stycznia

poniedziałek

Wspomnienie bł. Jerzego Matulewicza, biskupa

Rok liturgiczny: A/II

Pierwsze czytanie:

2 Sm 5, 1-7. 10

Psalm responsoryjny:

Ps 89 (88), 20. 21-22. 25-26 (R.: por. 25a)

Werset przed Ewangelią:

2 Tm 1, 10b

Ewangelia:

Mk 3, 22-30

Patroni:

św. Aniela Merici,
św. Julian,
św. Julian,
św. Devota,
św. Mariusz,
św. Witalian,
św. Teodoryk,
św. Gilduinus,
bł. Jan,
bł. Manfred Settala,
bł. Rozalia du Verdier de la Soríniére,
św. Jan María Muzei lub Senex,
św. Henryk de Ossó y Cervelló,
bł. Jerzy Matulaitis (Matulewicz),
bł. Paweł Józef Nardini

Liturgia na dzień 2020-01-27:

Pierwsze czytanie

2 Sm 5, 1-7. 10

Czytanie z Drugiej Księgi Samuela

Wszystkie pokolenia izraelskie zeszły się u Dawida w Hebronie i oświadczyły mu: «Oto my jesteśmy kości twoje i ciało. Już dawno, gdy Saul był królem nad nami, ty odbywałeś wyprawy na czele Izraela. I Pan rzekł do ciebie: Ty będziesz pasł mój lud – Izraela, i ty będziesz wodzem nad Izraelem».

Cała starszyzna Izraela przybyła do króla do Hebronu. I zawarł król Dawid przymierze z nimi wobec Pana w Hebronie. Namaścili więc Dawida na króla nad Izraelem.

W chwili objęcia rządów Dawid miał lat trzydzieści, a rządził lat czterdzieści. Judą rządził w Hebronie lat siedem i sześć miesięcy, w Jerozolimie zaś całym Izraelem i Judą rządził lat trzydzieści trzy.

Razem ze swoimi ludźmi król wyruszył do Jerozolimy przeciw Jebusytom zamieszkującym tę krainę. Rzekli oni do Dawida: «Nie wejdziesz tutaj, lecz odepchną cię ślepi i kulawi». Oznaczało to: Dawid tu nie wejdzie. Dawid jednak zdobył twierdzę Syjon, to jest Miasto Dawidowe.

Dawid stawał się coraz potężniejszy, bo Pan, Bóg Zastępów, był z nim.

Psalm responsoryjny

Ps 89 (88), 20. 21-22. 25-26 (R.: por. 25a)

Zachowam wiecznie łaskę dla Dawida

Mówiąc kiedyś w widzeniu *
do świętych Twoich, rzekłeś:
«Na głowę mocarza włożyłem koronę, *
wyniosłem wybrańca z ludu.

Zachowam wiecznie łaskę dla Dawida

Znalazłem Dawida, mojego sługę, *
namaściłem go moim świętym olejem,
by ręka moja zawsze przy nim była *
i umacniało go moje ramię».

Zachowam wiecznie łaskę dla Dawida

«Z nim moja wierność i łaska, *
w moim imieniu jego moc wywyższona.
Jego władzę rozciągnę nad morzem, *
a jego panowanie nad rzekami».

Zachowam wiecznie łaskę dla Dawida

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Tm 1, 10b

Alleluja, alleluja, alleluja

Nasz Zbawiciel, Jezus Chrystus, śmierć zwyciężył,
a na życie rzucił światło przez Ewangelię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 3, 22-30

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Uczeni w Piśmie, którzy przyszli z Jerozolimy, mówili o Jezusie: «Ma Belzebuba i mocą władcy złych duchów wyrzuca złe duchy».

Wtedy Jezus przywołał ich do siebie i mówił im w przypowieściach: «Jak może Szatan wyrzucać Szatana? Jeśli jakieś królestwo jest wewnętrznie skłócone, takie królestwo nie może się ostać. I jeśli dom wewnętrznie jest skłócony, to taki dom nie będzie mógł się ostać. Jeśli więc Szatan powstał przeciw sobie i jest z sobą skłócony, to nie może się ostać, lecz koniec z nim. Nikt nie może wejść do domu mocarza i sprzęt mu zagrabić, jeśli mocarza wpierw nie zwiąże, i dopiero wtedy dom jego ograbi. Zaprawdę, powiadam wam: Wszystkie grzechy i bluźnierstwa, których by się ludzie dopuścili, będą im odpuszczone. Kto by jednak zbluźnił przeciw Duchowi Świętemu, nigdy nie otrzyma odpuszczenia, lecz winien jest grzechu wiecznego». Mówili bowiem: «Ma ducha nieczystego».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Największy z grzechów

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Największy z grzechów

Jeśli przeczytamy uważnie całą Ewangelię, zobaczymy że tylko o grzechu przeciwko Duchowi Świętemu Jezus powiada, że nie będzie odpuszczony. Dzisiejsze wydarzenie Ewangeliczne pokazuje nam o co właściwie chodzi z grzechem przeciwko Duchowi Świętemu. Jezus przychodzi jako Zbawiciel. Co więcej, głosząc naukę z mocą, objawia się jako lekarz Duszy i ciała. Przychodzi jako pogromca złych duchów. Ta zaś manifestacja mocy Bożej zostaje poczytana jako kolaboracja ze Złym Duchem. Jezus zostaje ni mniej ni więcej tylko oskarżony o to, że mocą demoniczną dokonuje znaków i cudów.
Gdzie zatem jest grzech przeciwko Duchowi Świętemu? Należy dopatrywać się go w całkowitym zamknięciu się na działanie Bożej łaski. Odrzuceniem daru, który prowadzi nas do zbawienia. Jezus objawiał Swoją moc stopniowo. Gromił nawet demony, które mówiły, że jest On Synem Bożym. Jednak spełnianie się proroctw Starego Testamentu w Jezusie, dokonywanie cudów, których nikt inny nie mógłby dokonać, wreszcie największy z cudów czyli zmartwychwstanie ukazują i nam, Kim naprawdę jest Jezus. Nawet, jeśli współcześni Zbawicielowi, za których dni chodził po ziemi i nauczał nie słyszeli od Niego wprost, że jest Mesjaszem i Synem Bożym, mogli właśnie na podstawie spełnionych proroctw rozpoznać w Nim Tego, Który miał przyjść.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
My też dziś niestety możemy powtórzyć ów dramat w naszym życiu, jaki stał się udziałem oskarżycieli Jezusa. Jeśli odrzucamy konsekwentnie Bożą łaskę, jeżeli upatrujemy zbawienia gdzie indziej, niż tylko u Jezusa, stajemy się podobni do tych, którzy oskarżali Go o działanie cudów mocą Złego. Tylko Jezus jest Zbawicielem świata, tylko On posyła nam Ducha Pocieszyciela, tylko idąc za Nim kroczymy drogą zbawienia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam że Jezus jest Zbawicielem świata?