25
kwietnia
poniedziałek
Święto św. Marka, ewangelisty
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
1 P 5, 5b-14
Psalm responsoryjny:
Ps 89, 2-3. 6-7. 16-17 (R.: por. 2a)
Werset przed Ewangelią:
1 Kor 1, 23-24
Ewangelia:
Mk 16, 15-20

Patroni:

Liturgia na dzień 2022-04-25:

Pierwsze czytanie

1 P 5, 5b-14
Czytanie z Pierwszego listu świętego Piotra Apostoła

Najmilsi:

Wszyscy wobec siebie wzajemnie przyobleczcie się w pokorę, Bóg bowiem pysznym się sprzeciwia, a pokornym łaskę daje. Upokórzcie się więc pod mocną ręką Boga, aby was wywyższył w stosownej chwili. Wszystkie troski wasze przerzućcie na Niego, gdyż Jemu zależy na was.

Bądźcie trzeźwi! Czuwajcie! Przeciwnik wasz, diabeł, jak lew ryczący krąży szukając kogo pożreć. Mocni w wierze przeciwstawcie się jemu. Wiecie, że te same cierpienia ponoszą wasi bracia na świecie. A Bóg wszelkiej łaski, Ten, który was powołał do wiecznej swojej chwały w Chrystusie, gdy trochę pocierpicie, sam was udoskonali, utwierdzi, umocni i ugruntuje. Jemu chwała i moc na wieki wieków. Amen.

Krótko, jak mi się wydaje, wam napisałem przy pomocy Sylwana, wiernego brata, upominając i stwierdzając, że taka jest prawdziwa łaska Boża, w której trwajcie.

Pozdrawia was ta, która jest w Babilonie razem z wami wybrana, oraz Marek, mój syn. Pozdrówcie się wzajemnym pocałunkiem miłości.

Pokój wam wszystkim, którzy trwacie w Chrystusie.

Psalm responsoryjny

Ps 89, 2-3. 6-7. 16-17 (R.: por. 2a)
Będę na wieki sławił łaski Pana
Albo: Alleluja

Będę na wieki śpiewał o łasce Pana, *
moimi ustami Twą wierność będę głosił
przez wszystkie pokolenia.
Albowiem powiedziałeś:
«Na wieki ugruntowana jest łaska», *
utrwaliłeś swoją wierność w niebiosach.

Będę na wieki sławił łaski Pana
Albo: Alleluja

Niebiosa wysławiają cuda Twoje, Panie, *
i Twoją wierność w zgromadzeniu świętych.
Bo któż na obłokach będzie równy Panu, *
kto z synów Bożych będzie doń podobny?

Będę na wieki sławił łaski Pana
Albo: Alleluja

Błogosławiony lud, który umie się cieszyć *
i chodzi, Panie, w blasku Twojej obecności.
Cieszą się zawsze Twym imieniem, *
wywyższa ich Twoja sprawiedliwość.

Będę na wieki sławił łaski Pana
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

1 Kor 1, 23-24
Alleluja, alleluja, alleluja

My głosimy Chrystusa ukrzyżowanego,
który jest mocą i mądrością Bożą.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 16, 15-20
Słowa Ewangelii według świętego Marka

Jezus ukazawszy się Jedenastu powiedział do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony. Tym zaś, którzy uwierzą, te znaki towarzyszyć będą: W imię moje złe duchy będą wyrzucać, nowymi językami mówić będą; węże brać będą do rąk i jeśliby co zatrutego wypili, nie będzie im szkodzić. Na chorych ręce kłaść będą i ci odzyskają zdrowie».

Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba i zasiadł po prawicy Boga. Oni zaś poszli i głosili Ewangelię wszędzie, a Pan współdziałał z nimi i potwierdzał naukę znakami, które jej towarzyszyły.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jesteśmy ewangelistami

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Jesteśmy ewangelistami   Pixabay.com, CC0

Dziś w kalendarzu liturgicznym przypada Święto św. Marka Ewangelisty. Jego prawdziwe imię to Jan. Marek to jego przydomek. Był nastolatkiem, kiedy w Jego domu Jezus postanowił urządzić wraz ze swoimi uczniami Ostatnią Wieczerzę. Śledził Jezusa w noc zdrady. Widział Jego krwawy pot w Ogrójcu i pocałunek Judasza. Być może Jan Marek był również świadkiem, który ujrzał Zmartwychwstałego Pana oraz został napełniony Duchem Świętym w dniu Pięćdziesiątnicy, gdyż również to wydarzenie miało miejsce w Jego domu.

Święty Marek stał się uczniem Chrystusa i towarzyszem św. Piotra. Marek wiernie spisał Dobrą Nowinę, którą św. Piotr głosił katechumenom w Wiecznym Mieście. Dziś ta sama Ewangelia jest głoszona we wszystkich językach i w każdym miejscu świata. Święty Marek stał się narzędziem, którym posłużył się Bóg. Czy przyjąłem Jezusowe polecenie, aby głosić Ewangelię wszelkiemu stworzeniu? Czy raczej rozglądam się wokół siebie i czekam aż inni podejmą to wezwanie?

Każdy bez wyjątku jest wezwany do głoszenia słowa Bożego, ale każdy we właściwy sobie sposób. Nie wszyscy muszą stawać na ambonie i nie wszyscy za Ewangelie są zobowiązanie oddać własne życie. Czasem wystarczy niewiele. Podesłać komuś link do dobrego filmu na YouTube, przyznać się do wiary przed innymi ludźmi, ale przede wszystkim żyć na co dzień tymi wartościami, które przekazał nam za pośrednictwem Apostołów i Ewangelistów Jezus Chrystus. Jaka jest moja decyzja?