleć za nas, że ma obowiązek zaradzać nie tylko naszym codziennym potrzebom, ale też naprawiać popełniane przez nas błędy.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Bóg jest miłosierny i owszem męczeńska śmierć Chrystusa zadośćuczyniła za nasze błędy, grzechy i zbrodnie. Jednak powołani jesteśmy nie do beztroskiego, pozbawionego konsekwencji życia, ale do podążania drogą wiary nadziei i miłości, korzystając zarówno z prawdy objawionej, jak i z darów jakie dał nam Bóg w postaci rozumu i wolności.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Co postępuję roztropnie?