Liturgia na dzień 2019-12-30:

Pierwsze czytanie

1 J 2, 12-17

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Piszę do was, dzieci, że dostępujecie odpuszczenia grzechów ze względu na Jego imię. Piszę do was, ojcowie, że poznaliście Tego, który jest od początku. Piszę do was, młodzi, że zwyciężyliście złego.

Napisałem do was, dzieci, że znacie ojca, napisałem do was, ojcowie, że poznaliście Tego, który jest od początku, napisałem do was, młodzi, że jesteście mocni i że nauka Boża trwa w was, a zwyciężyliście złego.

Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli ktoś miłuje świat, nie ma w nim miłości ojca. Wszystko bowiem, co jest na świecie, a więc: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia, pochodzi nie od ojca, lecz od świata. Świat zaś przemija, a z nim jego pożądliwość; kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki.

Psalm responsoryjny

Ps 96

Ps 96 (95), 7-8. 9-10 (R.: por. 11a)
Niebo i ziemia niechaj się radują

Oddajcie Panu, rodziny narodów, *
Oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, *
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.

Niebo i ziemia niechaj się radują

Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku, *
zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, †
on świat tak utwierdził, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Niebo i ziemia niechaj się radują

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Zajaśniał nam dzień święty,
pójdźcie, narody, oddajcie pokłon Panu, bo wielka światłość zstąpiła dzisiaj na ziemię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 2, 36-40

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Rodzice przynieśli dzieciątko Jezus do świątyni, była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już sobie osiemdziesiąt cztery lata. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jeruzalem.

A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta – Nazaretu. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Między Bogiem a światem

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Między Bogiem a światem

Wizja świata u św. Jana jest jednoznaczna. Kojarzy się on nie tylko z zepsuciem, ale jest wręcz przeciwieństwem wszystkiego, co Bóg chce dla swoich dzieci. Dzisiejsze czytanie przynosi jednak bardzo dokładne określenie i nazwanie po imieniu tego, co zagraża człowiekowi podążającemu za duchem tego świata. Jest to potrójna pożądliwość. To ona sprawia, że nasze myślenie, a co za tym idzie postępowanie powoli odchodzi od Boga i kieruje się do rzeczy przemijających.
Upływający czas wyraźnie uświadamia nam, że nasze ciało, ziemski dobytek i wszystko w czym tak wielu pokłada nadzieję przemijają. Jedynym, Który trwa na wieki jest Bóg. To On pragnie abyśmy z Nim spędzili wieczność. Już teraz więc w Duchu Świętym prowadzi nas do odrzucenia propozycji, jaką kieruje do nas świat i do jednoczesnego przyjęcia „oferty” ze strony Boga.
Kiedy spoglądamy na otaczającą nas rzeczywistość, dostrzegamy, że nauka św. Jana jest dziś aktualna jak nigdy dotąd. Wszak pokusa pójścia za głosem tego świata, przymykanie oczu na pożądliwości próbujące nas zwieść z drogi Bożej naznaczają wyjątkowo boleśnie czasy, w których żyjemy. Dlatego też potrzeba nam wczytywania się w słowa Pisma, trzeba nieustannego zadawania sobie pytania, czy idę za głosem Ducha Świętego, czy za głosem ducha tego świata, aby nie zbłądzić w naszej drodze do Boga.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
W naszym rozeznawaniu rzeczywistości w której żyjemy ważne jest, w kim lub w czym pokładamy nadzieję. Świat kusi nas doczesnymi dobrami. Konsumpcja, nieskrępowane hołdowanie pożądliwościom, przekraczanie kolejnych granic i barier moralnych sprawiają, że człowiek oczekuje coraz więcej, ale im więcej ma, tym bardziej czuje się samotny i opuszczony. Tymczasem Bóg uczy nas ograniczać potrzeby ciała, aby wzmacniać naszego ducha. Odrywać wzrok od tego, co doczesne, aby zwracać się ku temu, co wieczne.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy umiem pokonywać pożądliwości serca?