18
stycznia
wtorek
II Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
1 Sm 16, 1-13
Psalm responsoryjny:
Ps 89 (88), 20. 21-22. 27-28 (R.: por. 21a)
Werset przed Ewangelią:
Ef 1, 17-18
Ewangelia:
Mk 2, 23-28

Patroni:

  • św. Successus, Paweł i Lucjusz ,
  • św. Cosconius, Zenon i Melanip,
  • św. Woluukam,
  • św. Pryska,
  • św. Deicolus,
  • bł. Beatrycze z Este (I),
  • św. Małgorzata Węgierska,
  • bł. Facius,
  • bł. Andrzej Grego z Peschiery,
  • bł. Krystyna Ciccarelli,
  • bł. Regina Protmann,
  • bł. Felicyta Pricet, Monika Pichery, Carola Łukasz i Wiktoria Gusteau ,
  • św. Maria Teresa {Maria Joanna} Fasce,
  • bł. Diego (Dydak) {Józef} Oddi

Liturgia na dzień 2022-01-18:

Pierwsze czytanie

1 Sm 16, 1-13
Czytanie z Pierwszej Księgi Samuela

Pan rzekł do Samuela: «Dokąd będziesz się smucił z powodu Saula? Uznałem go przecież za niegodnego, by panował nad Izraelem. Napełnij oliwą twój róg i idź: Posyłam cię do Jessego Betlejemity, gdyż między jego synami upatrzyłem sobie króla». Samuel odrzekł: «Jakże pójdę? Usłyszy o tym Saul i zabije mnie». Pan odpowiedział: «Weźmiesz z sobą jałowicę i będziesz mówił: Przybywam złożyć ofiarę Panu. Zaprosisz więc Jessego na ucztę ofiarną, a Ja wtedy powiem ci, co masz robić: wtedy namaścisz tego, którego ci wskażę».

Samuel uczynił tak, jak polecił mu Pan, i udał się do Betlejem. Naprzeciw niego wyszła przelękniona starszyzna miasta. Jeden z nich zapytał: «Czy twe przybycie oznacza pokój?» Odpowiedział: «Pokój. Przybyłem złożyć ofiarę Panu. Oczyśćcie się i chodźcie złożyć ze mną ofiarę!» Oczyścił też Jessego i jego synów i zaprosił ich na ofiarę.

Kiedy przybyli, spostrzegł Eliaba i powiedział: «Z pewnością przed Panem jest jego pomazaniec». Pan jednak rzekł do Samuela: «Nie zważaj ani na jego wygląd, ani na wysoki wzrost, gdyż odsunąłem go, nie tak bowiem jak człowiek widzi, widzi Bóg, bo człowiek widzi to, co dostępne dla oczu, a Pan widzi serce». Następnie Jesse przywołał Abinadaba i przedstawił go Samuelowi, ale ten rzekł: «Ten też nie został wybrany przez Pana». Potem Jesse przedstawił Szammę. Samuel jednak oświadczył: «Ten też nie został wybrany przez Pana». I Jesse przedstawił Samuelowi siedmiu swoich synów, lecz Samuel oświadczył Jessemu: «Nie ich wybrał Pan».

Samuel więc zapytał Jessego: «Czy to już wszyscy młodzieńcy?» Odrzekł: «Pozostał jeszcze najmniejszy, lecz on pasie owce». Samuel powiedział do Jessego: «Poślij po niego i sprowadź tutaj, gdyż nie rozpoczniemy uczty, dopóki on nie przyjdzie».

Posłał więc i przyprowadzono go: był on rudy, miał piękne oczy i pociągający wygląd. Pan rzekł: «Wstań i namaść go, to ten». Wziął więc Samuel róg z oliwą i namaścił go pośrodku jego braci. Od tego dnia duch Pański opanował Dawida. Samuel zaś ruszył w drogę i poszedł do Rama.

Psalm responsoryjny

Ps 89 (88), 20. 21-22. 27-28 (R.: por. 21a)
Ja sam wybrałem Dawida na króla

Mówiąc kiedyś w widzeniu *
do świętych Twoich, rzekłeś:
«Na głowę mocarza włożyłem koronę, *
wyniosłem wybrańca z ludu.

Ja sam wybrałem Dawida na króla

Znalazłem Dawida, mojego sługę, *
namaściłem go moim świętym olejem,
by ręka moja zawsze przy nim była *
i umacniało go moje ramię».

Ja sam wybrałem Dawida na króla

«On będzie wołał do Mnie: †
„Ty jesteś moim Ojcem, *
moim Bogiem, Opoką mojego zbawienia”.
A Ja go ustanowię pierworodnym, *
najwyższym z królów ziemi».

Ja sam wybrałem Dawida na króla

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ef 1, 17-18
Alleluja, alleluja, alleluja

Niech Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przeniknie nasze serca swoim światłem,
abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 2, 23-28
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Pewnego razu, gdy Jezus przechodził w szabat pośród zbóż, uczniowie Jego zaczęli po drodze zrywać kłosy. Na to faryzeusze mówili do Niego: «Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?»

On im odpowiedział: «Czy nigdy nie czytaliście, co uczynił Dawid, kiedy znalazł się w potrzebie i poczuł głód, on i jego towarzysze? Jak wszedł do domu Bożego za Abiatara, najwyższego kapłana, i jadł chleby pokładne, które tylko kapłanom jeść wolno; i dał również swoim towarzyszom».

I dodał: «To szabat został ustanowiony dla człowieka, a nie człowiek dla szabatu. Zatem Syn Człowieczy jest Panem także szabatu».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pan szabatu

ks. Janusz Chyła ks. Janusz Chyła

Pan szabatu   unsplash.com

Jezus jest w drodze. Towarzyszą Mu uczniowie, którzy w szkole Ewangelii uczą się dotrzymywać Mu kroku. Różne miejsca, okoliczności i napotykani ludzie są okazją do głoszenia Dobrej Nowiny. Nawet jeśli dokonuje się to w klimacie napięć wywołanych szukaniem na Jezusa i Jego uczniów przysłowiowego haka. Dzisiaj faryzeusze próbują uczynić Jezusa swoim sojusznikiem donosząc na uczniów. Celem jest oskarżenie uczniów o łamanie prawa: „Patrz, czemu oni czynią w szabat to, czego nie wolno?” Było to wówczas, gdy Jezus z uczniami przechodzili w szabat pośród zbóż i uczniowie zrywali kłosy.

Jezus odpowiadając na zarzuty faryzeuszy powołuje się na historię Dawida i jego towarzyszy, którzy jedli chleby zarezerwowane kapłanom. Pozorna sprzeczność między prawem szabatu a dobrem ludzi zostaje przezwyciężona zrozumieniem szabatu w świetle miłości Boga do człowieka.

Również my towarzysząc Jezusowi jesteśmy zaproszeni do odkrycia właściwego sposobu przeżywania szabatu. Dla nas tym uprzywilejowanym dniem jest niedziela. Jej istotą nie są powinności prawne, lecz relacje osobowe, czyli odniesienia do Boga i bliźnich.

Wróćmy jeszcze do tematu zbóż z dzisiejszej Ewangelii. Może na tych polach, przez które przechodził Jezus z uczniami rosło ziarno na mąka do chleba wykorzystanego podczas Ostatniej Wieczerzy? Ostatecznie każda chwila naszego życia, napotkana osoba, wykonana praca, a nawet świat materialny są ważne i mają odniesienie do Eucharystii – źródła i szczytu chrześcijańskiego życia.