26
lipca
niedziela
XVII Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
1 Krl 3, 5. 7-12
Psalm responsoryjny:
Ps 119
Drugie czytanie:
Rz 8, 28-30
Werset przed Ewangelią:
Mt 11, 25
Ewangelia:
Mt 13, 44-52

Patroni:

Liturgia na dzień 2020-07-26:

Pierwsze czytanie

1 Krl 3, 5. 7-12
Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej

W Gibeonie Pan ukazał się Salomonowi w nocy, we śnie. Wtedy Bóg rzekł: «Proś o to, co mam ci dać».

A Salomon odrzekł: «O Panie, Boże mój, Ty ustanowiłeś królem Twego sługę w miejsce Dawida, mego ojca, a ja jestem bardzo młody i nie umiem rządzić. Ponadto Twój sługa jest pośród Twego ludu, który wybrałeś, ludu mnogiego, którego nie da się zliczyć ani też spisać z powodu jego mnóstwa. Racz więc dać Twemu słudze serce rozumne do sądzenia Twego ludu i rozróżniania dobra od zła, bo któż zdoła sądzić ten lud Twój tak liczny?»

Spodobało się Panu, że właśnie o to Salomon poprosił. Bóg więc mu powiedział: «Ponieważ poprosiłeś o to, a nie poprosiłeś dla siebie o długie życie ani też o bogactwa, i nie poprosiłeś o zgubę twoich nieprzyjaciół, ale prosiłeś dla siebie o umiejętność rozstrzygania spraw sądowych, oto spełniam twoje pragnienie i daję ci serce mądre i pojętne, takie, że podobnego tobie przed tobą nie było i po tobie nie będzie».

Psalm responsoryjny

Ps 119
Ps 119 (118), 57 i 72. 76-77. 127-128. 129-130 (R.: 97a)

Jakże miłuję Prawo Twoje, Panie

Pan jest moim działem, *
przyrzekłem zachować słowa Twoje.
Prawo ust Twoich jest dla mnie lepsze *
niż tysiące sztuk złota i srebra.

Jakże miłuję Prawo Twoje, Panie

Niech Twoja łaska będzie mi pociechą *
zgodnie z obietnicą daną Twemu słudze.
Niech Twa litość mnie ogarnie, a żyć będę, *
bo Twoje Prawo jest moją rozkoszą.

Jakże miłuję Prawo Twoje, Panie

Przeto więcej miłuję Twoje przykazania *
niż złoto, niż złoto najczystsze.
Dlatego uważam za słuszne wszystkie Twe postanowienia *
i nienawidzę wszelkiej drogi fałszu.

Jakże miłuję Prawo Twoje, Panie

Twoje napomnienia, Panie, są przedziwne, *
dlatego przestrzega ich moja dusza.
Poznanie Twoich słów oświeca *
i naucza niedoświadczonych.

Jakże miłuję Prawo Twoje, Panie

Drugie czytanie

Rz 8, 28-30
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Rzymian

Bracia:

Wiemy, że Bóg z tymi, którzy Go miłują, współdziała we wszystkim dla ich dobra, z tymi, którzy są powołani według Jego zamysłu. Albowiem tych, których przedtem poznał, tych też przeznaczył na to, by się stali na wzór obrazu Jego Syna, aby On był Pierworodnym między wielu braćmi.

Tych zaś, których przeznaczył, tych też powołał, a których powołał – tych też usprawiedliwił, a których usprawiedliwił – tych też obdarzył chwałą.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 25
Alleluja, alleluja, alleluja

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 13, 44-52
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść:

«Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę.

Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją».

[koniec wersji krótszej]

«Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do sieci, zarzuconej w morze i zagarniającej ryby wszelkiego rodzaju. Gdy się napełniła, wyciągnęli ją na brzeg i usiadłszy, dobre zebrali w naczynia, a złe odrzucili. Tak będzie przy końcu świata: wyjdą aniołowie, wyłączą złych spośród sprawiedliwych i wrzucą ich w piec rozpalony; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

Zrozumieliście to wszystko?» Odpowiedzieli Mu: «Tak».

A On rzekł do nich: «Dlatego każdy uczony w Piśmie, który stał się uczniem królestwa niebieskiego, podobny jest do ojca rodziny, który ze swego skarbca wydobywa rzeczy nowe i stare».

[wersja krótsza: Mt 13,44-46]

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

W POSZUKIWANIU SKARBU

Antoni Bartoszek Antoni Bartoszek

W POSZUKIWANIU SKARBU
Obecność Boga w świecie wydaje się tak oczywista: piękno stworzonego świata: góry, gwiazdy, komety – wszystko wskazuje na Niego. Jednak ludzi niewierzących jest tak wiele, może coraz więcej. Przyczyny niewiary mogą być różne. Ale dziś jest także wielu poszukujących; poszukujących sensu życia, prawdy, wiary. Kto szczerym sercem szuka Boga, ten Go ostatecznie znajdzie. I przeżyje radość z odnalezienia drogocennego skarbu. Będzie wiedział, że to, co znalazł jest czymś najcenniejszym, co mu się w życiu przytrafiło.
Przykładem człowieka wiele lat poszukującego prawdy był św. Augustyn. Szukał Boga w wielu systemach filozoficznych, ostatecznie odnalazł Go w chrześcijaństwie, w Kościele, w którym odkrył obecność Boga, przechowywaną jako wielki skarb. Wgląd w duchowe poszukiwania Augustyna mamy dzięki jego \"Wyznaniom\". Warto przywołać jeden z bardziej znanych fragmentów: „Późno Cię ukochałem, Piękności dawna i zawsze nowa! Późno Cię ukochałem! We mnie byłaś, ja zaś byłem na zewnątrz i na zewnątrz Cię poszukiwałem. Sam pełen brzydoty, biegłem za pięknem, które stworzyłeś. Byłeś ze mną, ale ja nie byłem z Tobą. Z dala od Ciebie trzymały mnie stworzenia, które nie istniałyby w ogóle, gdyby nie istniały w Tobie. Przemówiłeś, zawołałeś i pokonałeś moją głuchotę. Zajaśniałeś, Twoje światło usunęło moją ślepotę. Zapachniałeś wokoło, poczułem i chłonę Ciebie. Raz zakosztowałem, a oto łaknę i pragnę; dotknąłeś, a oto płonę pragnieniem Twojego pokoju”. Oto kwintesencja Augustynowych poszukiwań oraz radość z odnalezionego skarbu. Polecam jego \"Wyznania\".
Innym przykładem długich poszukiwań może być św. Edyta Stein: urodzona w pobożnej rodzinie żydowskiej, w wieku 14 lat przestała się modlić, do 21 roku życia uważała się za ateistkę, zaczęła studiować filozofię, potem ją wykładała. W świecie akademickim spotkała ludzi wierzących. Przełomowym momentem jej życia stała się książka o św. Teresie z Avila. Kiedy po przeczytaniu zamknęła ją, wówczas powiedziała „To jest prawda” i przyjęła chrzest święty, została chrześcijanką, wstąpiła do klasztoru karmelitańskiego. Już jako karmelitanką napisała: „w najciemniejszej nocy duszy zaczyna świecić krzyż, a jego promienie udzielają ciepła i miłości”. Zginęła w Auschwitz. Polecam dzieła Edyty Stein oraz Teresy z Avila. Choć to może nie łatwe lektury, to jednak pomogą odkryć żywego Boga.
Warto podjąć trud poszukiwania skarbu. Bo kto szuka, ten znajduje.