Liturgia na dzień 2019-12-24:

Pierwsze czytanie

2 Sm 7, 1-5. 8b-12. 14a. 16

Czytanie z Drugiej Księgi Samuela

Gdy król Dawid zamieszkał w swoim domu, a Pan poskromił dokoła wszystkich jego wrogów, rzekł król do proroka Natana: «Spójrz, ja mieszkam w pałacu cedrowym, a arka Boża mieszka w namiocie». Natan powiedział do króla: «Uczyń wszystko, co zamierzasz w sercu, gdyż Pan jest z tobą».

Lecz tej samej nocy Pan skierował do Natana następujące słowa: «Idź i powiedz mojemu słudze, Dawidowi: To mówi Pan: „Czy ty zbudujesz Mi dom na mieszkanie? Zabrałem cię z pastwiska spośród owiec, abyś był władcą nad ludem moim, nad Izraelem. I byłem z tobą wszędzie, dokąd się udałeś, wytraciłem przed tobą wszystkich twoich nieprzyjaciół.

Dam ci sławę największych ludzi na ziemi. Wyznaczę miejsce mojemu ludowi, Izraelowi, i osadzę go tam, i będzie mieszkał na swoim miejscu, a nie poruszy się więcej i ludzie nikczemni nie będą go już uciskać jak dawniej. Od czasu, kiedy ustanowiłem sędziów nad ludem moim izraelskim, obdarzyłem cię pokojem ze wszystkimi wrogami. Tobie też Pan zapowiedział, że sam Pan dom ci zbuduje.

Kiedy wypełnią się twoje dni i spoczniesz obok swych przodków, wtedy wzbudzę po tobie potomka twojego, który wyjdzie z twoich wnętrzności, i utwierdzę jego królestwo. Ja będę mu ojcem, a on będzie Mi synem. Przede Mną dom twój i twoje królestwo będzie trwać na wieki. Twój tron będzie utwierdzony na wieki”».

Psalm responsoryjny

Ps 89

Ps 89 (88), 2-3. 4-5. 27 i 29 (R.: por. 2a)
Na wieki będę sławił łaski Pana

O łaskach Pana będę śpiewał na wieki, †
Twą wierność będę głosił moimi ustami *
przez wszystkie pokolenia.
Albowiem powiedziałeś: †
«Na wieki ugruntowana jest łaska», *
utrwaliłeś swą wierność w niebiosach.

Na wieki będę sławił łaski Pana

«Zawarłem przymierze z moim wybrańcem, *
przysiągłem mojemu słudze, Dawidowi:
Twoje potomstwo utrwalę na wieki *
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia».

Na wieki będę sławił łaski Pana

«On będzie wołał do Mnie: †
„Ty jesteś moim ojcem, *
moim Bogiem, opoką mojego zbawienia”.
Na wieki zachowam dla niego łaskę *
i trwałe z nim będzie moje przymierze».

Na wieki będę sławił łaski Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Wschodzie, Blasku światła wiecznego i Słońce sprawiedliwości,
przyjdź i oświeć siedzących w ciemnościach i mroku śmierci.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1, 67-79

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Zachariasz, ojciec Jana, został napełniony Duchem Świętym i zaczął prorokować, mówiąc:

«Błogosławiony Pan, Bóg Izraela,
bo lud swój nawiedził i wyzwolił,
i wzbudził dla nas moc zbawczą
w domu swego sługi, Dawida:

Jak zapowiedział od dawna
przez usta swych świętych proroków,
że nas wybawi od naszych nieprzyjaciół
i z ręki wszystkich, którzy nas nienawidzą;
Że naszym ojcom okaże miłosierdzie
i wspomni na swe święte przymierze –
na przysięgę, którą złożył
ojcu naszemu, Abrahamowi.

Da nam, że z mocy nieprzyjaciół wyrwani,
służyć Mu będziemy bez trwogi,
w pobożności i sprawiedliwości przed Nim
po wszystkie dni nasze.

A ty, dziecię, zwać się będziesz
prorokiem Najwyższego,
gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi;
Jego ludowi dasz poznać zbawienie
przez odpuszczenie grzechów,

Dzięki serdecznej litości naszego Boga,
z jaką nas nawiedzi z wysoka Wschodzące Słońce,
by oświecić tych,
co w mroku i cieniu śmierci mieszkają,
aby nasze kroki skierować na drogę pokoju».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wigilijna refleksja

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wigilijna refleksja

Czym różnią się ostatnie chwile oczekiwania od czasu, który właśnie przechodzi do historii? Od mijającego adwentu, który właśnie odchodzi do przeszłości wprowadzając nas w okres Narodzenia Pańskiego? Jeśli naprawdę czekamy, to owe ostatnie chwile będą dla nas z całą pewnością ekscytującym, niezwykle ważnym momentem, kiedy to, co było ustępuje miejsca temu, na co z taką tęsknotą czekaliśmy. Jeśli jednak nasze oczekiwanie było jedynie iluzją, jeżeli ten adwent mijał nam jak każdy inny dzień roku, to także ten dzisiejszy dzień i wieczór nie pogłębi naszej relacji z Bogiem ani też nie da nam radości ze spotkania z bliskimi przy wigilijnym stole.
Nasze polskie tradycje i zwyczaje związane z dzisiejszym dniem są bardzo bogate i dają nam wielką szansę na głębokie przeżycie ostatnich chwil oczekiwania. Jednak same zwyczaje, dzielenie się opłatkiem, składanie sobie życzeń muszą nas prowadzić do spotkania jeszcze ważniejszego, niż to przy wigilijnej wieczerzy. Musi to być spotkanie z Nowonarodzonym Zbawicielem, Który przychodzi na świat dla nas i dla naszego zbawienia.
Wspólne razem z bliskimi czuwanie, spożywanie wieczerzy, modlitwa, dzielenie się opłatkiem mają dopomóc nam w przygotowaniu do spotkania z Tym, Który przychodzi. To nie „magia świąt”, ale misterium Narodzenia Pańskiego mają prowadzić nas do uczynienia z naszych serc mieszkania dla Zbawiciela. Dopiero wtedy pokój zakwitnie pomiędzy ludami, tylko wówczas szczerze spojrzymy sobie w oczy, przebaczymy winy, jeśli Król nad Królami stanie się także królem naszego serca.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Czym zatem różni się oczekiwanie chrześcijanina od oczekiwania człowieka pozbawionego wiary w bóstwo i mesjańskie posłannictwo Jezusa? Otóż nasze oczekiwanie już jest przeżywaniem tej radości, którą będziemy mieć przy spotkaniu z Jezusem w Sakramencie Ołtarza, a kiedyś przy spotkaniu w niebie. Oczekiwanie na spełnienie nadziei, jest zupełnie innym oczekiwaniem niż to, kiedy mijający czas nie niesie ze sobą jedynie kolejne monotonne chwile odsłaniające nieuchronny proces przemijania.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy moje oczekiwanie jest przeżywaniem radości z nadchodzących świąt?