Jezus wyjaśnia nam dzisiaj kolejny wymiar tajemnicy królestwa Bożego. Nie jest to królestwo – jak Jezus sam powie – „z tego świata”, a więc nie jest także podobne do światowych królestw. Nie ma granic strzeżonych przez silną armię, nie stanowi określonego terytorium, zarządzanego przez wytrawnych polityków. Jest to po prostu królowanie Boga. Rozpoczyna się ono zawsze w sercu pojedynczego człowieka, który przyjmuje Jezusa Chrystusa jako swojego osobistego Zbawcę i Pana. Tu kiełkuje to królestwo i tu wzrasta, stąd wychodzi na zewnątrz, staje się widzialne i nabiera realnych kształtów w słowach, czynach i zachowaniu, w relacjach międzyludzkich i strukturach społecznych. Ale jeżeli to przyjęcie królowania Boga w duszy pojedynczych ludzi wygasa, wtedy znikają również ślady królestwa Bożego w świecie. Bóg mógłby je oczywiście podtrzymać swoją wszechmocą, ale nie chce tego czynić, gdyż obdarzył ludzi wolnością.

Dlatego też nie ma innej siły, dzięki której rozszerza się Boże królestwo na ziemi, jak tylko siła fascynacji. Wszelkie próby zaprowadzenia królowania Boga czysto ludzkimi środkami zdają się na nic. Jezus pokazuje to w przypowieści o skarbie ukrytym w roli i o poszukiwaczu pięknych pereł. Gdy ktoś znajduje ten skarb, tę jedną perłę przecudnej urody – jest ona tu symbolem królestwa Bożego – przestaje kalkulować, ale zachowuje się, jak ktoś totalnie zafascynowany, porwany wręcz przez miłość. Wszystko inne staje się drugorzędne, a nawet zbędne: liczy się jedynie znaleziony skarb, ta jedna jedyna perła, za którą jej znalazca jest gotowy oddać wszystko.

To ważna lekcja, szczególnie w dzisiejszym czasie, gdy przejawy Bożego królestwa zdają się znikać z przestrzeni społecznej, jak wysychające rzeki w czasie suszy. Nie ma innej drogi, by przywrócić im wartki nurt, jak osobiste odkrycie na nowo tego skarbu, tej perły, jaką jest królowanie Boga w ludzkiej duszy. Nic innego nie jest w stanie uratować świata przed zalewem zła, jak tylko siła fascynacji tych, którzy dadzą się porwać przez piękno tego skarbu, tej drogocennej perły i oddać wszystko inne, by tej perły nie stracić. Siła ich fascynacji będzie tworzyła nowy styl życia, odnowi relacje międzyludzkie i będzie kształtowała życie społeczne.