Temat: Wiara domagająca się świadectwa

O tym, że wiara w Boga nie jest i nie może pozostać jedynie sprawą prywatną, Zbawiciel mówił wielokrotnie. Dzisiejsza Ewangeliczna przestroga, że światła nie stawia się pod korcem, ale na świeczniku, uświadamia nam jeszcze bardziej tę prawdę, że wiara domaga się świadectwa. Co się jednak dzieje wówczas, kiedy chcemy ukryć naszą wiarę? Czy schowana w zakrystii, nie manifestowana, ale pozostawiona jedynie dla siebie samego ma jakiś głębszy sens? Czy wówczas jest wiarą, czy jedynie jakimś niezdecydowanym przekonaniem, które wcześniej czy później poddane próbie musi określić się dokładnie i zamanifestować swoje prawdziwe oblicze?
Oprócz wezwania do dawania świadectwa Pan wypowiedział też słowa, że jeśli chcemy się modlić, należy wejść do swej izdebki i nie czynić tego na pokaz. Czymś innym jest jednak modlitwa lub uczynek miłosierdzia wykonany na pokaz, dla innych, czymś innym dawanie świadectwa o swojej wierze. O tym, że prawdziwej wiary nie da się ukryć można przekonać się także w naszych czasach. Nasze czasy coraz bardziej domagają się prawdziwego określenia się i sprostania próbie, jaką stawia przed nami życie.
Kiedy mroki grzechu zaczynają znów rozpościerać się w przestrzeni publicznej, gdy głosy wrogie chrześcijaństwu coraz głośniej rozbrzmiewają w przestrzeni publicznej, zaś głos Dobrej Nowiny bywa tłumiony, milczenie bywa jakże często opowiedzeniem się po konkretnej ze stron. Czyż apostołowie nieobecni na Golgocie nie wyrzucali sobie po zmartwychwstaniu, że zabrakło ich pod krzyżem? Czyż śmierć męczeńska nie została zaoszczędzona jedynie Janowi, który stał na Golgocie, razem z Matką Najświętszą?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Bóg może działać na różne sposoby, tak jak posłużył się nawet pogańskim władcą Cyrusem. Jednak my, jako świadkowie wiary będziemy kiedyś musieli odpowiedzieć Panu o nasze świadectwo wiary lub jego brak w naszym życiu. Będziemy musieli zdać sprawę, co uczyniliśmy ze światem Ewangelii, które otrzymaliśmy nie tylko dla nas, ale także po to, aby nieść je tym, którzy potrzebują rozproszenia mroków ich życia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy gotów jestem świadczyć o wierze?