10
stycznia
piątek
Dzień Powszedni
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
1 J 4, 19 - 5, 4
Psalm responsoryjny:
Ps 72
Werset przed Ewangelią:
Łk 4, 18
Ewangelia:
Łk 4, 14-22a

Patroni:

Liturgia na dzień 2020-01-10:

Pierwsze czytanie

1 J 4, 19 - 5, 4
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

My miłujemy Boga, ponieważ Bóg sam pierwszy nas umiłował. Jeśliby ktoś mówił: «Miłuję Boga», a brata swego nienawidził, jest kłamcą, albowiem kto nie miłuje brata swego, którego widzi, nie może miłować Boga, którego nie widzi. Takie zaś mamy od Niego przykazanie, aby ten, kto miłuje Boga, miłował też i brata swego.

Każdy, kto wierzy, że Jezus jest Mesjaszem, z Boga się narodził; i każdy miłujący Tego, który dał życie, miłuje również tego, kto życie od Niego otrzymał. Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania, albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie. Wszystko bowiem, co z Boga zrodzone, zwycięża świat; tym właśnie zwycięstwem, które zwyciężyło świat, jest nasza wiara.

Psalm responsoryjny

Ps 72
Ps 72 (71), 1b-2. 14 i 15bc. 17 (R.: por. 11)

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Wybawi ich od krzywdy i przemocy, *
gdyż krew ich cenna jest w jego oczach.
Zawsze będą się modlić za niego, *
nieustannie błogosławić mu będą.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Niech jego imię trwa na wieki, *
jak długo świeci słońce, niech trwa jego imię.
Niech jego imieniem wzajemnie się błogosławią, *
niech wszystkie narody życzą mu szczęścia.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 4, 18
Alleluja, alleluja, alleluja

Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 4, 14-22a
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powrócił mocą Ducha do Galilei, a wieść o Nim rozeszła się po całej okolicy. On zaś nauczał w ich synagogach, wysławiany przez wszystkich.

Przyszedł również do Nazaretu, gdzie się wychował. W dzień szabatu udał się swoim zwyczajem do synagogi i powstał, aby czytać.

Podano Mu księgę proroka Izajasza. Rozwinąwszy księgę, znalazł miejsce, gdzie było napisane: «Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski Pana».

Zwinąwszy księgę, oddał słudze i usiadł; a oczy wszystkich w synagodze były w Niego utkwione.

Począł więc mówić do nich: «Dziś spełniły się te słowa Pisma, które słyszeliście». A wszyscy przyświadczali Mu i dziwili się pełnym łaski słowom, które płynęły z ust Jego.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Wiara, która zwycięża

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Wiara, która zwycięża

Janowa katecheza o miłości Boga i bliźniego odsłania nam dziś kolejną tajemnicę jakże ważną nie tylko dla czasów apostolskich, ale jakże aktualną także w dzisiejszych czasach. Miłość Boga domaga się miłości bliźniego. Uznanie Jezusa za obiecanego Mesjasza ma swoje praktyczne konsekwencje w naszym życiu. Mamy spełniać Boże przykazania. Miłować się wzajemnie i miłować Boga. Zatem ten, kto głosi miłość bliźniego bez miłości Boga pozostaje w sprzeczności z nauką Pisma św. dzisiejsze czasy są jakimś niechlubnym wyjątkiem, gdzie człowiek skoncentrowany w egoistyczny sposób na sobie próbuje pod hasłem już nawet nie miłości, ale tolerancji bliźniego opowiedzieć się przeciw miłości Boga.
Miłość Boga względem nas została współcześnie sprowadzona do jakiegoś imperatywu, gdzie Bóg został ubezwłasnowolniony przez człowieka. Człowiek mówi, że Bóg nas kocha i zamiast odpowiadać miłością na ową miłość, grzeszy obrażając Boga. Mnoży występki, grzechy i prawdziwe zbrodnie przeciw miłości i na dodatek nazywa to różnymi odcieniami miłości, mówiąc, że prawdziwa miłość nie wyklucza.
Człowiek, który nie pokochał miłości na sposób Boży, tak naprawdę wzgardził miłością. Mówiąc, że ona nie wyklucza, wykluczył samego Dawcę Miłości, Odwieczne Źródło Miłości. Wszak św. Jan pisze, że aby poznać czy miłujemy dzieci Boże, trzeba zapytać się, czy miłujemy samego Boga.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Takie rozumienie miłości, jak przedstawia Apostoł daje prawdziwe zwycięstwo nad światem. Światem pełnym egoizmu, wykluczającym Boga i nazywającym miłością to, co w istocie jest jej zaprzeczeniem. Nie od dziś taka postawa stanowi śmiertelne niebezpieczeństwo dla prawdziwej miłości. Stąd też aby nie dać się zwieść, aby prawdziwie kochać, trzeba trwać przy Bogu, trzeba wierzyć. Taka wiara, wiara oparta na Prawdzie, Dobru, Pięknie i Miłości ma moc zwyciężyć wszelkie przeciwności. Taka wiara zwycięża świat.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy wierzę?