23
listopada
wtorek
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Klemensa I, papieża i męczennika albo wspomnienie św. Kolumbana, opata
Rok liturgiczny: B/I
Pierwsze czytanie:
Dn 2, 31-45
Psalm responsoryjny:
Dn 3
Werset przed Ewangelią:
Ap 2, 10c
Ewangelia:
Łk 21, 5-11

Patroni:

Liturgia na dzień 2021-11-23:

Pierwsze czytanie

Dn 2, 31-45
Czytanie z Księgi proroka Daniela

Daniel powiedział do Nabuchodonozora:

«Ty, królu, przyglądałeś się: Oto posąg bardzo wielki, o nadzwyczajnym blasku, stał przed tobą, a widok jego był straszny. Głowa tego posągu była z czystego złota, pierś jego i ramiona ze srebra, brzuch i biodra z miedzi, golenie z żelaza, stopy zaś jego częściowo z żelaza, częściowo z gliny.

Patrzyłeś, a oto odłączył się kamień, mimo że nie dotknęła go ręka ludzka, i ugodził posąg w stopy z żelaza i gliny, i połamał je. Wtedy natychmiast uległy skruszeniu żelazo i glina, miedź, srebro i złoto – i stały się jak plewy na klepisku w lecie; uniósł je wiatr, tak że nawet ślad nie pozostał po nich. Kamień zaś, który uderzył w posąg, rozrósł się w wielką górę i wypełnił całą ziemię.

Taki jest sen, a jego znaczenie przedstawimy królowi. Ty, królu, królu królów, któremu Bóg nieba oddał panowanie, siłę, moc i chwałę, w którego ręce oddał w całym zamieszkanym świecie ludzi, zwierzęta polne i ptaki podniebne i którego uczynił władcą nad nimi wszystkimi – ty jesteś głową ze złota.

Po tobie jednak powstanie inne królestwo, mniejsze niż twoje, i nastąpi trzecie królestwo – miedziane, które będzie panowało nad całą ziemią. Czwarte zaś królestwo będzie trwałe jak żelazo. Tak jak żelazo wszystko kruszy i rozrywa, skruszy ono i w proch zetrze wszystko razem.

To, że widziałeś stopy i palce częściowo z gliny, częściowo zaś z żelaza, oznacza, że królestwo ulegnie podziałowi; będzie miało coś z trwałości żelaza. To zaś, że widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną, a palce u nóg częściowo z żelaza, częściowo zaś z gliny, oznacza, że królestwo będzie częściowo trwałe, częściowo zaś kruche. To, że widziałeś żelazo zmieszane z mulistą gliną, oznacza, że zmieszają się oni przez ludzkie nasienie, ale nie będą się odznaczać spoistością, podobnie jak żelazo nie da się pomieszać z gliną.

W czasach tych królów Bóg nieba wzbudzi królestwo, które nigdy nie ulegnie zniszczeniu, a którego władza królewska nie będzie oddana żadnemu innemu narodowi. Zetrze i zniweczy ono wszystkie te królestwa, samo zaś będzie trwało na wieki, jak to widziałeś, gdy kamień oderwał się od góry, mimo że nie dotknęła go ludzka ręka, i starł w proch żelazo, miedź, glinę, srebro i złoto. Wielki Bóg wyjawił królowi, co nastąpi później; prawdziwy jest sen, a wyjaśnienie jego pewne».

Psalm responsoryjny

Dn 3
Dn 3, 57-58a i 59a. 60a i 61 (R.: por. 57b)

Chwalcie na wieki najwyższego Pana

Błogosławcie Pana, wszystkie dzieła Pańskie, *
chwalcie Go i wywyższajcie na wieki.
Błogosławcie Pana, aniołowie Pańscy, *
błogosławcie Pana, niebiosa.

Chwalcie na wieki najwyższego Pana

Błogosławcie Pana, wszelkie wody podniebne, *
błogosławcie Pana, wszystkie potęgi.
Błogosławcie Pana, *
chwalcie Go i wywyższajcie na wieki.

Chwalcie na wieki najwyższego Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ap 2, 10c
Alleluja, alleluja, alleluja

Bądź wierny aż do śmierci,
a dam ci wieniec życia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 21, 5-11
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: «Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony».

Zapytali Go: «Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy to się dziać zacznie?»

Jezus odpowiedział: «Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: „To ja jestem” oraz „Nadszedł czas”. Nie podążajcie za nimi! I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec».

Wtedy mówił do nich: «Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Wystąpią silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Chrystus przyjdzie powtórnie

Janusz Chyła Janusz Chyła



Pierwsze pokolenia chrześcijan, żyły przekonaniem, że Chrystus, który wstąpił do nieba, niebawem ponownie przyjdzie na ziemię. W związku z tym, ulegali nawet pokusie bezczynności. Bo skoro wkrótce nastąpi kres czasu, to po co pracować i troszczyć się o sprawy codzienności, tłumaczyli niektórzy. Taką postawę piętnował św. Paweł, pisząc do Tesaloniczan: „Kto nie chce pracować, niech też nie je!” (2 Tes 3, 10).

Prawdą jednak jest, że Pan Jezus powróci na ziemię. Powtórne Jego przyjście będzie się radykalnie różniło od pierwszego, kiedy przemierzył drogę życia ludzkiego od poczęcia do śmierci. Pierwsze przyjście zapowiedziane na kartach Starego Testamentu nastąpiło w sposób dyskretny i dostępny dla stosunkowo wąskiego grona osób. Drugie przyjście poprzedzą znaki powszechnie dostrzegalne.

Przed paruzją nastąpi okres próby, prześladowania Kościoła, eskalacji bezbożności i pojawienia się antychrysta, rozumianego jako osoba indywidualna lub społeczność. Te znaki w jakimś stopniu są obecna w każdej epoce. Stąd też, co jakiś czas pojawiają się samozwańczy zwiastuni, którzy podają nawet precyzyjną datę przyjścia Chrystusa. Ale na pytanie o to, kiedy to nastąpi, najpełniejszej odpowiedzi udzielił sam Jezus: „O dniu owym lub godzinie nikt nie wie, ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko Ojciec” (Mk 13, 32). Ponowne przyjście Chrystusa poprzedzą katastrofy. Jednak już dziś katastrofą jest życie bez Chrystusa.

Świadomość zbliżających się wydarzeń ostatecznych prowadzi do dwóch możliwych postaw. Jeśli człowiek odkłada nawrócenie i nie akceptuje swojej przemijalnej kondycji, wówczas przyjście Pana napełnia go lękiem i traktuje je jako Dies irae (Dzień gniewu). Natomiast ufna wiara i oddanie swego życia w ręce Bożej Opatrzności pozwala patrzeć w przyszłość z nadzieją i modlić się końcowymi słowami z Apokalipsy – Marana tha (Przyjdź, Panie Jezu!). Przyjście Chrystusa w chwale będzie ostatecznym tryumfem dobra nad złem, życia nad śmiercią i Boga nad demonem.