20
lipca
czwartek
Wspomnienie bł. Czesława, prezbitera
Rok liturgiczny: A/I
Pierwsze czytanie:
Wj 3,13-20
Psalm responsoryjny:
Ps 105
Werset przed Ewangelią:
Mt 11, 28
Ewangelia:
Mt 11, 28-30

Patroni:

Liturgia na dzień 2023-07-20:

Pierwsze czytanie

Wj 3,13-20
Czytanie z Księgi Wyjścia

Mojżesz rzekł Bogu: «Oto pójdę do Izraelitów i powiem im: Bóg ojców naszych posłał mnie do was. Lecz gdy oni mnie zapytają, jakie jest Jego imię, cóż im mam powiedzieć?» Odpowiedział Bóg Mojżeszowi: «Jestem, który jestem». I dodał: «Tak powiesz synom Izraela: Jestem posłał mnie do was».

Mówił dalej Bóg do Mojżesza: «Tak powiesz Izraelitom: Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba posłał mnie do was. To jest imię moje na wieki i to jest moje zawołanie na najdalsze pokolenia.

Idź, a gdy zbierzesz starszych Izraela, powiesz im: Objawił mi się Pan, Bóg ojców waszych, Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba i powiedział: Zająłem się w pełni wami i tym, co wam uczyniono w Egipcie. Postanowiłem więc wywieść was z ucisku w Egipcie i zaprowadzić do ziemi Kananejczyka, Chittyty, Amoryty, Peryzzyty, Chiwwity i Jebusyty, do ziemi opływającej w mleko i miód. Oni twych słów usłuchają. I pójdziesz razem ze starszymi Izraela do króla egipskiego, i powiecie mu: Pan, Bóg Hebrajczyków, nam się objawił. Pozwól nam odbyć drogę trzech dni przez pustynię, abyśmy złożyli ofiary Panu, Bogu naszemu.

Ja zaś wiem, że król egipski nie pozwoli wam wyruszyć, chyba że zmuszony siłą. Wyciągnę przeto rękę i uderzę Egipt różnymi cudami, jakich tam dokonam, a wypuści was».

Psalm responsoryjny

Ps 105
Ps 105 (104), 1 i 5. 8-9. 24-25. 26-27 (R.: por. 8a)

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Sławcie Pana, wzywajcie Jego imienia, *
głoście Jego dzieła wśród narodów.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił, *
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Na wieki pamięta o swoim przymierzu, *
obietnicy danej tysiącu pokoleń,
o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, *
przysiędze danej Izaakowi.

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Bóg swój naród bardzo rozmnożył, *
uczynił go mocniejszym od jego wrogów.
Ich serce odmienił, by znienawidzili lud Jego *
i wobec sług Jego postępowali zdradziecko.

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Posłał wtedy sługę swego, Mojżesza, *
i Aarona, wybranego przez siebie.
Okazali wśród nich Jego znaki *
i cuda w krainie Chamitów.

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 28
Alleluja, alleluja, alleluja

Przyjdźcie do Mnie wszyscy,
którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 11, 28-30
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus przemówił tymi słowami:

«Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię. Weźcie na siebie moje jarzmo i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokornego serca, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem słodkie jest moje jarzmo, a moje brzemię lekkie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jezusowi zależy na nas

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

Jezusowi zależy na nas  

Tak często przygniatani jesteśmy różnymi sprawami i wydarzeniami w naszym życiu. Czasem nawet poddajemy się zwątpieniu i pesymizmowi. Tracimy nadzieję na lepsze jutro. Powoli godzimy się na własny los, w jarzmie i ciężarze nie do uniesienia. Z dzisiejszej Ewangelii możemy jednak zaczerpnąć nadzię. Jezus zaprasza nas do siebie, bo chce razem z nami dźwigać ciężar naszego życia. Jemu naprawdę zależy na nas.

Jezus jest realistą. Wie, że na tym świecie nie ma życia bez ciężaru, bez cierpienia, krzyża i umierania. Wcale też nie chce nas przekonać, że życie z Nim daje gwarancję beztroski i całkowitej swobody. Mówi przecież jasno, że Jego jarzmo jest słodkie, a ciężar lekki. To czego Jezus z pewnością chce nas nauczyć to przyjmowania krzyża, akceptacji tego jarzma, które przez życie nieść musimy i przed którym nigdy nie uciekniemy. Akceptacja i noszenie krzyża razem z Jezusem sprawiają, że jarzmo to staje się słodkie, a ciężar niesiony w dwóch staje się lżejszy.

Czy przychodzę do Jezusa zawsze, każdego dnia, czy tylko wtedy, gdy mam jakiś problem, z którym sobie nie radzę? Czy powierzam Jezusowi wszystkie moje zmartwienia i kłopoty, czy oddaje Mu również swoje radości i sukcesy? Czy powierzam Jezusowi każdego dnia całe swoje życie, wszystko czym jestem i co mnie stanowi?