24
maja
poniedziałek
Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła
Rok liturgiczny: B/I
Pierwsze czytanie:
Rdz 3, 9-15. 20
Psalm responsoryjny:
Ps 87
Drugie czytanie:
Dz 1, 12-14
Werset przed Ewangelią:
Łk 1, 28
Ewangelia:
J 19, 25-34

Patroni:

  • św. Manaen,
  • bł. Joanna,
  • św. Zoellus,
  • św. Servulus,
  • św. Donacjan i Rogacjan,
  • Męczennicy z Filipopola,
  • św. Wincenty,
  • św. Szymon (Symeon),
  • bł. Filip,
  • bł. Jan z Prado,
  • bł. Ludwik Zefiryn Moreau

Liturgia na dzień 2021-05-24:

Pierwsze czytanie

Rdz 3, 9-15. 20
Czytanie z Księgi Rodzaju

Gdy Adam spożył z drzewa, Pan Bóg zawołał na niego i zapytał go: «Gdzie jesteś?»

On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się».

Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?»

Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem».

Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?»

Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam».

Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: «Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i dzikich; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono ugodzi cię w głowę, a ty ugodzisz je w piętę».

Mężczyzna dał swej żonie imię Ewa, bo ona stała się matką wszystkich żyjących.

Psalm responsoryjny

Ps 87
Ps 87 (86), 1-3. 5-7 (R.: por. 3)

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

Gród Jego wznosi się na świętych górach: †
umiłował Pan bramy Syjonu *
bardziej niż wszystkie namioty Jakuba.
Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, *
miasto Boże.

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

O Syjonie powiedzą: †
«Każdy człowiek narodził się na nim, *
a Najwyższy sam go umacnia».
Pan zapisuje w księdze ludów: «Oni się tam narodzili». †
I tańcząc, śpiewać będą: *
«Wszystkie moje źródła są w tobie».

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

Drugie czytanie

Dz 1, 12-14
[Czytanie do wyboru]

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy Jezus został wzięty do nieba, apostołowie wrócili do Jeruzalem z góry zwanej Oliwną, która jest blisko Jeruzalem, w odległości drogi szabatowej.

Przybywszy tam, weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, brat Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, z Maryją, Matką Jezusa, i z braćmi Jego.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 1, 28
Alleluja, alleluja, alleluja

Zdrowaś Maryjo, łaski pełna, Pan z Tobą,
błogosławionaś Ty między niewiastami.

Alleluja, alleluja, alleluja

Albo:
Alleluja, alleluja, alleluja

Szczęśliwa Dziewico, która porodziłaś Pana,
błogosławiona Matko Kościoła,
Ty strzeżesz w nas Ducha
Twojego Syna, Jezusa Chrystusa.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 19, 25-34
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja».

I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Potem Jezus, świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: «Pragnę». Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę nasączoną octem i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Dokonało się!»

I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat – ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem – Żydzi prosili Piłata, żeby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała.

Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Jezusem byli ukrzyżowani. Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok, a natychmiast wypłynęła krew i woda.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Matka Kościoła

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Matka Kościoła

Przyzwyczailiśmy się do tego tytułu. Zresztą miesiąc maj jest miesiącem nabożeństwa do Matki Bożej. W śpiewie litanii loretańskiej przewijają się różne tytuły Bożej Rodzicielki. Co jest w tym jednym, że zasługuje na szczególną uwagę? Jak to się stało, że pobożności ludowej dzisiejszy dzień zyskał miano drugiego dnia Zielonych Świąt?
Ewangelia ukazując nam Testament z Krzyża precyzuje w jakim sensie Maryja jest naszą Matką. Od strony teologicznej nie mamy wątpliwości, że w tym decydującym momencie dziejów ludzkości Zbawiciel powierzył swą Matkę Janowi a poprzez to całemu Kościołowi. Ona jest nam matką. Jednak wiara nie jest jedynie prawdą teologiczną. Jest części naszego życia, a jej wyznawanie prowadzi do kształtowanie konkretnych postaw, które wynikają z przyjęcia za prawdę tych twierdzeń, które podaje nam wiara,
Spójrzmy zatem kim jest matka dla swojego dziecka. Ona daje mu życie. Nosi przez dziewięć miesięcy pod swym sercem i w bólach wydaje na świat. Jednak to dopiero początek jej życiowego powołania. Wykarmić i wychować dzieląc się darem wiary – oto droga jaką przebywa matka podejmująca się odpowiedzialnego zadania towarzyszenia swemu dziecku na drodze do dorosłości.
Patrząc na życie i powołanie Maryi nie mamy wątpliwości że jest nie tylko Matką Zbawiciela ale także Matką Kościoła. Czyż nie nosiła od początku nie tylko od swym sercem ale wewnątrz swego serca wszystkich tych spraw, które dzień po dniu prowadziły do kształtowania się Kościoła? Czy nie przeżywała, gdy plotkowano, że jej Syn odszedł od zmysłów? Każde dzieło Syna było głęboko ukryte w jej sercu i polecane Najwyższemu w jej matczynych modlitwach.
Testament z krzyża to narodziny Kościoła. Rodzi się on z przebitego boku Jezusa. Jej obecność pod krzyżem, jej serca dają jej pełne prawo czuć się Matką nie tylko biologicznego ale i mistycznego ciał Syna.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Wreszcie Zesłanie Ducha Świętego. Jakby mogło jej zabraknąć tam, gdzie ów Kościół jeszcze kruchy i pełen obaw oczekiwał obietnicy z Nieba. Była z nim, jak była zawsze ze swoim Synem a naszym Panem. Dziś nazywana Matką i Panią, uznawana za królową ludów i narodów, które uciekają się pod jej opiekę jest najczulszą z matek i doskonale zna swoje dziecko – Kościół Chrystusowy. Maryja jest Matką ponad wszelką wątpliwość. Matką Jezusa i Matką Kościoła. Pytanie jednak jest inne:

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Jakim dzieckiem Maryi ja jestem?