Liturgia na dzień 2020-03-06:

Pierwsze czytanie

Ez 18, 21-28

Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Tak mówi Pan Bóg:

«Jeśliby występny porzucił wszystkie swoje grzechy, które popełniał, a strzegłby wszystkich moich ustaw i postępował według prawa i sprawiedliwości, żyć będzie, a nie umrze: nie będą mu policzone żadne grzechy, jakie popełnił, lecz będzie żył dzięki sprawiedliwości, z jaką postępował. Czyż tak bardzo miałoby mi zależeć na śmierci występnego – mówi Pan Bóg – a nie raczej na tym, by się nawrócił i żył?

A gdyby sprawiedliwy odstąpił od swej sprawiedliwości i popełniał zło, naśladując wszystkie obrzydliwości, którym się oddaje występny, czy taki będzie żył? Żaden z wykonanych czynów sprawiedliwych nie będzie mu policzony, ale umrze on z powodu nieprawości, której się dopuszczał, i grzechu, który popełnił.

Wy mówicie: „Sposób postępowania Pana nie jest słuszny”. Słuchaj jednakże, domu Izraela: Czy mój sposób postępowania jest niesłuszny, czy raczej wasze postępowanie jest przewrotne?

Jeśli sprawiedliwy odstąpił od sprawiedliwości, dopuszczał się grzechu i umarł, to umarł z powodu grzechów, które popełnił. A jeśli bezbożny odstąpił od bezbożności, której się oddawał, i postępuje według prawa i sprawiedliwości, to zachowa duszę swoją przy życiu. Zastanowił się i odstąpił od wszystkich swoich grzechów, które popełniał, i dlatego na pewno żyć będzie, a nie umrze».

Psalm responsoryjny

Ps 130 (129), 1b-2. 3-4. 5-7a. 7b-8 (R.: por. 3)

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Z głębokości wołam do Ciebie, Panie, *
Panie, wysłuchaj głosu mego.
Nachyl swe ucho *
na głos mojego błagania.

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Jeśli zachowasz pamięć o grzechach, Panie, *
Panie, któż się ostoi?
Ale Ty udzielasz przebaczenia, *
aby Ci służono z bojaźnią.

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Pokładam nadzieję w Panu, †
dusza moja pokłada nadzieję w Jego słowie, *
dusza moja oczekuje Pana.
Bardziej niż strażnicy poranka *
niech Izrael wygląda Pana.

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

U Pana jest bowiem łaska, *
u Niego obfite odkupienie.
On odkupi Izraela *
ze wszystkich jego grzechów.

Gdy grzechy wspomnisz, któż się z nas ostoi?

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ez 18, 31ac

Chwała Tobie, Słowo Boże

Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy
i uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mt 5, 20-26

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jeśli wasza sprawiedliwość nie będzie większa niż uczonych w Piśmie i faryzeuszów, nie wejdziecie do królestwa niebieskiego.

Słyszeliście, że powiedziano przodkom: „Nie zabijaj!”; a kto by się dopuścił zabójstwa, podlega sądowi. A Ja wam powiadam: Każdy, kto się gniewa na swego brata, podlega sądowi. A kto by rzekł swemu bratu: „Raka”, podlega Wysokiej Radzie. A kto by mu rzekł: „Bezbożniku”, podlega karze piekła ognistego.

Jeśli więc przyniesiesz dar swój przed ołtarz i tam sobie przypomnisz, że brat twój ma coś przeciw tobie, zostaw tam dar swój przed ołtarzem, a najpierw idź i pojednaj się z bratem swoim. Potem przyjdź i dar swój ofiaruj.

Pogódź się ze swoim przeciwnikiem szybko, dopóki jesteś z nim w drodze, by cię przeciwnik nie wydał sędziemu, a sędzia dozorcy, i aby nie wtrącono cię do więzienia. Zaprawdę, powiadam ci: Nie wyjdziesz stamtąd, dopóki nie zwrócisz ostatniego grosza».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Cena nawrócenia

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Cena nawrócenia

Zasady Pana radują ludzkie serce. Czyż bowiem można się nie cieszyć, kiedy Bóg, Który jest Panem Świata gotów jest przebaczać i darować winy? Jak możemy nadziei nie składać w Chrystusie, kiedy Jego miłosierdzie większe od naszych występków? Myliłby się jednak ten, kto nie odróżniałby miłosierdzia od zwykłej bierności, mylił Mądrość Bożą z ludzką naiwnością. Miłosierdzie Bowiem i miara przebaczenia nie polega na bilansie dobrych i złych uczynków. Jesteśmy powołani, aby być świętymi, stworzeni, by czynić dobro, a nie jedynie, aby zła nie czynić.
Stąd twarde słowa Pana, że nasza sprawiedliwość i prawość naszego życia nie może być na wzór faryzeuszy i uczonych w Piśmie, którzy czuli się nie sługami, lecz niejako panami danych przez Boga przykazań, liczyli na to, że ufność w sobie składana silna jest tak samo jak ta, którą składamy w Bogu. Ten, kto zło porzuca, winien wkroczyć na drogę miłości. Człowiek, który wyrzeka się Złego, nie może być sojusznikiem zasadzek diabelskich.
Cóż znaczy, by dojść do zgody ze swym przeciwnikiem, póki jesteśmy w drodze i na sąd Boski jeszcze nie czas i pora? Czyż nie mamy sercem całym przylgnąć do Pana i Boga, otworzyć to serce na potrzeby braci. Ukochać sprawiedliwość, czynić miłosierdzie i pamiętać dobrze, że kiedy czas nadejdzie trzeba nam będzie zdać sprawę z całego żywota, wytłumaczyć sprawę z całego żywota, wytłumaczyć się przed Tym, Który wszystko pamięta.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Czas Wielkiego Postu, jaki przeżywamy jest dla nas okazją, aby czynić dobro. Jest wezwaniem, może już ostatnim, aby porzucić nieprawość i pójść za Jezusem. Pan naszego życia i dzisiaj jest z nami. Wciąż nam przypomina, że wiara to coś więcej niż zwyczaj in tradycja. Wiara to decyzja życia, to porzucenie złego, to umiłowanie mądrości, która wiedzie do Boga.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pragnę głębokiego nawrócenia?