30
grudnia
piątek
Święto Świętej Rodziny Jezusa, Maryi i Józefa
Rok liturgiczny: A/I
Pierwsze czytanie:
Syr 3, 2-6. 12-14
Psalm responsoryjny:
Ps 128
Drugie czytanie:
Kol 3, 12-21
Ewangelia:
Mt 2, 13-15. 19-23

Patroni:

  • św. Feliks I,
  • św. Hermes,
  • św. Anyzjusz,
  • św. Perpetuus,
  • św. Jukundus,
  • św. Geremar,
  • św. Egwinus,
  • św. Rajner,
  • św. Roger,
  • św. Wawrzyniec,
  • bł. Małgorzata Colonna,
  • bł. Jan Maria Boccardo

Liturgia na dzień 2022-12-30:

Pierwsze czytanie

Syr 3, 2-6. 12-14
Czytanie z Mądrości Syracha

Pan uczcił ojca przez dzieci, a prawa matki nad synami utwierdził. Kto czci ojca, zyskuje odpuszczenie grzechów, a kto szanuje matkę, jakby skarby gromadził. Kto czci ojca, radość mieć będzie z dzieci, a w czasie modlitwy będzie wysłuchany. Kto szanuje ojca, długo żyć będzie, a kto posłuszny jest Panu, da wytchnienie swej matce.

Synu, wspomagaj swego ojca w starości, nie zasmucaj go w jego życiu. A jeśliby nawet rozum stracił, miej wyrozumiałość, nie pogardzaj nim, choć jesteś w pełni sił.

Miłosierdzie względem ojca nie pójdzie w zapomnienie, w miejsce grzechów zamieszka u ciebie.

Psalm responsoryjny

Ps 128
Ps 128 (127), 1b-2. 3. 4-5 (R.: 1b)
Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu *
i chodzi Jego drogami.
Będziesz spożywał owoc pracy rąk swoich, *
szczęście osiągniesz i dobrze ci będzie.

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Małżonka twoja jak płodny szczep winny *
w zaciszu twego domu.
Synowie twoi jak oliwne gałązki *
dokoła twego stołu.

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Tak będzie błogosławiony człowiek, *
który służy Panu.
Niech cię z Syjonu Pan błogosławi †
i obyś oglądał pomyślność Jeruzalem *
przez wszystkie dni twego życia.

Szczęśliwy człowiek, który służy Panu

Drugie czytanie

Kol 3, 12-21
[Czytanie do wyboru zamiast Syr 3]

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan

Bracia:

Jako wybrańcy Boży – święci i umiłowani – obleczcie się w serdeczne współczucie, w dobroć, pokorę, cichość, cierpliwość, znosząc jedni drugich i wybaczając sobie nawzajem, jeśliby ktoś miał coś do zarzucenia drugiemu: jak Pan wybaczył wam, tak i wy.

Na to zaś wszystko przywdziejcie miłość, która jest spoiwem doskonałości. A w sercach waszych niech panuje pokój Chrystusowy, do którego też zostaliście wezwani w jednym Ciele. I bądźcie wdzięczni.

Słowo Chrystusa niech w was mieszka w całym swym bogactwie: z całą mądrością nauczajcie i napominajcie siebie, psalmami, hymnami, pieśniami pełnymi ducha, pod wpływem łaski śpiewając Bogu w waszych sercach. A cokolwiek mówicie lub czynicie, wszystko niech będzie w imię Pana Jezusa, dziękując Bogu Ojcu przez Niego.

Żony, bądźcie poddane mężom, jak przystało w Panu. Mężowie, miłujcie żony i nie okazujcie im rozjątrzenia. Dzieci, bądźcie posłuszne rodzicom we wszystkim, bo to jest miłe w Panu. Ojcowie, nie rozdrażniajcie waszych dzieci, aby nie traciły ducha.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

W sercach waszych niech panuje pokój Chrystusowy;
słowo Chrystusa niech w was mieszka w całym swym bogactwie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 2, 13-15. 19-23
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy mędrcy się oddalili, oto anioł Pański ukazał się Józefowi we śnie i rzekł: «Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i uchodź do Egiptu; pozostań tam, aż ci powiem; bo Herod będzie szukał Dziecięcia, aby Je zgładzić».

On wstał, wziął w nocy Dziecię i Jego Matkę i udał się do Egiptu; tam pozostał aż do śmierci Heroda. Tak miało się spełnić słowo, które Pan powiedział przez Proroka: «Z Egiptu wezwałem Syna mego».

A gdy Herod umarł, oto Józefowi w Egipcie ukazał się Anioł Pański we śnie i rzekł: «Wstań, weź Dziecię i Jego Matkę i idź do ziemi Izraela, bo już umarli ci, którzy czyhali na życie Dziecięcia».

On więc wstał, wziął Dziecię i Jego Matkę i wrócił do ziemi Izraela. Lecz gdy posłyszał, że w Judei panuje Archelaos w miejsce ojca swego, Heroda, bał się tam iść. Otrzymawszy zaś we śnie nakaz, udał się w okolice Galilei. Przybył do miasta zwanego Nazaret i tam osiadł. Tak miało się spełnić słowo Proroków: «Nazwany będzie Nazarejczykiem».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Posłuszny Jezu, skromna Maryjo, cichy Józefie…

ks. Bartłomiej Kuźnik ks. Bartłomiej Kuźnik

Posłuszny Jezu, skromna Maryjo, cichy Józefie…   Pixabay.com, CC0

Przestrzeń najsilniejszych międzyludzkich więzi, tysiące wspólnych przeżyć, pięknych i trudnych doświadczeń, rozmowy o najważniejszych sprawach, pierwsze ważne pytania i jeszcze ważniejsze odpowiedzi, porady, wszelka pomoc – od stawiania pierwszych kroków i wypowiadania pierwszych słów, przez pakowanie kanapek do tornistrów, wspieranie w studiach, aż po prowadzenie na ślubnym kobiercu, aż po kołysanie wnuków.  Rodzina - święta przestrzeń uczenia się drugiego człowieka i samego siebie. Miejsce, z którego wyfruwa się zdolnym do poznawania sąsiadów, przyjaciół, środowisk i społeczeństw. Nauczycielka życia.

Poddawana nieustannym próbom i napięciom. Przeganiana do nowych Egiptów, tropiona przez nowych Herodów. Nieustannie atakowana i nieustannie broniona. Wciąż kontestowana i wciąż afirmowana. Ciągle w centrum prawdziwego huraganu nowych na nią pomysłów. Przeciągana wte i wewte siłami sławnych umysłów: „Nienawidzę was, rodziny” (André Gide) vs „Rodzina jest komórką oporu przeciw uciskowi” (Gilbert K. Chesterton).

Rodzina. Miejsce, w którym jest się ważnym nie ze względu na pełnione funkcje, zdobyte tytuły czy przynoszone korzyści, ale ze względu na to, że się jest. Że jest się człowiekiem, który stara się być „dla”. A nawet jeśli, z jakichś powodów, nie zawsze mu to wychodzi, nie zawsze daje radę podjąć tę odpowiedzialność i rodzi przez to cierpienie innych, nawet wtedy, należy on dalej do tej rodziny. Należy do niej właśnie ze względu na to, że jest, że w niej się począł i zaczął. I trzeba mu pomóc, ponieważ nigdy nie przestał być człowiekiem, ponieważ w rodzinie pragmatyzm i korzyść nigdy nie będą miarą miłości. 

Posłuszny Jezu, skromna Maryjo, cichy Józefie, wsłuchani nieustannie w Boga Ojca – strzeżcie nas przed zatkanymi na ten Głos uszami. Święta Rodzino z Nazaretu wpatrzona z miłością w trudy i radości drugiego – chroń nas przed ślepotą egotyzmu. Piękna Wspólnoto pokory i cierpliwości - pomóż uwierzyć na nowo w cud rodziny tym, którzy tę wiarę utracili. Przytul ich mocno do siebie, opatrz zadane im rany, zalej je balsamem przebaczenia. Święta Rodzino - prowadź nas ścieżkami wiary „do życia wiecznego w przyszłym świecie” (Credo).