11
grudnia
środa
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Damazego I, papieża
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Iz 40, 25-31
Psalm responsoryjny:
Ps 103 (102), 1b-2. 3-4. 8 i 10 (R.: por. 1b)
Ewangelia:
Mt 11, 28-30

Patroni:

Liturgia na dzień 2019-12-11:

Pierwsze czytanie

Iz 40, 25-31
Czytanie z Księgi proroka Izajasza

«Z kim moglibyście Mnie porównać, tak żeby Mi dorównał?» – mówi Święty. Podnieście oczy w górę i patrzcie: Kto stworzył te gwiazdy? – Ten, który w szykach prowadzi ich wojsko, wszystkie je woła po imieniu. Spod takiej potęgi i olbrzymiej siły nikt się nie wymknie.

Czemu mówisz, Jakubie, i ty, Izraelu, powtarzasz: «Zakryta jest moja droga przed Panem i prawo moje przez Boga pominięte?» Czy nie wiesz tego? Czy nie słyszałeś?

Pan – to Bóg wieczny, Stwórca krańców ziemi. On się nie męczy ani nie nuży, Jego mądrość jest niezgłębiona.

On daje siłę zmęczonemu i pomnaża moc bezsilnego. Chłopcy się męczą i nużą, chwieją się, słabnąc, młodzieńcy, lecz ci, co zaufali Panu, odzyskują siły, otrzymują skrzydła jak orły; biegną bez zmęczenia, bez znużenia idą.

Psalm responsoryjny

Ps 103 (102), 1b-2. 3-4. 8 i 10 (R.: por. 1b)
Chwal i błogosław, duszo moja, Pana

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana

On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby.
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana

Miłosierny jest Pan i łaskawy, *
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie postępuje z nami według naszych grzechów *
ani według win naszych nam nie odpłaca.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Oto Pan przyjdzie, aby lud swój zbawić,
błogosławieni, którzy są gotowi wyjść Mu na spotkanie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 11, 28-30
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus przemówił tymi słowami:

«Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Odzyskać siły w Imię Pana

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Odzyskać siły w Imię Pana

Któż z nas nie ma w życiu takich momentów, że wydaje nam się iż już nic się nie zmieni? Ile razy w naszym życiu uznawaliśmy się już za pokonanych i tak utrudzonych, że było nam wszystko jedno, co dzieje się z nami teraz i co stanie się jutro. Takie chwile przychodzą nie tylko na poszczególne osoby, ale niekiedy także na całe społeczności a nawet narody. Jeśli przypomnimy sobie historię narodu wybranego, od razu zorientujemy się jak wiele razy pomimo wielu cudów, jakich doświadczyli, naprzykrzali się Bogu i poddawali w wątpliwość Jego moc.
Dzisiejsze adwentowe rozważania prowadzą nas do uznania w Jezusie Tego, Który sprawia, że nawet utrudzeni i obciążeni możemy odzyskać nasze siły. Patrząc na historię ludu wybranego, a także na naszą historię Kościoła i chrześcijaństwa, z łatwością znajdziemy takie momenty, że tylko w świetle Bożej interwencji jesteśmy w stanie zrozumieć, skąd wzięliśmy siły, aby przeciwstawić się ogromnemu potencjałowi zła, jaki nam zagrażał.
Jezus wzywa także nas tu i teraz, w czasie tegorocznego adwentu, abyśmy przestąpili do Niego i na nowo odzyskali siły do życia według wiary, nadziei i miłości. On poprzez darowanie grzechów i nakarmienie nas Chlebem Żywym dodaje nam sił i wskazuje na Ducha, jakim zostaliśmy obdarowani. Trzeba nam więc uważnie wsłuchać się w słodkie wezwanie Zbawiciela, trzeba nam bez zbędnej zwłoki uporządkować nasze serca, gdyż Pan wkrótce nadejdzie.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Nasze przygotowanie na spotkanie z Panem wymaga od nas czynnego zaangażowania. Jezus pragnie narodzić się w naszych sercach, aby na nowo uskrzydlić naszą wiarę, aby wskazać nam, jak często korzystać z owego źródła i wspinać się na szczyt, którym jest Eucharystia. Ile razy prosimy Boga, aby dodał nam sił, pamiętajmy, że On zapewnił nas iż wystarczy nam Jego łaski, ale pamiętajmy też, aby przybliżać się do źródeł tej łaski, którymi są sakramenty. Same kolędy, choinka i świąteczne prezenty nie naładują naszych duchowych akumulatorów, nie sprawią że odzyskamy siły na tyle, by ku niebieskim przestworzom.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy zbliżam się do Chrystusa, aby Jego łaską odzyskać duchowe siły do dalszego życia?