30
grudnia
sobota
Dzień Powszedni (szósty dzień oktawy Narodzenia Pańskiego)
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
1 J 2, 12-17
Psalm responsoryjny:
Ps 96
Ewangelia:
Łk 2, 36-40

Patroni:

  • św. Feliks I,
  • św. Hermes,
  • św. Anyzjusz,
  • św. Perpetuus,
  • św. Jukundus,
  • św. Geremar,
  • św. Egwinus,
  • św. Rajner,
  • św. Roger,
  • św. Wawrzyniec,
  • bł. Małgorzata Colonna,
  • bł. Jan Maria Boccardo

Liturgia na dzień 2023-12-30:

Pierwsze czytanie

1 J 2, 12-17
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Piszę do was, dzieci, że dostępujecie odpuszczenia grzechów ze względu na Jego imię. Piszę do was, ojcowie, że poznaliście Tego, który jest od początku. Piszę do was, młodzi, że zwyciężyliście złego.

Napisałem do was, dzieci, że znacie ojca, napisałem do was, ojcowie, że poznaliście Tego, który jest od początku, napisałem do was, młodzi, że jesteście mocni i że nauka Boża trwa w was, a zwyciężyliście złego.

Nie miłujcie świata ani tego, co jest na świecie. Jeśli ktoś miłuje świat, nie ma w nim miłości ojca. Wszystko bowiem, co jest na świecie, a więc: pożądliwość ciała, pożądliwość oczu i pycha tego życia, pochodzi nie od ojca, lecz od świata. Świat zaś przemija, a z nim jego pożądliwość; kto zaś wypełnia wolę Bożą, ten trwa na wieki.

Psalm responsoryjny

Ps 96
Ps 96 (95), 7-8. 9-10 (R.: por. 11a)
Niebo i ziemia niechaj się radują

Oddajcie Panu, rodziny narodów, *
Oddajcie Panu chwałę i uznajcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę należną Jego imieniu, *
przynieście dary i wejdźcie na Jego dziedzińce.

Niebo i ziemia niechaj się radują

Uwielbiajcie Pana w świętym przybytku, *
zadrżyj, ziemio cała, przed Jego obliczem.
Głoście wśród ludów, że Pan jest królem, †
on świat tak utwierdził, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Niebo i ziemia niechaj się radują

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Zajaśniał nam dzień święty,
pójdźcie, narody, oddajcie pokłon Panu, bo wielka światłość zstąpiła dzisiaj na ziemię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 2, 36-40
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Rodzice przynieśli dzieciątko Jezus do świątyni, była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem i pozostała wdową. Liczyła już sobie osiemdziesiąt cztery lata. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jeruzalem.

A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta – Nazaretu. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Bóg zależny od ludzi

ks. Janusz Chyła ks. Janusz Chyła

Bóg zależny od ludzi  

Syn Boży przychodząc na świat spełnił prorockie obietnice. Stał się człowiekiem w konkretnym miejscu, czasie i kontekście religijnym. Dzielił los innych izraelskich chłopców, co do których Prawo Pańskie nakazywało: „Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu”.

Nikt Jezusa nie pytał, czy chce być ofiarowany w świątyni. Wśród świadków wydarzenia nie pojawiły się postulaty, aby poczekać, aż dorośnie i sam sobie wybierze wiarę Izraela. Maryja i Józef uczynili najlepiej jak im wiara, rozum i serce podpowiadały. Podobnie decyzja rodziców o chrzcie dzieci jest naśladowaniem tej postawy.

Dzieciątko przyniesione do świątyni nadaje nowy sens starotestamentalnym prawom. To nie my ofiarowujemy coś Bogu, ale On nam daje nieskończenie więcej. Daje nam siebie. Postacią, którą spotkała Święta Rodzina, była prorokini Anna, nauczycielka cierpliwego czekania. Rozpoznała ona Mesjasza, cieszyła się z Jego przybycia i opowiadała o Nim innym.

Paradoksem Jezusowego dzieciństwa jest fakt, że przedwieczny Bóg uczył się od ludzi funkcjonowania w czasie. Nasze rodziny czerpiąc wzór ze Świętej Rodziny, mają być środowiskiem wzrostu, nabierania mocy, napełniania mądrością i współpracy z łaską.