18
grudnia
środa
Dzień Powszedni
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Jr 23, 5-8
Psalm responsoryjny:
Ps 72
Ewangelia:
Mt 1, 18-24

Patroni:

  • św. Malachiasz,
  • św. Namphamo, Miggo, Sanames i Lucitas ,
  • św. Gatianus,
  • św. Flannan,
  • św. Winebald,
  • bł. Nemezja Valle

Liturgia na dzień 2019-12-18:

Pierwsze czytanie

Jr 23, 5-8
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

«Oto nadchodzą dni – mówi Pan – kiedy wzbudzę Dawidowi odrośl sprawiedliwą. Będzie panował jako król, postępując roztropnie, i będzie wykonywał prawo i sprawiedliwość na ziemi. W jego dniach Juda dostąpi zbawienia, a Izrael będzie mieszkał bezpiecznie. To zaś będzie imię, którym go będą nazywać: „Pan naszą sprawiedliwością”.

Dlatego właśnie nadchodzą dni – mówi Pan – kiedy nie będą już mówić: Na życie Pana, który wyprowadził synów Izraela z ziemi egipskiej, lecz raczej: Na życie Pana, który wyprowadził i przywrócił pokolenie domu Izraela z ziemi północnej i ze wszystkich ziem, po których ich rozproszył; tak że będą mogli mieszkać na swej ziemi».

Psalm responsoryjny

Ps 72
Ps 72 (71), 1b-2. 12-13. 18-19ab (R.: por. 7)
Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Błogosławiony niech będzie Pan, Bóg Izraela, *
który sam czyni cuda.
Na wieki niech będzie błogosławione Jego imię, *
a Jego chwała niech wypełni ziemię.

Pokój zakwitnie, kiedy Pan przybędzie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Wodzu domu Izraela, który na Synaju dałeś Prawo Mojżeszowi,
przyjdź nas odkupić mocą Twojego ramienia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 1, 18-24
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie.

Gdy powziął tę myśl, oto Anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, on bowiem zbawi swój lud od jego grzechów». A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: «Oto dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel», to znaczy Bóg z nami.

Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił Anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Emmanuel, czyli Bóg za nami

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Emmanuel, czyli Bóg za nami

Pośród przesłania adwentowego dziś przedmiotem naszego rozważania jest proroctwo z Księgi Jeremiasza, które określa przychodzącego Mesjasza jako Boga z nami. Cóż to tak naprawdę oznacza, jeśli nie to, że ten sam Bóg, Który wywiódł naród Wybrany z ziemi egipskiej, z domu niewoli, Który opiekował się nim na pustyni przez lat czterdzieści, wiódł do ziemi obiecanej, po drodze karmiąc, ochraniając od złego i wychowując, aby w zatwardziałości serca nie porzucili odwiecznej miłości, Tego, Który pierwszy ich umiłował, Ten właśnie Bóg jest i będzie obecny pośród swego ludu.
Bóg, Który dokonuje rzeczy wielkich, który pozwala na rozproszenie swego ludu, aby doświadczywszy zagubienia w świecie pozwolili się odnaleźć i z powrotem sprowadzić do ziemi danej im przez Boga, ten właśnie Bóg jest Bogiem, Który był, Który Jest i Który przychodzi. Lud wybrany miał szczególne doświadczenie Boga. Któż jak nie oni byli niejako niesieni na skrzydłach, ochraniani, ale i doświadczani przez Boga. Zawsze Najwyższy pociągał ich ludzkimi więzami, a były to więzy miłości.
Adwent przypomina nam także nasze poszukiwanie Boga i drogę do upragnionego celu. Wołamy do Pana kiedy czujemy się zagubieni i osamotnieni, błagamy Go, kiedy na czymś niezwykle mocno nam zależy, ale w czasach spokoju i spełnienia zamiast trwać w dziękczynieniu, opuszczamy Tego, Który nas ukochał do końca. Dlatego też kiedy jesteśmy już coraz bliżej uroczystości Narodzenia Pańskiego warto przypomnieć sobie, że z dnia na dzień zbliża się ów dzień, jakkolwiek nie byłby on od nas jeszcze daleko, kiedy staniemy twarzą w twarz z Tym, Który przychodzi.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Starożytne ludy miały swoje wyobrażenie bóstw. Niekiedy czczone w lęku i uniżeniu, innym razem wykradane, z wiarą w ich magiczną moc, obsypywane ofiarami, w tym tymi najbardziej krwawymi z krwawych. Wszystko po to, aby mieć przekonanie, że bóstwo, moc jest z nimi. Jednak dopiero Pan prawdziwie jest Bogiem z nami. Ten, Który dla nas przyjął ludzką naturę jest Bogiem, Który stał się jednym z nas, aby nas zbliżyć do Siebie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że Pan jest Bogiem z nami?