19
września
czwartek
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Januarego, biskupa i męczennika
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
1 Tm 4,12-16
Psalm responsoryjny:
Ps 111
Werset przed Ewangelią:
Mt 11, 28
Ewangelia:
Łk 7,36-50

Patroni:

  • św. January,
  • św. Trofim,
  • św. Peleusz, Nil, Eliasz i Patermuthius ,
  • św. Eustochiusz,
  • św. Sekwan,
  • św. Marian,
  • św. Abbo,
  • św. Goeryk lub Abbo,
  • św. Teodor,
  • św. Pomposa,
  • św. Lantbert,
  • św. Arnulf,
  • bł. Maria de Cervellón,
  • św. Alfons z Orozco,
  • św. Maria Gulielma Emilia de Rodat,
  • bł. Jacek (Hiacyntus) Hoynelos González,
  • bł. Franciszka Cualladó Baixauli,
  • bł. Maria od Jezusa de la Yglesia y de Varo, Maria Bolesna i Consolata Aguiar-Mella y Díaz

Liturgia na dzień 2019-09-19:

Pierwsze czytanie

1 Tm 4,12-16
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Najdroższy:

Niechaj nikt nie lekceważy twego młodego wieku, lecz wzorem bądź dla wiernych w mowie, w obejściu, w miłości, w wierze, w czystości. Do czasu, aż przyjdę, przykładaj się do czytania, zachęcania, nauczania.

Nie zaniedbuj w sobie charyzmatu, który został ci dany za sprawą proroctwa i przez nałożenie rąk kolegium prezbiterów. W tych rzeczach się ćwicz, cały im się oddaj, aby twoje postępy widoczne były dla wszystkich. Uważaj na siebie i na nauczanie; w tych sprawach bądź wytrwały! To bowiem czyniąc, i siebie samego zbawisz, i tych, którzy cię słuchają.

Psalm responsoryjny

Ps 111
Ps 111 (110), 7-8. 9. 10 (R.: por. 2a)

Wielkie są dzieła, które Pan uczynił
Albo: Alleluja

Dzieła rąk Jego są sprawiedliwe i pełne prawdy, *
wszystkie Jego przykazania są trwałe,
ustalone na wieki wieków, *
nadane ze słusznością i mocą.

Wielkie są dzieła, które Pan uczynił
Albo: Alleluja

Zesłał odkupienie swojemu ludowi, *
na wieki ustanowił swoje przymierze,
imię Jego jest święte *
i wzbudza trwogę.

Wielkie są dzieła, które Pan uczynił
Albo: Alleluja

Bojaźń Pana jest początkiem mądrości; †
wspaniała zapłata dla tych, *
co według niej postępują,
a Jego sprawiedliwość *
będzie trwać na wieki.

Wielkie są dzieła, które Pan uczynił
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 28

Alleluja, alleluja, alleluja

Przyjdźcie do Mnie wszyscy,
którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 7,36-50
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jeden z faryzeuszów zaprosił Jezusa do siebie na posiłek. Wszedł więc do domu faryzeusza i zajął miejsce za stołem. A oto kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że gości w domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowy olejku i stanąwszy z tyłu u Jego stóp, płacząc, zaczęła łzami oblewać Jego stopy i włosami swej głowy je wycierała. Potem całowała Jego stopy i namaszczała je olejkiem.

Widząc to, faryzeusz, który Go zaprosił, mówił sam do siebie: «Gdyby On był prorokiem, wiedziałby, co to za jedna i jaka to jest ta kobieta, która się Go dotyka, że jest grzesznicą».

Na to Jezus rzekł do niego: «Szymonie, mam ci coś do powiedzenia».

On rzekł: «Powiedz, Nauczycielu».

«Pewien wierzyciel miał dwóch dłużników. Jeden winien mu był pięćset denarów, a drugi pięćdziesiąt. Gdy nie mieli z czego oddać, darował obydwom. Który z nich więc będzie go bardziej miłował?»

Szymon odpowiedział: «Przypuszczam, że ten, któremu więcej darował».

On zaś mu rzekł: «Słusznie osądziłeś».

Potem, zwróciwszy się w stronę kobiety, rzekł do Szymona: «Widzisz tę kobietę? Wszedłem do twego domu, a nie podałeś Mi wody do nóg; ona zaś łzami oblała mi stopy i otarła je swymi włosami. Nie powitałeś mnie pocałunkiem; a ona, odkąd wszedłem, nie przestała całować stóp moich. Głowy nie namaściłeś Mi oliwą; ona zaś olejkiem namaściła moje stopy. Dlatego powiadam ci: Odpuszczone są jej liczne grzechy, ponieważ bardzo umiłowała. A ten, komu mało się odpuszcza, mało miłuje».

Do niej zaś rzekł: «Odpuszczone są twoje grzechy».

Na to współbiesiadnicy zaczęli mówić sami do siebie: «Któż On jest, że nawet grzechy odpuszcza?»

On zaś rzekł do kobiety: «Twoja wiara cię ocaliła, idź w pokoju».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Ocalona przez wiarę

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Ocalona przez wiarę

Łatwo domyśleć się, jakie zgorszenie wywołało pojawienie się kobiety cudzołożnej w domu faryzeusza Szymona. Przecież w normalnych okolicznościach nigdy nie przyszło by jej do głowy, aby zjawić się w porządnym domu. Przyszła tam w poszukiwaniu Jezusa. Co więcej na oczach innych domowników dotykała się Mistrza. Czyż więc nie mogło się zrodzić zwątpienie w sercu człowieka, który całe życie dokładał starań, aby być postrzeganym jako wierny i sprawiedliwy? W poszukiwaniu owej wierności Bogu, w dążeniu do rozeznawania znaków czasu zaprosił nawet do swego domu Mistrza z Nazaretu, choć w jego własnym środowisku Jezus nie miał najlepszych opinii, a tu taka przykra niespodzianka.
Gdyby był tym, za kogo chce, aby Go uważano… Pan jednak nie pozostawia żadnego z nich, tzn. ani Szymona ani owej kobiety na pastwę wątpliwości, jakie targają ich serca. Opowiada przypowieść, która wyjaśnia, co właśnie dzieje się na oczach owego szanowanego człowieka. Darowane winy. Czyż nawet najsprawiedliwszy ze sprawiedliwych ludzi mógłby sam siebie wykupić? Czy człowiek może sam siebie zbawić? Przecież po grzechu pierwszych rodziców wszyscy potrzebujemy zbawienia, przebaczenia grzechów. Jedni więcej, inni mniej.
Właśnie ów ciężar winy, który dla faryzeusza Szymona dyskredytował kobietę cudzołożną, dla Zbawiciela staje się punktem wyjścia w opowieści o miłosierdziu. Każdy z nas jest dłużnikiem Boga. Ten zaś wszystkim daruje winy. Kto zatem pokocha miłosiernego Pana bardziej. Czyż nie ten, komu darowano więcej?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pan Jezus wie, co kryje się w naszych sercach. Zna nasze najskrytsze myśli. Dziś też wybacza tym, którzy Go o to proszą. Jednak aby wybaczyć, trzeba żałować za popełnione grzechy i prosić o ich odpuszczenie. Przebaczenie nie jest pobłażliwością, a demonstrowanie upodobania w grzechu bynajmniej nie jest wyrażaniem żalu za jego popełnienie. W czasach, kiedy tak wiele mówi się o miłosierdziu, warto pamiętać, że troska o grzesznika nie oznacza przymknięcia oka na jego winy, ale otwarcie jego serca, wyzbywszy się przywiązania do złego, więcej umiłował pamiętając, ile zostało mu odpuszczone.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy dziękuję Bogu za odpuszczenie grzechów?