września

wtorek

Wspomnienie św. Grzegorza Wielkiego, papieża i doktora Kościoła

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

1 Tes 5, 1-6. 9-11

Psalm responsoryjny:

Ps 27

Werset przed Ewangelią:

Łk 7, 16

Ewangelia:

Łk 4, 31-37

Patroni:

św. Grzegorz Wielki,
św. Febe,
św. Bazylisa,
św. Sandalius,
św. Manswetus,
św. Macanisius,
św. Auxanus,
św. Rimagilus,
św. Aigulphus,
św. Chrodogang,
bł. Guala,
bł. Bartłomiej Gutierrez i V towarz.,
bł. Brygida (Birgitta) od Jezusa Morello (Moreno) ,
bł. Andrzej Abel Alricy i LXXIV towarz.,
bł. Jan Chrzciciel Bottex, Michał Maria Franciszek de la Gardette i Franciszek Jacek (Hiacyntus) le Livec de Tresurin

Liturgia na dzień 2019-09-03:

Pierwsze czytanie

1 Tes 5, 1-6. 9-11

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tesaloniczan

Nie potrzeba wam, bracia, pisać o czasach i chwilach, sami bowiem dokładnie wiecie, że dzień Pański przyjdzie tak jak złodziej w nocy.

Kiedy bowiem będą mówić: «Pokój i bezpieczeństwo» – tak niespodzianie przyjdzie na nich zagłada, jak bóle na brzemienną, i nie umkną. Ale wy, bracia, nie jesteście w ciemnościach, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wszyscy wy bowiem jesteście synami światłości i synami dnia. Nie jesteśmy synami nocy ani ciemności. Nie śpijmy przeto jak inni, ale czuwajmy i bądźmy trzeźwi. Ponieważ nie przeznaczył nas Bóg na to, abyśmy zasłużyli na gniew, ale na osiągnięcie zbawienia przez Pana naszego, Jezusa Chrystusa, który za nas umarł, abyśmy – żywi czy umarli – razem z Nim żyli. Dlatego zachęcajcie się wzajemnie i budujcie jedni drugich, jak to zresztą czynicie.

Psalm responsoryjny

Ps 27

Ps 27 (25), 1. 4. 13-14 (R.: por. 13)

W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

Pan moim światłem i zbawieniem moim, *
kogo miałbym się lękać?
Pan obrońcą mego życia, *
przed kim miałbym czuć trwogę?

W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

O jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam, †
żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu *
przez wszystkie dni życia.
Abym kosztował słodyczy Pana, *
stale się radował Jego świątynią.

W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

Wierzę, że będę oglądał dobra Pana *
w krainie żyjących.
Oczekuj Pana, bądź mężny, *
nabierz odwagi i oczekuj Pana.

W krainie życia ujrzę dobroć Boga.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 7, 16

Alleluja, alleluja, alleluja

Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 4, 31-37

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jego było pełne mocy.

A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy: «Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boga». Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego!» Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego, nie wyrządzając mu żadnej szkody.

Wprawiło to wszystkich w zdumienie, i mówili między sobą: «Cóż to za słowo, że z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą».

I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Synowie dnia

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Synowie dnia

Noc i dzień pojawiają się na początku stworzenia. Oto Bóg oddziela światło od ciemności i czas, kiedy panuje światło nazywa dniem, a czas, kiedy panuje mrok nazywa nocą. Tak w sposób literacki Biblia odnosi się do pór dnia i nocy. Od samego początku światłość kojarzona będzie z tym, co dobre. Człowiek, który działa w dzień, nie ma nic do ukrycia. Nie musi chować się pod osłoną nocy. Poza tym, noc dla przeciętnego człowieka jest czasem odpoczynku i snu. Będzie ona też osłoną dla ucieczki, złych czynów, zdrad i podstępu, aż do momentu, kiedy w nocy dokona się zmartwychwstanie. Wówczas nadejście poranka oznajmi światu o największym cudzie z cudów, jaki dokonał się dla nas i naszego zbawienia.
Dzisiejsza liturgia słowa zachęca nas, abyśmy byli synami dnia i synami światłości. Cóż to może oznaczać w kontekście słów, jakie przynosi nam dzisiejsza Ewangelia? Otóż Jezus dokonując cudów, także w swoim rodzinnym Kafarnaum, manifestuje Swoją moc. Dla każdego człowieka, który myśli, znającego Pisma i Proroków powinno to dawać do myślenia i pobudzać do czuwania. Wszak czasy mesjańskie, których oczekiwano miały przecież przynieść pokój i ulgę w cierpieniach.
Gromienie złych duchów było jednym z przejawów mocy Bożej, jaką miał Zbawiciel. Jednak aby rozpoznać w Jezusie z Nazaretu obiecanego Mesjasza, trzeba było czuwać i podążać w kierunku światłości. Bez znajomości Pisma i równoczesnego, uczciwego spojrzenia na znaki czasu, moc jaką Zbawiciel przychodził z pomocą udręczonym ludziom postawa Jezusa budziła strach i podziw, ale nie prowadziła do pełni wiary.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Faryzeusze i uczeni w Piśmie znali Pisma i Proroków, ale dali się uśpić własnej pysze i wierze we własną doskonałość. Tymczasem Pan przyszedł, aby zbawiać, by głosić Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Podobnie i dziś Jezus obwieszcza nam wybraństwo i powołanie do łaski. Od nas zależy, czy z pomocą Bożej łaski usłyszymy to wezwanie i odnajdziemy drogę naszego życia, czy też damy się uśpić naszym własnym wizjom świata, gdzie pokusa znaczy więcej niż Boża łaska a próżność niż wezwanie do życia według Bożego prawa.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy czuwam i odczytuję znaki czasów?