2
marca
poniedziałek
I Tydzień Wielkiego Postu
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Kpł 19, 1-2. 11-18
Psalm responsoryjny:
Ps 19 (18), 8-9. 10 i 15 (R.: por. J 6, 63c)
Werset przed Ewangelią:
2 Kor 6, 2b
Ewangelia:
Mt 25, 31-46

Patroni:

Liturgia na dzień 2020-03-02:

Pierwsze czytanie

Kpł 19, 1-2. 11-18
Czytanie z Księgi Kapłańskiej

Pan powiedział do Mojżesza: «Przemów do całej społeczności Izraelitów i powiedz im: Bądźcie świętymi, bo Ja jestem święty, Pan, Bóg wasz!

Nie będziecie kraść, nie będziecie kłamać, nie będziecie oszukiwać jeden drugiego. Nie będziecie przysięgać fałszywie na moje imię. Byłoby to zbezczeszczenie imienia Boga twego. Ja jestem Pan!

Nie będziesz uciskał bliźniego, nie będziesz go wyzyskiwał. Zapłata najemnika nie będzie pozostawać w twoim domu przez noc aż do poranka. Nie będziesz złorzeczył głuchemu. Nie będziesz kładł przeszkody przed niewidomym, ale będziesz się bał Boga twego. Ja jestem Pan!

Nie będziecie wydawać niesprawiedliwych wyroków. Nie będziesz stronniczy na korzyść ubogiego, ani nie będziesz miał względu dla bogatego. Sprawiedliwie będziesz sądził bliźniego. Nie będziesz szerzył oszczerstw między krewnymi, nie będziesz czyhał na życie bliźniego. Ja jestem Pan!

Nie będziesz żywił w sercu nienawiści do brata. Będziesz upominał bliźniego, aby nie ponieść winy z jego powodu. Nie będziesz szukał pomsty, nie będziesz żywił urazy do synów twego ludu, ale będziesz miłował bliźniego jak siebie samego. Ja jestem Pan!»

Psalm responsoryjny

Ps 19 (18), 8-9. 10 i 15 (R.: por. J 6, 63c)
Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce, *
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
Niech znajdą uznanie przed Tobą †
słowa ust moich i myśli mego serca, *
Panie, moja Opoko i mój Zbawicielu.

Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Kor 6, 2b
Chwała Tobie, Słowo Boże

Oto teraz czas upragniony,
oto teraz dzień zbawienia.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mt 25, 31-46
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Gdy Syn Człowieczy przyjdzie w swej chwale, a z Nim wszyscy aniołowie, wtedy zasiądzie na swoim tronie pełnym chwały. I zgromadzą się przed Nim wszystkie narody, a On oddzieli jednych ludzi od drugich, jak pasterz oddziela owce od kozłów. Owce postawi po prawej, a kozły po swojej lewej stronie.

Wtedy odezwie się Król do tych po prawej stronie: „Pójdźcie, błogosławieni u Ojca mojego, weźcie w posiadanie królestwo, przygotowane dla was od założenia świata!

Bo byłem głodny, a daliście Mi jeść;

byłem spragniony, a daliście Mi pić;

byłem przybyszem, a przyjęliście Mnie;

byłem nagi, a przyodzialiście Mnie;

byłem chory, a odwiedziliście Mnie;

byłem w więzieniu, a przyszliście do Mnie”.

Wówczas zapytają sprawiedliwi: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym i nakarmiliśmy Ciebie? Albo spragnionym i daliśmy Ci pić? Kiedy widzieliśmy Cię przybyszem i przyjęliśmy Cię, lub nagim i przyodzialiśmy Cię? Kiedy widzieliśmy Cię chorym lub w więzieniu i przyszliśmy do Ciebie?”

A Król im odpowie: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście”.

Wtedy odezwie się i do tych po lewej stronie: „Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny, przygotowany diabłu i jego aniołom!

Bo byłem głodny, a nie daliście Mi jeść;

byłem spragniony, a nie daliście Mi pić;

byłem przybyszem, a nie przyjęliście Mnie;

byłem nagi, a nie przyodzialiście Mnie;

byłem chory i w więzieniu, a nie odwiedziliście Mnie”.

Wówczas zapytają i ci: „Panie, kiedy widzieliśmy Cię głodnym albo spragnionym, albo przybyszem, albo nagim, kiedy chorym albo w więzieniu, a nie usłużyliśmy Tobie?”

Wtedy odpowie im: „Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, czego nie uczyniliście jednemu z tych najmniejszych, tego i Mnie nie uczyniliście”.

I pójdą ci na wieczną karę, sprawiedliwi zaś do życia wiecznego».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Rozpoznać Zbawiciela

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Rozpoznać Zbawiciela

Za nami pierwsza niedziela Wielkiego Postu. Czas przygotowań do Wielkiej Nocy będzie z dnia na dzień nabierał coraz większego tempa. Wsłuchując się w słowo Boże, jakie daje nam dziś Kościół do rozważania uświadamiamy sobie po co właściwie jest post. Nie jest on jakąś nieznaczącą praktyką. Ma nas nawrócić. Zmienić nasze myślenie. Choć przecież tyle już razy w naszym życiu przeżywaliśmy okresy Wielkiego Postu i Wielkanocy, Adwentu i Bożego Narodzenia to jednak za każdym razem Bóg chce nam powiedzieć coś, co będzie kolejną okazją, aby przybliżyć się do Niego.
W naszym codziennym życiu ciągle popadamy w grzechy. Dlaczego więc nie mielibyśmy kolejny raz w naszym życiu zastanowić się i sięgnąć po zbawcze lekarstwa, jakimi są modlitwa, post i jałmużna? Wizja Sądu Ostatecznego, jaką dziś przedstawia Zbawiciel w Ewangelii uświadamia nam, że dwa przykazania miłości, jakie stanowią wypełnienie wszystkich nakazów i proroctw muszą iść ze sobą w parze. Nie da się ich oddzielić, gdyż wówczas nasze pójście za Jezusem, nasze nawrócenie nie byłoby pełne.
Ukochać Jezusa całym swoim sercem, ale umieć także Go odnaleźć pośród tych, którzy są w potrzebie i wzywają Jego Imienia to dopiero będzie wypełnieniem przykazań. Pamiętać, że kiedyś zapyta nas, czy miłowaliśmy Go i czy ze względu na Niego miłowaliśmy naszych braci i siostry. Post jest uczynkiem miłym Panu, ale nie jest on celem samym w sobie. Modlitwa post i jałmużna bowiem mają nas prowadzić do wzrastania w wierze, nadziei i miłości.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Zapędzeni i zapracowani, w pogoni za szczęściem, które zdaje się oddalać od nas tym szybciej, im szybciej biegniemy aby je posiąść. W czasie tego świętego okresu mamy się zatrzymać i spojrzeć na owoce naszych działań. Znaleźć dodatkowy czas dla Boga i bliźniego, aby uświadomić sobie, że cały czas, jaki spędzamy na tym Bożym świecie otrzymaliśmy właśnie od Stwórcy, aby był czasem dorastania do spotkania z Nim twarzą w twarz. Czyż post nie uświadamia na właśnie tego, że przemija postać tego świata? Czy nie unaocznia nam, że w ostatecznym rozrachunku będziemy sądzeni z miłości?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam o uczynkach miłosierdzia?