24
października
sobota
Dzień powszedni albo wspomnienie św. Antoniego Marii Clareta, biskupa
Rok liturgiczny: A/II
Pierwsze czytanie:
Ef 4, 7-16
Psalm responsoryjny:
Ps 122 (121), 1b-2. 4-5 (R.: por. 1bc)
Werset przed Ewangelią:
Ez 33, 11
Ewangelia:
Łk 13, 1 - 9

Patroni:

Liturgia na dzień 2020-10-24:

Pierwsze czytanie

Ef 4, 7-16
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:

Każdemu z nas została dana łaska według miary daru Chrystusowego. Dlatego mówi Pismo: «Wstąpiwszy na wysokości, wziął do niewoli jeńców, rozdał ludziom dary». Słowo zaś „wstąpił” cóż oznacza, jeśli nie to, że również zstąpił do niższych części ziemi? Ten, który zstąpił, jest i Tym, który wstąpił ponad wszystkie niebiosa, aby wszystko napełnić. On też ustanowił jednych apostołami, innych prorokami, innych ewangelistami, innych pasterzami i nauczycielami, aby przysposobili świętych do wykonywania posługi dla budowania Ciała Chrystusowego, aż dojdziemy wszyscy razem do jedności wiary i pełnego poznania Syna Bożego, do człowieka doskonałego, do miary wielkości według Pełni Chrystusa.

Chodzi o to, abyśmy już nie byli dziećmi, którymi miotają fale i porusza każdy powiew nauki, na skutek oszustwa ze strony ludzi i przebiegłości w sprowadzaniu na manowce fałszu. Natomiast, żyjąc prawdziwie w miłości, sprawmy, by wszystko wzrastało ku Temu, który jest Głową – ku Chrystusowi. Od Niego poczynając, całe Ciało – zespalane i utrzymywane w łączności więzią umacniającą każdy z członków stosownie do jego miary – przyczynia sobie wzrostu dla budowania siebie w miłości.

Psalm responsoryjny

Ps 122 (121), 1b-2. 4-5 (R.: por. 1bc)
Idźmy z radością na spotkanie Pana
Albo: Alleluja

Ucieszyłem się, gdy mi powiedziano: *
«Pójdziemy do domu Pana».
Już stoją nasze stopy *
w twoich bramach, Jeruzalem.

Idźmy z radością na spotkanie Pana
Albo: Alleluja

Do niego wstępują pokolenia Pańskie, *
aby zgodnie z prawem Izraela wielbić imię Pana.
Tam ustawiono trony sędziowskie, *
trony domu Dawida.

Idźmy z radością na spotkanie Pana
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ez 33, 11
Alleluja, alleluja, alleluja

Pan mówi: Nie chcę śmierci grzesznika,
lecz pragnę, aby się nawrócił i miał życie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 13, 1 - 9
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W tym czasie przyszli jacyś ludzie i donieśli Jezusowi o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar.

Jezus im odpowiedział: «Czyż myślicie, że ci Galilejczycy byli większymi grzesznikami niż inni mieszkańcy Galilei, iż to ucierpieli? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie. Albo myślicie, że owych osiemnastu, na których zwaliła się wieża w Siloam i zabiła ich, było większymi winowajcami niż inni mieszkańcy Jeruzalem? Bynajmniej, powiadam wam; lecz jeśli się nie nawrócicie, wszyscy tak samo zginiecie».

I opowiedział im następującą przypowieść: «Pewien człowiek miał zasadzony w swojej winnicy figowiec; przyszedł i szukał na nim owoców, ale nie znalazł. Rzekł więc do ogrodnika: „Oto już trzy lata, odkąd przychodzę i szukam owocu na tym figowcu, a nie znajduję. Wytnij go, po co jeszcze ziemię wyjaławia?” Lecz on mu odpowiedział: „Panie, jeszcze na ten rok go pozostaw, aż okopię go i obłożę nawozem; i może wyda owoc. A jeśli nie, w przyszłości możesz go wyciąć”».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

„Jeśli się nie nawrócicie…” (Łk 13,3)

ks. Waldemar Turek ks. Waldemar Turek

„Jeśli się nie nawrócicie…” (Łk 13,3)
Nie brakuje w naszych czasach, mimo wielkiego postępu technicznego, różnych nieszczęśliwych wydarzeń, kataklizmów, wojen, nieuleczalnych chorób itd… Już niemal od roku świat zmaga się z pandemią koronawirusa; specjaliści nie tylko są bezradni, ale doprawdy na różne sposoby, często bardzo odmiennie, próbują wyjaśniać jej genezę i szukają - na razie bezskutecznie - jak można byłoby zapobiec jej rozprzestrzenianiu się.
O nieszczęśliwych wypadkach mówi także dzisiejsza Ewangelia. Gdy Jezus zakończył swoją mowę o potrzebie interpretacji znaków czasu (por. Łk 12,54-59), „przyszli jacyś ludzie i donieśli Mu o Galilejczykach, których krew Piłat zmieszał z krwią ich ofiar” (Łk 13,1). Nie są znane szczegóły tego wydarzenia, o którym prawdopodobnie było głośno w okolicy; ci, którzy powiedzieli o nim Jezusowi, chcieli słyszeć jego komentarz. Podobnie ma się rzecz z owymi osiemnastoma, na których zwaliła się wieża w Siloam, o czym z kolei wspomina sam Chrystus (por. Łk 13,4). W jednym i drugim przypadku chodzi o ludzi, których spotkało wielkie nieszczęście – nagła śmierć. Można się domyślać, że wedle opinii tych oczekujących na wyjaśnienia Jezusa, tamci ludzie zginęli wskutek swoich grzechów, większych niż te, które popełnili inni.
Odpowiedź Jezusa zawiera dwa zasadnicze elementy. Po pierwsze, że nie należy doszukiwać się bezpośredniej zależności między winą a nieszczęściem. Pojmowanie Boga jako Tego, który reaguje natychmiast jako surowy Sędzia i wymierza kary w zależności od wielkości popełnionego zła, jest mocnym uproszczeniem. Zresztą już w Starym Testamencie czytamy: „Nie tak bowiem, jak człowiek widzi, widzi Bóg, bo człowiek widzi to, co dostępne dla oczu, a Pan widzi serce” (1 Sm 16,7). Po drugie, tego typu wydarzenia są dla nas wszystkich poważnym wezwaniem do nawrócenia.
Jezus zatem sugeruje, abyśmy w podobnych okolicznościach nie tyle koncentrowali się na tych, którym przydarzyło się takie czy inne nieszczęście, ale bardziej pytali samych siebie, co to znaczy dla nas, i gorliwie starali się o poprawę naszego życia. Faktycznie w dzisiejszej krótkiej Ewangelii Jezus dwukrotnie wypowiada kluczowe zdanie: „Jeśli się nie nawrócicie, wszyscy podobnie zginiecie” (Łk 13,3; por. Łk 13,5). Surowe to i bardzo wyraźne słowa. Pocieszenie i nadzieję znajdujemy w końcowym fragmencie dzisiejszej Ewangelii, w przypowieści o jałowym figowcu, która ukazuje wielką cierpliwość Boga, dającego zawsze szansę i czas na nawrócenie…