6
czerwca
poniedziałek
Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła
Rok liturgiczny: C/II
Pierwsze czytanie:
Rdz 3, 9-15. 20
Psalm responsoryjny:
Ps 87 (86), 1-3. 5-7 (R.: por. 3)
Drugie czytanie:
Dz 1, 12-14
Werset przed Ewangelią:
Łk 1, 28
Ewangelia:
J 19, 25-34

Patroni:

  • św. Norbert,
  • św. Artemiusz i Paulina,
  • św. Bessarion,
  • św. Ceratius,
  • św. Eustorgiusz,
  • św. Iarlathus,
  • św. Klaudiusz,
  • św. Aleksander,
  • św. Hilarion,
  • św. Kolman,
  • bł. Falco,
  • św. Gilbert,
  • bł. Bertrand,
  • bł. Wawrzyniec z Villamagna,
  • bł. Wilhelm Greenwood,
  • św. Marcelin Champagnat,
  • bł. Rafał Guízar Valencia,
  • bł. Józef Innocenty Guz

Liturgia na dzień 2022-06-06:

Pierwsze czytanie

Rdz 3, 9-15. 20
Czytanie z Księgi Rodzaju

Gdy Adam spożył z drzewa, Pan Bóg zawołał na niego i zapytał go: «Gdzie jesteś?»

On odpowiedział: «Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się».

Rzekł Bóg: «Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?»

Mężczyzna odpowiedział: «Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem».

Wtedy Pan Bóg rzekł do niewiasty: «Dlaczego to uczyniłaś?»

Niewiasta odpowiedziała: «Wąż mnie zwiódł i zjadłam».

Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: «Ponieważ to uczyniłeś, bądź przeklęty wśród wszystkich zwierząt domowych i dzikich; na brzuchu będziesz się czołgał i proch będziesz jadł po wszystkie dni twego istnienia. Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono ugodzi cię w głowę, a ty ugodzisz je w piętę».

Mężczyzna dał swej żonie imię Ewa, bo ona stała się matką wszystkich żyjących.

Psalm responsoryjny

Ps 87 (86), 1-3. 5-7 (R.: por. 3)
Ps 87 (86), 1-3. 5-7 (R.: por. 3)
Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

Gród Jego wznosi się na świętych górach: †
umiłował Pan bramy Syjonu *
bardziej niż wszystkie namioty Jakuba.
Wspaniałe rzeczy głoszą o tobie, *
miasto Boże.

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

O Syjonie powiedzą: †
«Każdy człowiek narodził się na nim, *
a Najwyższy sam go umacnia».
Pan zapisuje w księdze ludów: «Oni się tam narodzili». †
I tańcząc, śpiewać będą: *
«Wszystkie moje źródła są w tobie».

Głoszą o Tobie rzeczy pełne chwały

Drugie czytanie

Dz 1, 12-14
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy Jezus został wzięty do nieba, apostołowie wrócili do Jeruzalem z góry zwanej Oliwną, która jest blisko Jeruzalem, w odległości drogi szabatowej.

Przybywszy tam, weszli do sali na górze i przebywali w niej: Piotr i Jan, i Jakub, i Andrzej, Filip i Tomasz, Bartłomiej i Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Szymon Gorliwy, i Juda, brat Jakuba. Wszyscy oni trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, z Maryją, Matką Jezusa, i z braćmi Jego.

[2. czytanie do wyboru jako pierwsze w kościołach, gdzie nie obchodzi się uroczystości]

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 1, 28
Alleluja, alleluja, alleluja

Szczęśliwa Dziewico, która porodziłaś Pana,
błogosławiona Matko Kościoła,
Ty strzeżesz w nas Ducha
Twojego Syna, Jezusa Chrystusa.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 19, 25-34
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Obok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego, Maria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena.

Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: «Niewiasto, oto syn Twój». Następnie rzekł do ucznia: «Oto Matka twoja».

I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.

Potem Jezus, świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło Pismo, rzekł: «Pragnę». Stało tam naczynie pełne octu. Nałożono więc na hizop gąbkę nasączoną octem i do ust Mu podano. A gdy Jezus skosztował octu, rzekł: «Dokonało się!»

I skłoniwszy głowę, oddał ducha.

Ponieważ był to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na krzyżu w szabat – ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem – Żydzi prosili Piłata, żeby ukrzyżowanym połamano golenie i usunięto ich ciała.

Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Jezusem byli ukrzyżowani. Lecz gdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok, a natychmiast wypłynęła krew i woda.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Maryja - Nauczycielka modlitwy

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Maryja - Nauczycielka modlitwy  

Bardzo lubię czytać i medytować ten dzisiejszy fragment Ewangelii. Kana Galilejska jest metaforą życia każdego z nas. Życia ludzkiego, w którym radość miesza się ze smutkiem, pokój z udręką, pomyślność z niepowodzeniem. Wino jest symbolem uczty niebiańskiej, udziału w bóstwie Chrystusa, radości, która nie będzie miała końca. Woda to znak szarości codziennego życia, z której pragniemy się wyrwać. Brak wina oznacza brak szczęścia, błogosławieństwa.

Proszę zauważyć, że Maryja jako pierwsza dostrzega brak wina. Ona jest wyczulona na nasze ludzkie sprawy. Ona jest troskliwą gospodynią, której zależy na naszym szczęściu. To właśnie Ona, Maryja, nie tylko zauważa brak wina, ale podejmuje odpowiednie kroki, aby zaradzić potrzebą nowożeńców. Ona wie, że należy zwrócić się z prośbą do Chrystusa.

Jej modlitwa jest bardzo prosta: „Nie mają już wina”. To proste stwierdzenie jest dla nas wzorem modlitwy prostej. Nie trzeba Bogu tłumaczyć co ma zrobić, On to wie lepiej niż my. Przed Bogiem trzeba po prostu stanąć w pokorze serca i umieć nazwać własne braki.

Drugą ważną cechą modlitwy, której uczy nas dzisiaj Maryja jest bezgraniczna ufność Bogu. Wydaje się pozornie, że Jezus odrzuca prośbę swojej Matki, mówi Jej przecież „czyż to moja lub Twoja sprawa”. Maryja jednak tak mocno ufa, że jest przekonana, nawet pewna, że Jezus wysłucha jej prośby. Dlatego do sług kieruję słowa „Zróbcie wszystko cokolwiek wam powie”. Te słowa Maryja dziś kieruje do każdego z nas. Jeśli chcesz odnaleźć szczęście rób wszystko to co do ciebie mówi Bóg, bądź zawsze Jemu posłuszny. Jeśli chcesz, żeby także twoje modlitwy były wysłuchane ucz się od Maryi, prostoty modlitwy i wielkiej ufności wobec Boga. Te środki dają gwarancję skuteczności naszej modlitwie.