Pierwsze czytanie
Iz 49, 1-6
Czytanie z Księgi proroka IzajaszaWyspy, posłuchajcie Mnie! Ludy najdalsze, uważajcie! Powołał Mnie Pan już z łona mej matki, od jej wnętrzności wspomniał moje imię. Ostrym mieczem uczynił me usta, w cieniu swej ręki Mnie ukrył. Uczynił ze mnie strzałę zaostrzoną, utaił mnie w swoim kołczanie. I rzekł mi: «Tyś Sługą moim, w tobie się rozsławię».Ja zaś mówiłem: «Próżno się trudziłem, na darmo i na nic zużyłem me siły. Lecz moje prawo jest u Pana i moja nagroda u Boga mego. Wsławiłem się w oczach Pana, Bóg mój stał się moją siłą».A teraz przemówił Pan, który mnie ukształtował od urodzenia na swego Sługę, bym nawrócił do Niego Jakuba i zgromadził Mu Izraela.I rzekł mi: «To zbyt mało, iż jesteś mi sługą dla podźwignięcia pokoleń Jakuba i sprowadzenia ocalałych z Izraela. Ustanowię cię światłością dla pogan, aby moje zbawienie dotarło aż do krańców ziemi».
Psalm responsoryjny
Ps 139, 1-3. 13-14ab. 14c-15 (R.: por. 14a)
Sławię Cię, Panie, Boga, Stwórcę swegoPrzenikasz i znasz mnie, Panie, *Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję.Z daleka spostrzegasz moje myśli, †przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę, *i znasz wszystkie moje drogi.Sławię Cię, Panie, Boga, Stwórcę swegoTy bowiem stworzyłeś moje wnętrze *i utkałeś mnie w łonie mej matki.Sławię Cię, że mnie tak cudownie stworzyłeś, *godne podziwu są Twoje dzieła.Sławię Cię, Panie, Boga, Stwórcę swegoI duszę moją znasz do głębi. *Nie byłem dla Ciebie tajemnicą,kiedy w ukryciu nabierałem kształtów, *utkany we wnętrzu ziemi.Sławię Cię, Panie, Boga, Stwórcę swego
Drugie czytanie
Dz 13, 22-26
Czytanie z Dziejów ApostolskichGdy Paweł przybył do Antiochii Pizydyjskiej, przemówił w synagodze:«Bóg dał ojcom naszym Dawida na ich króla, o którym też dał świadectwo w słowach: „Znalazłem Dawida, syna Jessego, człowieka po mojej myśli, który we wszystkim wypełni moją wolę”.Z jego to potomstwa, stosownie do obietnicy, wywiódł Bóg Izraelowi Zbawiciela Jezusa. Przed Jego przyjściem Jan głosił chrzest nawrócenia całemu ludowi izraelskiemu. A pod koniec swojej działalności Jan mówił: „Ja nie jestem tym, za kogo mnie uważacie. Po mnie przyjdzie Ten, któremu nie jestem godny rozwiązać sandałów na nogach”.Bracia, synowie rodu Abrahama, i ci spośród was, którzy się boją Boga! Nam została przekazana nauka o tym zbawieniu».
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Łk 1, 76
Alleluja, alleluja, allelujaTy, dziecię, zwać się będziesz prorokiem Najwyższego,gdyż pójdziesz przed Panem przygotować Mu drogi.Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 1, 57-66. 80
Słowa Ewangelii według Świętego ŁukaszaDla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał jej tak wielkie miłosierdzie, cieszyli się z nią razem.Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza. Ale matka jego odpowiedziała: «Nie, natomiast ma otrzymać imię Jan».Odrzekli jej: «Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię».Pytali więc na migi jego ojca, jak by chciał go nazwać. On zażądał tabliczki i napisał: «Jan będzie mu na imię». I zdumieli się wszyscy.A natychmiast otworzyły się jego usta i rozwiązał się jego język, i mówił, błogosławiąc Boga.Wtedy strach padł na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: «Kimże będzie to dziecię?» Bo istotnie ręka Pańska była z nim.Chłopiec zaś wzrastał i umacniał się na duchu, a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.[Czytania z wigilii:1. czytanie Jr 1, 4-10Ps 71, 1-2. 3-4a. 5-6ab. 15ab i 17 / Od łona matki Pan mym opiekunem2. czytanie 1 P 1, 8-12Alleluja: Jan przyszedł świadczyć o światłości / aby przygotować Panu lud doskonały.Ewangelia Łk 1, 5-17]
