30
stycznia
czwartek
III Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
2 Sm 7, 18-19. 24-29
Psalm responsoryjny:
Ps 132
Werset przed Ewangelią:
Ps 119 (118), 105
Ewangelia:
Mk 4, 21-25

Patroni:

Liturgia na dzień 2020-01-30:

Pierwsze czytanie

2 Sm 7, 18-19. 24-29
Czytanie z Drugiej Księgi Samuela

Po wysłuchaniu proroka Natana poszedł król Dawid i usiadłszy przed Panem, mówił: «Kimże ja jestem, Panie, Boże, i czym jest mój ród, że doprowadziłeś mnie aż dotąd? Ale to było jeszcze za mało w Twoich oczach, Panie, Boże, bo dałeś zapowiedź tyczącą domu sługi swego na daleką przyszłość. I to jest prawo człowieka, Panie, Boże.

Ustaliłeś, by lud Twój izraelski był dla Ciebie ludem na wieki, a Ty, o Panie, stałeś się dla niego Bogiem. Teraz więc, o Panie, Boże, niech trwa na wieki słowo, które wyrzekłeś o słudze swoim i jego domu, i czyń, jak powiedziałeś, ażeby na wieki wielbione było imię Twe słowami: „Pan Zastępów jest Bogiem Izraela”. A dom Twego sługi, Dawida, niech trwa przed Tobą.

Ty bowiem, o Panie Zastępów, Boże Izraela, objawiłeś swemu słudze, mówiąc: Zbuduję ci dom. Dlatego to sługa Twój ośmiela się zwrócić do Ciebie z tą modlitwą: Teraz Ty, o Panie, Boże, Ty jesteś Bogiem, Twoje słowa są prawdą.

Skoro obiecałeś swojemu słudze to szczęście, racz teraz pobłogosławić dom Twojego sługi, aby trwał przed Tobą na wieki, bo Ty, Panie, Boże, to powiedziałeś, a dzięki Twojemu błogosławieństwu dom Twojego sługi będzie błogosławiony na wieki».

Psalm responsoryjny

Ps 132
Ps 132 (131), 1b-2. 3-5. 11. 12. 13-14 (R.: por. Łk 1, 32b)
Pan Bóg da Jemu tron ojca, Dawida

Pamiętaj, Panie, Dawidowi *
wszystkie jego trudy.
Jak złożył Panu przysięgę, *
związał się ślubem przed Bogiem Jakuba:

Pan Bóg da Jemu tron ojca, Dawida

«Nie wejdę do mieszkania w moim domu, †
nie wstąpię na posłanie mego łoża, *
nie użyczę snu moim oczom, powiekom moim spoczynku,
póki nie znajdę miejsca dla Pana, *
mieszkania dla Niego, dla Boga Jakuba».

Pan Bóg da Jemu tron ojca, Dawida

Pan złożył Dawidowi niezłomną obietnicę, *
której nie odwoła:
«Zrodzone z ciebie potomstwo *
posadzę na twoim tronie.

Pan Bóg da Jemu tron ojca, Dawida

A jeśli twoi synowie zachowają moje przymierze *
i wskazania, których im udzielę,
także ich synowie *
zasiądą na tronie po wieczne czasy».

Pan Bóg da Jemu tron ojca, Dawida

Pan bowiem wybrał Syjon, *
tej siedziby zapragnął dla siebie.
«Oto miejsce mego odpoczynku na wieki, *
tu będę mieszkał, bo wybrałem je sobie».

Pan Bóg da Jemu tron ojca, Dawida

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 119 (118), 105
Alleluja, alleluja, alleluja

Twoje słowo jest pochodnią dla stóp moich, Panie,
i światłem na mojej ścieżce.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 4, 21-25
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus mówił ludowi:

«Czy po to wnosi się światło, by je umieścić pod korcem lub pod łóżkiem? Czy nie po to, żeby je umieścić na świeczniku? Nie ma bowiem nic ukrytego, co by nie miało wyjść na jaw. Kto ma uszy do słuchania, niechaj słucha!»

I mówił im: «Baczcie na to, czego słuchacie. Taką samą miarą, jaką wy mierzycie, odmierzą wam i jeszcze wam dołożą. Bo kto ma, temu będzie dodane; a kto nie ma, pozbawią go nawet tego, co ma».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Światło pod korcem

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Światło pod korcem

Przekaz dzisiejszego fragmentu Ewangelii wydaje się oczywisty. Światłem Świata jest Jezus Chrystus. On ogłosił Dobrą Nowinę o Królestwie Bożym i posłał swych uczniów na cały świat, aby nauczali wszystkie narody udzielając im chrztu w imię Ojca i Syna i Ducha Świętego. Ten przekaz towarzyszył uczniom Mistrza z Nazaretu przez prawie dwa tysiące lat. Inspirowani i przynaglani tym mandatem misyjnym szli misjonarze uczyć i chrzcić. Zakładali lokalne wspólnoty, w miejsce pogańskich kultów wprowadzali chrześcijańskie święta i budowali świątynie. Nawet za cenę męczeństwa trwali w tej nauce, wierni jednej Ewangelii. Tego przekazu nie zniweczyły nawet szerzące się herezji i powstające na przestrzeni wieków schizmy. Co zatem dzieje się współcześnie, że to światło, które próbowało zgasić tak wielu ludzi złej woli gaśnie dziś samo a kolejne zapowiedzi jego wzmocnienia jedynie przysparzają coraz mroku, a nie rozjaśniają cokolwiek.
Co stało się, że Kościół Chrystusowy chcąc być światłem na świeczniku, oświecać różne dziedziny życia i dialogować z ludźmi stojącymi w opozycji do chrześcijaństwa nie przekonał jeszcze tych, którzy błądzą, za to wielu ludzi słabej wiary zbłądziło i uwierzyło naukom, które wiodą na manowce życia?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Stawianie światła na świeczniku nie może oznaczać jednoczesnych prób jego przygaszania, maskowania i deprecjonowania. Ten, kto chce postępować w światłości musi mieć jasny przekaz i wiedzieć, skąd pochodzi owo światło. Inaczej na nic się ono nie przyda. Jak owa sól, która utraciła swój smak. Prawdziwa wiara domaga się apologii, obrony swej autentyczności, nie zaś zrównania z mitami i legendami będącymi jedynie echem pragnienia Boga w ludzkim sercu. Wiara prawdziwa domaga się prawdziwego zaangażowania, prawdziwego szacunku i postawienia w centrum, na świeczniku, bez ulegania presji tych, którzy pokochali ciemności.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że tylko Chrystus ma słowa życia wiecznego?