"Dlaczego Twoi uczniowie nie poszczą"? Praktykowanie postu miało w Starym Testamencie wiele znaczeń, a jednym z nich była tęsknota za Mesjaszem (tak jak człowiek głodny „tęskni” za pokarmem, tak Naród Wybrany tęsknił za swoim Zbawicielem). Nieprzestrzeganie postu przez apostołów wywołało więc wśród uczniów Jana i faryzeuszy zdumienie, by nie powiedzieć zgorszenie: „jak to, nie czekacie na Zbawiciela”? Jezus pośrednio daje im więc do zrozumienia, że Zbawiciel już przyszedł i że mają Go przed sobą.

"Czy goście weselni mogą pościć, dopóki pan młody jest z nimi"? W dawnym przekładzie Biblii ks. Jakuba Wujka, był „oblubieniec”, zamiast „pana młodego” i nawiązanie do relacji Bóg (Oblubieniec) – Kościół, ludzkość (Oblubienica), było chyba bardziej czytelne. Jezus, który po raz pierwszy w Ewangeliach nazywa dzisiaj siebie „Oblubieńcem”, czyni tutaj wyraźną aluzję do Starego Testamentu, gdzie Bóg mówi do Ludu: „Oblubieńcem twoim jest twój Stworzyciel” (Iz 54, 5). Uczniowie Jana i faryzeusze mają więc nad czym myśleć, bo oto stoi przed nimi człowiek „z krwi i kości”, który czyni aluzje do bycia Bogiem! Dla nas, którzy nie mamy problemu z Bóstwem Jezusa i z Jego zbawczą misją, wart podkreślenia jest inny szczegół: wiara, spotkanie z Bogiem, to nie udział w pogrzebie, ale w uczcie weselnej! Czy przeżywamy tak swoją wiarę?

"Nikt nie przyszywa łaty z surowego sukna do starego ubrania". Jezus daje wyraźnie do zrozumienia swoim słuchaczom, że nie da się połączyć, „zszyć”, starego myślenia, postępowania, „starego człowieka” mówiąc biblijnie, z nowością Jego Ewangelii. Dla nas współczesnych słowa te są nadal aktualne, bo i dzisiaj wielu „przyszywa” do swego starego, pogańskiego czasem życia, tylko to, co sami uznają za stosowne. Uważajcie, mówi nam dzisiaj Pan Jezus, wybieranie tylko „łatek” z mojej Ewangelii, poskutkuje za chwilę jeszcze większym „przedarciem”, ujawniając waszą duchową nędzę.