29
maja
piątek
Wspomnienie św. Urszuli Ledóchowskiej, dziewicy
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Dz 25, 13-21
Psalm responsoryjny:
Ps 103
Werset przed Ewangelią:
J 14, 26
Ewangelia:
J 21, 15-19

Patroni:

Liturgia na dzień 2020-05-29:

Pierwsze czytanie

Dz 25, 13-21
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Król Agryppa i Berenike przybyli do Cezarei powitać Festusa. Gdy przebywali tam dłuższy czas, Festus przedstawił królowi sprawę Pawła: «Feliks pozostawił w więzieniu pewnego człowieka – powiedział. Gdy byłem w Jerozolimie, arcykapłani i starsi żydowscy wnieśli przeciw niemu skargę, żądając dla niego wyroku skazującego. Odpowiedziałem im: „Rzymianie nie mają zwyczaju skazywania kogokolwiek na śmierć, zanim oskarżony nie stanie wobec oskarżycieli i nie będzie miał możności bronienia się przed zarzutami”.

A kiedy tutaj przybyli, zasiadłem bez żadnej zwłoki, nazajutrz, w sądzie i kazałem przyprowadzić tego człowieka. Oskarżyciele nie wnieśli przeciwko niemu żadnej skargi o przestępstwa, które podejrzewałem. Mieli z nim tylko spory o ich wierzenia i o jakiegoś zmarłego Jezusa, o którym Paweł twierdzi, że żyje.

Nie znając się na tych rzeczach, zapytałem, czy nie zechciałby udać się do Jerozolimy i tam odpowiadać przed sądem w tych sprawach. Ponieważ Paweł zażądał, aby go zatrzymać do wyroku cezara, kazałem go strzec, dopóki go nie odeślę do Najdostojniejszego».

Psalm responsoryjny

Ps 103
Ps 103 (102), 1b-2. 11-12. 19-20b (R.: por. 19a)

Pan Bóg utwierdził swój tron na niebiosach
Albo: Alleluja

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Pan Bóg utwierdził swój tron na niebiosach
Albo: Alleluja

Bo jak wysoko niebo wznosi się nad ziemią, *
tak wielka jest łaska Pana dla Jego czcicieli.
Jak odległy jest wschód od zachodu, *
tak daleko odsuwa od nas nasze winy.

Pan Bóg utwierdził swój tron na niebiosach
Albo: Alleluja

Pan utwierdził swój tron na niebiosach, *
a Jego panowanie wszechświat obejmuje.
Błogosławcie Pana, wszyscy Jego aniołowie, *
potężni mocarze pełniący Jego rozkazy.

Pan Bóg utwierdził swój tron na niebiosach
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 14, 26
Alleluja, alleluja, alleluja

Duch Święty was wszystkiego nauczy;
przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 21, 15-19
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożył z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?»

Odpowiedział Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham».

Rzekł do niego: «Paś baranki moje».

I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: «Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?»

Odparł Mu: «Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham».

Rzekł do niego: «Paś owce moje».

Powiedział mu po raz trzeci: «Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?»

Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: «Czy kochasz Mnie?» I rzekł do Niego: «Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham».

Rzekł do niego Jezus: «Paś owce moje.

Zaprawdę, zaprawdę, powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz».

To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to, rzekł do niego: «Pójdź za Mną!»

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Egzamin końcowy

ks. Tomasz Jaklewicz ks. Tomasz Jaklewicz

Egzamin końcowy
1. Niezwykły jest dialog Piotra ze zmartwychwstałym Panem. Jakby podsumowanie całej formacji Piotra, egzamin końcowy szkoły Jezusa. Jakby rozmowa kwalifikacyjna przed powierzeniem mu najważniejszej funkcji w powstającym Kościele. Piotrze, czego się nauczyłeś? Czy wiesz, jak zarządzać Kościołem? Czy wiesz, jak głosić wiarę? Jest tyle pytań, które Jezus mógł zadać. A pyta trzy razy tylko o jedno: „czy kochasz Mnie”. Więź z Jezusem, miłość – tylko to się liczy.
2. Piotr ma za sobą doświadczenie zdrady. To nauczyło go pokory. Odpowiadając nie zaczyna od słowa „ja”. Ale mówi „Ty wiesz, Panie”. Ma świadomość, że jego ludzkie siły są wątłe. Kocha Jezusa, ale wie, że ludzka miłość jest podobna do porannej rosy, która prędko znika. Jeszcze raz usłyszy „pójdź za mną”. To będzie wezwanie do większej miłości. Bo miłość zawsze pyta o więcej.
3. „Paś owce moje”. Jezus jest Dobrym Pasterzem, ale przekazuje pasterską władzę Piotrowi, a szerzej Kościołowi. Jest czas, kiedy uczeń staje się nauczycielem. Choć, aby być dobrym nauczycielem w szkole Jezusa, trzeba pozostać wewnętrznie także uczniem. Dobry Pasterz musi przede wszystkim nosić w sobie zapach Jezusa. Miłość do Niego jest przed miłością do owiec.
4. Jak ten dialog się przekłada na nasze życie? Może podobnie jak Piotr nosimy w sobie pamięć o własnej zdradzie, upadku, grzechu. A Pan za każdym razem przychodzi i pyta: „kochasz Mnie?”. On nigdy się nie zraża. Po każdym grzechu, jakby nie dowierzał, że chcemy Go odrzucić na zawsze. Ile razy było nam głupio tak, jak Piotrowi, że któryś raz z kolei Jezus pyta o miłość. Pan powierza każdemu w Kościele jakieś zadanie – „paś moje owce”. Może chodzić o wychowanie własnych dzieci, o prowadzenie jakiejś grupy, o uratowanie grzesznika, o świadectwo przynależności do Boga w firmie czy na studiach, o bycie duszpasterzem… Ktoś jest zawierzony mojej odpowiedzialności. Dla kogoś mam być pasterzem. Tylko kochając Jezusa mogę być dobrym pasterzem. To są zawsze bardziej Jego owce, niż moje. Mam kochać owce, ale tylko wtedy będę je pasł, gdy miłość do owiec nie przesłoni mi Boga.