9
października
środa
Dzień powszedni albo wspomnienie bł. Wincentego Kadłubka, biskupa albo wspomnienie świętych męczenników Dionizego, biskupa, i Towarzyszy albo wspomnienie św. Jana Leonardiego, prezbitera
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Jon 4, 1-11
Psalm responsoryjny:
Ps 86
Werset przed Ewangelią:
Rz 8, 15
Ewangelia:
Łk 11, 1-4

Patroni:

Liturgia na dzień 2019-10-09:

Pierwsze czytanie

Jon 4, 1-11
Czytanie z Księgi proroka Jonasza

Gdy Bóg przebaczył Niniwitom, nie podobało się to Jonaszowi i oburzył się. Modlił się więc do Pana i mówił: «Proszę, Panie, czy nie to właśnie miałem na myśli, będąc jeszcze w moim kraju? Dlatego postanowiłem uciec do Tarszisz, bo wiem, że Ty jesteś Bogiem łagodnym i miłosiernym, nieskorym do gniewu i bogatym w łaskę, litującym się nad niedolą. Teraz, Panie, zabierz mi, proszę, moje życie, albowiem lepsza dla mnie śmierć niż życie».

Pan odrzekł: «Czy uważasz, że słusznie jesteś oburzony?»

Jonasz wyszedł z miasta, zatrzymał się po jego wschodniej stronie, tam zrobił sobie szałas i usiadł w cieniu, aby widzieć, co się będzie działo w mieście. A Pan Bóg sprawił, że krzew rycynusowy wyrósł nad Jonaszem, by cień był nad jego głową i żeby mu ująć jego goryczy. Jonasz bardzo się ucieszył tym krzewem. Ale z nastaniem brzasku dnia następnego Bóg zesłał robaczka, aby uszkodził krzew, tak iż usechł.

A potem, gdy wzeszło słońce, zesłał Bóg gorący wschodni wiatr. Słońce tak prażyło Jonasza w głowę, że zasłabł. Życzył więc sobie śmierci i mówił: «Lepiej dla mnie umrzeć, aniżeli żyć».

Na to rzekł Bóg do Jonasza: «Czy słusznie się oburzasz z powodu tego krzewu?» On odpowiedział: «Słusznie jestem śmiertelnie zagniewany». Rzekł Pan: «Tobie żal krzewu, którego nie uprawiałeś i nie wyhodowałeś, który w nocy wyrósł i w nocy zginął. A czyż Ja nie powinienem okazać litości Niniwie, wielkiemu miastu, gdzie znajduje się więcej niż sto dwadzieścia tysięcy ludzi, którzy nie odróżniają swej prawej ręki od lewej, a nadto mnóstwo zwierząt?»

Psalm responsoryjny

Ps 86
Ps 86 (85), 3-4. 5-6. 9-10 (R.: 15a)

Panie, Ty jesteś Bogiem miłosiernym

Panie, zmiłuj się nade mną, *
bo nieustannie wołam do Ciebie.
Uraduj duszę swego sługi, *
ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę.

Panie, Ty jesteś Bogiem miłosiernym

Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i łaskawy, *
pełen łaski dla wszystkich, którzy Cię wzywają.
Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją *
i zważ na głos mojej prośby.

Panie, Ty jesteś Bogiem miłosiernym

Przyjdą wszystkie ludy przez Ciebie stworzone †
i Tobie, Panie, oddadzą pokłon, *
będą sławiły Twe imię.
Bo Ty jesteś wielki i czynisz cuda, *
tylko Ty jesteś Bogiem.

Panie, Ty jesteś Bogiem miłosiernym

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Rz 8, 15
Alleluja, Alleluja, Alleluja

Otrzymaliście Ducha przybrania za synów,
w którym wołamy: Abba, Ojcze.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 11, 1-4
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus, przebywając w jakimś miejscu, modlił się, a kiedy skończył, rzekł jeden z uczniów do Niego: «Panie, naucz nas modlić się, tak jak i Jan nauczył swoich uczniów».

A On rzekł do nich: «Kiedy będziecie się modlić, mówcie: Ojcze, niech się święci Twoje imię; niech przyjdzie Twoje królestwo! Naszego chleba powszedniego dawaj nam na każdy dzień i przebacz nam nasze grzechy, bo i my przebaczamy każdemu, kto przeciw nam zawini; i nie dopuść, byśmy ulegli pokusie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Zrozumieć Boga

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Zrozumieć Boga

Drogi Boże nie są drogami Bożymi. Jest to prawda znana każdemu człowiekowi. Jednak zupełnie inaczej jest wyznawać jakąś zasadę, twierdzenie w teorii, a inaczej doświadczyć jej w życiu. Oto pierwsze czytanie ukazuje nam dalsze losu zbuntowanego proroka. Dowiadujemy się, dlaczego Jonasz uciekał wcześniej od misji, jaką miał dla niego Przedwieczny. Wiedział, że Bóg jest Bogiem łagodnym i miłosiernym więc nie chciał iść głosić nadchodzącej kary, bo ostatecznie i tak Bóg nie zniszczył grzesznego miasta. Jonaszowi umyka jednak niezwykle ważny, można by rzec najistotniejszy powód zmiany decyzji przez Boga. Mieszkańcy posłuchali nawoływania proroka i do tego stopnia wzięli je sobie do serca, że pokuta jaką zarządził władca objęła nawet zwierzęta! Bóg zatem wejrzał na pokutujące miasto i darował mu karę. To wywołało gniew proroka.
Jakże jest nam nieobcym ten sposób postępowania. Gdyby losy świata zależały od nas, albo zupełnie przyzwolilibyśmy na zło, tolerując grzech, albo w swojej zapalczywości zaczęlibyśmy zsyłać karę na wszystko co żyje, aby wymierzyć specyficznie rozumianą sprawiedliwość. Bóg jednak postępuje inaczej. W Jego Boskich planach nie ma pośpiechu, ale jest za to i sprawiedliwość i miłosierdzie. Bóg napomina nas przez swoich proroków, niejednokrotnie posyła nas samych, abyśmy ogłaszali Jego wolę. Pozwala nam się zwracać do siebie jak do Ojca, ale wymaga też jak Ojciec, abyśmy byli posłuszni i postępowali w sposób godny dzieci Bożych.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
W dzisiejszej Ewangelii mamy lekcję modlitwy. Nam wydaje się niekiedy, że Bóg powinien się cieszyć każdym naszym gestem, słowem, każdą chwilą, kiedy przypominamy sobie o Nim i zwracamy się do Niego. Jakże wielu uważa, że nawet słowa buntu czy bluźnierstwa kierowane pod adresem Boga mają wartość modlitwy, bo przecież okazujemy Panu Nieba i Ziemi zainteresowanie. Czyż nie powinniśmy jednak uświadomić sobie kim jest Bóg i kim my jesteśmy? Czy patrząc na postawę Jonasza oraz rozważając słowa Modlitwy Pańskiej nie powinniśmy najpierw zastanowić się i przemyśleć naszą postawę względem Stwórcy? Bóg jest naszym Ojcem. Zawsze znajdzie czas i nas wysłucha, ale aby doświadczyć Jego miłosierdzia i zrozumieć Jego drogi nie wystarczy do Niego mówić. Trzeba przede wszystkim nauczyć się Go słuchać i rozumieć Jego wolę.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy zastanawiam się nad tym, co mówię do Boga?