Święty Jan Chrzciciel ma pełną świadomość tego, do czego przeznaczył go Bóg. Wie, że jego rolą jest przygotowania drogi dla przychodzącego Mesjasza, a potem ukazanie go światu. Wielkość Jana polega właśnie na tym, że nie zatrzymuje uwagi ludzi na sobie, ale koncentruje ją na Jezusie. Jak często w naszym życiu zdarza się, że chcemy skupiać uwagę ludzi na sobie, pragniemy, aby to nas słuchano, pożądamy ludzkiego zainteresowania i uznania? Zawsze wtedy przysłaniamy tego, który jest ważniejszy od nas – Boga, który stał się człowiekiem.

„Oto Baranek Boży” – wskazuje na Jezusa Jan Chrzciciel. Czy my, współcześni uczniowie Chrystusa, jesteśmy jeszcze zdolni ukazywać światu Chrystusa? Czy swoim słowami i czynami wskazujemy na Jezusa Chrystusa, naszego Pana? Czy razem z innymi wyruszamy w drogę za Jezusem, tak jak to uczynili Andrzej i Jan?

„Czego szukacie?” – pyta Jezus. Warto podczas dzisiejszej medytacji zadać sobie to samo pytanie: Czego szukam w swoim życiu? Co chcę osiągnąć w tym nowym roku i w całym swoim życiu? Czy chcę, tak jak tamci uczniowie Pana przekonać się, gdzie mieszka Jezus? Czy jest we mnie ta sama ciekawość i zapał do wyruszenia za Panem w nieznaną drogę, jaka była u Jana i Andrzeja?

„Nauczycielu, gdzie mieszkasz?” To pytanie nie tylko wyrażające chęć poznania Jezusa, ale czegoś znacznie głębszego. Uczniowie chcą zamieszkać razem z Jezusem, chcą dzielić z Nim Jego los. Jezus zaprasza ich do wspólnej przygody, która doprowadzi ich do zamieszkania w Jego królestwie pośród Świętych. Dziś to samo zaproszenie Jezus kieruje do każdego z nas. „Chodźcie i zobaczcie!” Pójdźmy za Jezusem i my, i zamieszkajmy razem z Nim.