listopada

wtorek

Wspomnienie św. Cecylii, dziewicy i męczennicy

Rok liturgiczny: C/II

Pierwsze czytanie:

Ap 14, 14-20

Psalm responsoryjny:

Ps 96 (95), 10. 11-12. 13 (R.: por. 13ab)

Werset przed Ewangelią:

Ap 2, 10c

Ewangelia:

Łk 21, 5-11

Patroni:

św. Cecylia,
św. Filemon z Kolosów,
św. Ananiasz,
św. Benignus,
św. Pragmatius,
bł. Salwator Lilli, Jan Baldji i VI towarz. ,
bł. Tomasz Reggio,
bł. Eliasz {Julian} Torrijo Sánchez i Bertrand {Franciszek} Lahoz Moliner

Liturgia na dzień 2022-11-22:

Pierwsze czytanie

Ap 14, 14-20

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, ujrzałem: oto biały obłok – a Siedzący na obłoku, podobny do Syna Człowieczego, miał złoty wieniec na głowie i w ręku ostry sierp.

I wyszedł inny anioł ze świątyni, wołając głosem donośnym do Siedzącego na obłoku: «Zapuść Twój sierp i żniwa dokonaj, bo przyszła już pora dokonać żniwa, bo dojrzało żniwo na ziemi!» A Siedzący na obłoku rzucił swój sierp na ziemię i ziemia została zżęta. I wyszedł inny anioł ze świątyni, która jest w niebie, i on miał ostry sierp.

I wyszedł inny anioł od ołtarza, mający władzę nad ogniem, i donośnie zawołał do trzymającego ostry sierp: «Zapuść Twój ostry sierp i poobcinaj grona winorośli ziemi, bo jagody jej dojrzały!» I rzucił anioł swój sierp na ziemię, i obrał z gron winorośl ziemi, i wrzucił je do tłoczni Bożego gniewu – ogromnej. I wydeptano tłocznię poza miastem, a z tłoczni krew wytrysnęła aż po wędzidła koni na odległość tysiąca i sześciuset stadiów.

Psalm responsoryjny

Ps 96 (95), 10. 11-12. 13 (R.: por. 13ab)

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Głoście wśród ludów, *
że Pan jest królem.
On świat tak utwierdził, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Przed obliczem Pana, który już się zbliża, *
który już się zbliża, by osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie, *
a ludy według swej prawdy.

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ap 2, 10c

Alleluja, alleluja, alleluja

Bądź wierny aż do śmierci,
a dam ci wieniec życia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 21, 5-11

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: «Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony».

Zapytali Go: «Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy to się dziać zacznie?»

Jezus odpowiedział: «Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: „To ja jestem” oraz „Nadszedł czas”. Nie podążajcie za nimi! I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec».

Wtedy mówił do nich: «Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Wystąpią silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Czekając na przyjście Pana

ks. Janusz Chyła ks. Janusz Chyła

Dobiega końca rok liturgiczny. Wkrótce rozpocznie się nowy. Nie wiemy, co on przyniesie. Wiara ma nas napełnić ufnością nawet wobec wydarzeń, które mogą budzić trwogę. Dzisiaj Jezus zapowiada zburzenie świątyni jerozolimskiej: „Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony”. Historycznie miało to miejsce w roku 70.

Każde pokolenie odczytuje znaki, które są zapowiedzią ponownego przyjścia Chrystusa na ziemię. Będzie ono radykalnie różniło się od pierwszego przyjścia. Pierwsze zapowiedziane w Starym Testamencie nastąpiło w sposób dyskretny i dostępny dla wąskiego grona osób. Drugie poprzedzą znaki powszechnie dostrzegalne.

Przed ponownym przyjściem nastąpi czas próby, prześladowania Kościoła, eskalacji bezbożności i pojawienia się antychrysta. Znaki te w pewnym sensie są obecne w każdej epoce. Dlatego też, pojawiają się samozwańczy „prorocy” podający datę „końca świata”. Nie mamy dawać im wiary.

Ponowne przyjście Chrystusa poprzedzą katastrofy. Jednak już teraz katastrofą jest życie bez Chrystusa. Nie czekamy więc na koniec świata, lecz na spotkanie z Panem i ostateczny tryumf dobra nad złem, miłości nad nienawiścią, prawdy nad kłamstwem, życia nad śmiercią.