Liturgia na dzień 2021-06-29:

Pierwsze czytanie

Dz 3, 1-10

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy Piotr i Jan wchodzili do świątyni na modlitwę o godzinie dziewiątej, wnoszono właśnie pewnego człowieka, chromego od urodzenia. Kładziono go codziennie przy bramie świątyni, zwanej Piękną, aby wstępujących do świątyni prosił o jałmużnę. Ten, zobaczywszy Piotra i Jana, gdy mieli wejść do świątyni, prosił ich o jałmużnę.

Lecz Piotr wraz z Janem przypatrzywszy mu się powiedzieli: „Spójrz na nas”. A on patrzył na nich, oczekując od nich jałmużny. Piotr powiedział: „Nie mam srebra ani złota, ale co mam, to ci daję: W imię Jezusa Chrystusa Nazarejczyka, chodź!” I ująwszy go za prawą rękę, podniósł go. Natychmiast też odzyskał władzę w nogach i stopach. Zerwał się i stanął na nogach, skacząc i wielbiąc Boga.

A cały lud zobaczył go chodzącego i chwalącego Boga. I rozpoznawali w nim tego człowieka, który siadał przy Pięknej Bramie świątyni, aby żebrać, i ogarnęło ich zdumienie i zachwyt z powodu tego, co go spotkało.

Psalm responsoryjny

Ps 19, 2-3. 4-5 (R.: 5a)

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Albo: Alleluja

Niebiosa głoszą chwałę Boga, *
dzieło rąk Jego obwieszcza nieboskłon.
Dzień opowiada dniowi, *
noc nocy przekazuje wiadomość.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Albo: Alleluja

Nie są to słowa ani nie jest to mowa, *
których by dźwięku nie usłyszano;
Ich głos się rozchodzi po całej ziemi, *
ich słowa aż po krańce ziemi.

Po całej ziemi ich głos się rozchodzi
Albo: Alleluja

Drugie czytanie

Ga 1, 11-20

Czytanie z Listu świętego Pawła Apostoła do Galatów

Oświadczam wam, bracia, że głoszona przeze mnie Ewangelia nie jest wymysłem ludzkim. Nie otrzymałem jej bowiem ani nie nauczyłem się od jakiegoś człowieka, lecz objawił mi ją Jezus Chrystus. Słyszeliście przecież o moim postępowaniu ongiś, gdy jeszcze wyznawałem judaizm, jak z niezwykłą gorliwością zwalczałem Kościół Boży i usiłowałem go zniszczyć, jak w żarliwości o judaizm przewyższałem wielu moich rówieśników z mego narodu, jak byłem szczególnie wielkim zapaleńcem w zachowywaniu tradycji moich przodków.

Gdy jednak spodobało się Temu, który wybrał mnie jeszcze w łonie matki mojej i powołał łaską swoją, aby objawić Syna swego we mnie, bym Ewangelię o Nim głosił poganom, natychmiast, nie radząc się ciała i krwi ani nie udając się do Jerozolimy, do tych, którzy Apostołami stali się pierwej niż ja, skierowałem się do Arabii, a później znowu wróciłem do Damaszku.

Następnie, trzy lata później, udałem się do Jerozolimy dla zapoznania się z Kefasem, zatrzymując się u niego tylko piętnaście dni. Spośród zaś innych, którzy należą do grona Apostołów, widziałem jedynie Jakuba, brata Pańskiego. A Bóg jest mi świadkiem, że w tym, co tu do wąs piszę, nie kłamię.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 21, 17d

Alleluja, alleluja, alleluja

Panie, Ty wiesz wszystko,
Ty wiesz, że Cię kocham.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 21, 15-19

Słowa Ewangelii według świętego Jana

Gdy Jezus ukazał się swoim uczniom i spożył z nimi śniadanie, rzekł do Szymona Piotra: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie więcej aniżeli ci?”

Odpowiedział Mu: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”.

Rzekł do niego: „Paś baranki moje”.

I znowu, po raz drugi, powiedział do niego: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz Mnie?”

Odparł Mu: „Tak, Panie, Ty wiesz, że Cię kocham”.

Rzekł do niego: „Paś owce moje”.

Powiedział mu po raz trzeci: „Szymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?”

Zasmucił się Piotr, że mu po raz trzeci powiedział: „Czy kochasz Mnie?” I rzekł do Niego: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham”.

Rzekł do niego Jezus: „Paś owce moje.

Zaprawdę, zaprawdę powiadam ci: Gdy byłeś młodszy, opasywałeś się sam i chodziłeś, gdzie chciałeś. Ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a inny cię opasze i poprowadzi, dokąd nie chcesz”.

To powiedział, aby zaznaczyć, jaką śmiercią uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to rzekł do niego: „Pójdź za Mną!”

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jezus Chrystus - pytanie i odpowiedź

Janusz Chyła Janusz Chyła

Jezus Chrystus w okolicach Cezarei Filipowej dokonuje sondażu opinii publicznej: „Za kogo ludzie uważają Syna Człowieczego?” Odpowiedzi na to pytanie, znajdują się „na zewnątrz” pytanych. Aby na nie odpowiedzieć, nie potrzeba większego zaangażowania. Wystarczy zebrać informacje na podstawie tego, co ludzie mówią o Jezusie. Uczniów prześcigają się w odpowiedziach: „Jedni za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za Jeremiasza albo za jednego z proroków”. Na przestrzeni wieków pojawiły się również inne odpowiedzi. Dla niektórych Jezus to tylko człowiek lub tylko Bóg. Są tacy, którzy twierdzą, że jest rewolucjonistą, a inni utrzymują, że jest postacią wymyśloną przez pierwsze gminy chrześcijan. Jezus z Nazaretu jednych fascynuje, pociąga stylem życia, innych oburza, bulwersuje, budzi agresję. Jedno jest oczywiste. Nie można obok Jezusa Chrystusa przejść obojętnie.

Pan Jezus zadaje także drugie pytanie: „A wy za kogo Mnie uważacie?”. Kieruje je również do nas. Na pierwsze pytanie szukaliśmy odpowiedzi słuchając innych ludzi. Na to drugie, odpowiedzi szuka się w głębinach samego człowieka, w sumieniu, w tym najtajniejszym sanktuarium, gdzie trwa nieustanny dialog stworzenia ze swym Panem.

Z Ewangelii wiemy, że odpowiedzi na drugie pytanie udzielił tylko Piotr: „Ty jesteś Mesjasz, Syn Boga żywego”. Ale on sam nie jest źródłem tej wiedzy. Została mu dana z wysoka. Objawił ją Ojciec niebieski. Apostoł mówi we własnym imieniu, ale nie w oderwaniu od innych. Pytanie zostało postawione we wspólnocie Kościoła i odpowiedź została udzielona w łączności ze wspólnotą uczniów. Dialog Chrystusa z uczniami dokonuje się w Kościele i dotyczy Kościoła. Poznanie Chrystusa następuje we wspólnocie. Wspólnota przekazuje tę wiarę.

Obok pytania o Jezusa z Nazaretu istotne jest także pytanie o człowieka, o nas. Kim jest człowiek? Kim jestem ja? Jaki sens ma moje życie? Nie jesteśmy sami dla siebie odpowiedzią. Odwróćmy zatem pytania Jezusa i zapytajmy Go o człowieka. Za kogo Bóg uważa człowieka? Odpowiedź odnajdujemy w dziele stworzenia, w historii zbawienia, w Piśmie Świętym. Człowiek jest Bożym stworzeniem, odkupionym przez Chrystusa i uświęcanym Duchem Świętym. Oprócz tych odpowiedzi potrzebujemy także bardziej indywidualnej. A za kogo Panie uważasz mnie? Kim jestem dla Ciebie? W odpowiedzi na pytanie kim jest Chrystus, Piotr odnalazł odpowiedź na pytanie o siebie samego. W blasku Chrystusowego światła rozjaśnia się tajemnica osoby Apostoła. I my odpowiedzi na pytanie kim jesteśmy, szukajmy na modlitwie, w sakramentach, w sumieniu i życiowych wydarzeniach. Wpatrując się w oblicze Chrystusa Eucharystycznego możemy właściwie interpretować siebie i odczytać zadania jakie nam zostają powierzone.