Ewangelia Mateuszowa wykazuje wyraźny judeochrześcijański koloryt. Powstała we wspólnocie uczniów wywodzących się ze środowiska żydowskiego i do niej była pierwotnie adresowana. Obok licznych arameizmów, czyli wyrażeń charakterystycznych dla żydowskiego sposobu wypowiadania się, do jej cech należy znaczenie liczb oraz przemyślana, niemalże rytmicznie ułożona struktura całego dzieła. Nie jest więc przypadkiem, że słowo Piotra, który wyznaje Jezusa jako Mesjasza i Syna Bożego, znajduje się dokładnie w środku Ewangelii Mateuszowej, stanowiąc tym samym jej najważniejsze przesłanie.

Wszystkie inne odpowiedzi na pytanie o to, za kogo ludzie uważają Jezusa, pokazują wprawdzie, że jest On uważany za kogoś znaczącego. Jan Chrzciciel i starotestamentalni prorocy należą przecież do najważniejszych świadków wiary. Jednak to nie wystarczy. Jezus nie chce, by uczniowie po prostu powtarzali to, co inni o Nim mówią, ale oczekuje od nich głębszej odpowiedzi. Piotr odpowiada w imieniu pozostałych, składając niejako publiczne wyznanie wiary w Mesjasza, Syna Bożego. Błogosławiąc Piotra, Jezus wskazuje jednocześnie na prawdziwe źródło tej głębszej odpowiedzi. Wyrażenie „ciało i krew”, które jest typowym dla Mateusza arameizmem, oznacza to, co ludzkie: naturalne ludzkie poznanie siłami umysłu i intelektu. Takie czysto ludzkie poznanie w obszarze wiary jest wprawdzie istotne, ale jednak to, co decydujące, pozostaje poza czysto ludzkimi możliwościami i jest darem Boga. Nie jest ono zasługą Piotra, ani wyłącznym owocem jego rozmyślań. Dopiero przyjęcie Bożego objawienia pozwala mu zrozumieć, kim naprawdę jest Jezus i przyjąć Go jako Pana i Zbawcę.

Wyznanie Piotra jest przez Jezusa powiązane z tajemnicą Kościoła. Tworząc swój Kościół, Jezus posługuje się wprawdzie wiarą Piotra, ale Kościół nie staje się przez to Kościołem Piotrowym, ale pozostaje zawsze Kościołem Jezusa. I to sam Jezus jest jego budowniczym. To właśnie stąd pochodzi niezniszczalna siła Kościoła i ta niezwykła obietnica, że potęga piekła, zazdrośnie broniącego swoich wpływów w świecie, nie zdoła się oprzeć potędze Mesjasza, Syna Bożego działającego w swoim Kościele.