2
listopada
wtorek
Wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych
Rok liturgiczny: B/I
Pierwsze czytanie:
Hi 19,1.23-27a
Psalm responsoryjny:
Ps 27, 1. 4. 7 i 8b i 9a. 13-14 (R.: 1a)
Drugie czytanie:
1 Kor 15, 20-24a. 25-28
Werset przed Ewangelią:
Ap 1, 5-6
Ewangelia:
Łk 23, 44-46. 50. 52-53; 24, 1-6a
Patroni:
- św. Acindynus, Pegazjusz, Aphthonius, Elpidiphorus, Anempodistus i towarz. ,
- św. Wiktoryn,
- św. Justus,
- św. Carteriusz, Styriak, Tobiasz, Eudoksjusz, Agapiusz i towarz. ,
- św. Marcjan,
- św. Ambroży Autpert,
- św. Winefrida,
- św. Jerzy,
- św. Malachiasz,
- bł. Małgorzata z Lotaryngii,
- bł. Jan Bodey,
- bł. Pius od św. Alojzego {Alojzy} Campidelli
Liturgia na dzień 2021-11-02:
Pierwsze czytanie
Hi 19,1.23-27a
Czytanie z Księgi HiobaHiob rzekł: «Oby me słowa zostały spisane, oby w księdze utrwalone! Żelaznym rylcem i ołowiem na skale wyryte na wieki! Lecz ja wiem: Wybawca mój żyje i jako ostatni stanie na ziemi. Potem me szczątki skórą przyodzieje, i ciałem swym Boga zobaczę. To właśnie ja Go zobaczę».
Psalm responsoryjny
Ps 27, 1. 4. 7 i 8b i 9a. 13-14 (R.: 1a)
W krainie życia ujrzę dobroć BogaPan moim światłem i zbawieniem moim, * kogo miałbym się lękać? Pan obrońcą mego życia, * przed kim miałbym czuć trwogę?W krainie życia ujrzę dobroć BogaO jedno tylko proszę Pana, o to zabiegam, † żebym mógł zawsze przebywać w Jego domu, * przez wszystkie dni życia, abym kosztował słodyczy Pana, * stale się radował Jego świątynią.W krainie życia ujrzę dobroć BogaUsłysz, o Panie, kiedy głośno wołam, * zmiłuj się nade mną i wysłuchaj mnie. Będę szukał oblicza Twego, Panie. * Nie zakrywaj przede mną swojej twarzy.W krainie życia ujrzę dobroć BogaWierzę, że będę oglądał dobra Pana * w krainie żyjących. Oczekuj Pana, bądź mężny, * nabierz odwagi i oczekuj Pana.W krainie życia ujrzę dobroć Boga
Drugie czytanie
1 Kor 15, 20-24a. 25-28
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do KoryntianBracia:Chrystus zmartwychwstał jako pierwociny spośród tych, co pomarli. Ponieważ bowiem przez człowieka przyszła śmierć, przez Człowieka też dokona się zmartwychwstanie. I jak w Adamie wszyscy umierają, tak też w Chrystusie wszyscy będą ożywieni, lecz każdy według własnej kolejności: Chrystus jako pierwociny, potem ci, co należą do Chrystusa, w czasie Jego przyjścia. Wreszcie nastąpi koniec, gdy przekaże królowanie Bogu i Ojcu.Trzeba bowiem, ażeby królował, «aż położy wszystkich nieprzyjaciół pod swoje stopy». Jako ostatni wróg zostanie pokonana śmierć. Wszystko bowiem rzucił pod stopy Jego. Kiedy się mówi, że wszystko jest poddane, znaczy to, że z wyjątkiem Tego, który Mu wszystko poddał. A gdy już wszystko zostanie Mu poddane, wtedy i sam Syn zostanie poddany Temu, który Synowi poddał wszystko, aby Bóg był wszystkim we wszystkich.
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Ap 1, 5-6
Alleluja, alleluja, allelujaJezus Chrystus jest Pierworodnym wśród umarłych,Jemu chwała i moc na wieki wieków.Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 23, 44-46. 50. 52-53; 24, 1-6a
Słowa Ewangelii według Świętego ŁukaszaByło już około godziny szóstej i mrok ogarnął całą ziemię aż do godziny dziewiątej. Słońce się zaćmiło i zasłona przybytku rozdarła się przez środek. Wtedy Jezus zawołał donośnym głosem: «Ojcze, w Twoje ręce powierzam ducha mojego». Po tych słowach wyzionął ducha.A był tam człowiek dobry i sprawiedliwy, imieniem Józef, członek Rady. On to udał się do Piłata i poprosił o ciało Jezusa. Zdjął je z krzyża, owinął w płótno i złożył w grobie wykutym w skale, w którym nikt jeszcze nie był pochowany.W pierwszy dzień tygodnia niewiasty poszły skoro świt do grobu, niosąc przygotowane wonności. Kamień zastały odsunięty od grobu. A skoro weszły, nie znalazły ciała Pana Jezusa. Gdy wobec tego były bezradne, nagle stanęło przed nimi dwóch mężów w lśniących szatach. Przestraszone, pochyliły twarze ku ziemi, lecz tamci rzekli do nich: «Dlaczego szukacie żyjącego wśród umarłych? Nie ma Go tutaj; zmartwychwstał».[wersja krótsza: Łk 23, 44-46. 50. 52-53]
Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:
Wybierz dzień:
Śmierć nauczycielką życia
Po uroczystości Wszystkich Świętych obchodzimy w Kościele wspomnienie wszystkich wiernych zmarłych. Wczorajszy i dzisiejszy dzień łączy pewność, a zarazem nadzieja. Pewność nieuchronności śmierci. A nadzieja, że nie tylko drugi, ale także pierwszy dzień listopada będzie kiedyś naszym osobistym świętem. Jesteśmy przecież powołani do świętości, czyli życia w bliskości Boga. Świętość to standard chrześcijańskiego życia. Dopóki nie jesteśmy świętymi, dopóty żyjemy poniżej standardów.
Refleksja o przemijaniu, której sprzyja jesienna aura, jest zaproszeniem do pięknego wypełnienia czasu, jaki nam został jeszcze podarowany. Śmierć uczy dystansu do opinii większości, zasobności bankowego konta, prestiżowych stanowisk, tytułów przed nazwiskiem i dlatego jest dobrą nauczycielką życia.
Liturgia dnia zadusznego jest bogata w treści. Każdy kapłan może odprawić dziś trzy Msze święte. Podczas każdej z nich, odczytywane są inne teksty biblijne. Ewangelia pierwszej Mszy mówi o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. Ewangelia drugiej, to opis wskrzeszenia Łazarza. W trzeciej Pan Jezus mówi o domu Ojca, w którym jest „mieszkań wiele”. Wszystkie te teksty napełniają serce nadzieją zwycięstwa nad śmiercią.
Odwiedzamy w tych dniach cmentarze, które nie są tylko miejscami wspomnienia naszych bliskich, ale nade wszystko dobrym punktem, z którego możemy patrzeć w przyszłość. Nie odwiedzamy grobów, aby uznać triumf śmierci nad życiem, ale wyznać naszym bliskim, że miłość jest silniejsza niż przemijanie. I razem z nimi wołać – Przyjdź Panie Jezu!
