15
listopada
piątek
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Alberta Wielkiego, biskupa i doktora Kościoła
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
2 J 4-9
Psalm responsoryjny:
Ps 119 (118), 1-2. 10-11. 17-18 (R.: por. 1)
Werset przed Ewangelią:
Łk 21, 28bc
Ewangelia:
Łk 17, 26-37

Patroni:

Liturgia na dzień 2024-11-15:

Pierwsze czytanie

2 J 4-9
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Jana Apostoła

Wybrana Pani, ucieszyłem się bardzo, że znalazłem wśród twych dzieci takie, które postępują według prawdy, zgodnie z przykazaniem, jakie otrzymaliśmy od Ojca. A teraz proszę cię, Pani, abyśmy się wzajemnie miłowali. A pisząc to – nie głoszę nowego przykazania, lecz to, które mieliśmy od początku. Miłość zaś polega na tym, abyśmy postępowali według Jego przykazań.

Jest to przykazanie, o jakim słyszeliście od początku, że według niego macie postępować. Wielu bowiem pojawiło się na świecie zwodzicieli, którzy nie uznają, że Jezus Chrystus przyszedł w ciele ludzkim. Taki jest zwodzicielem i antychrystem. Uważajcie na siebie, abyście nie utracili tego, co zdobyliście pracą, lecz żebyście otrzymali pełną zapłatę.

Każdy, kto wybiega zbytnio naprzód, a nie trwa w nauce Chrystusa, ten nie ma Boga. Kto trwa w nauce Chrystusa, ten ma i Ojca, i Syna.

Psalm responsoryjny

Ps 119 (118), 1-2. 10-11. 17-18 (R.: por. 1)
Błogosławieni słuchający Pana

Błogosławieni, których droga nieskalana, *
którzy postępują zgodnie z Prawem Pańskim.
Błogosławieni, którzy zachowują Jego napomnienia *
i szukają Go całym sercem.

Błogosławieni słuchający Pana

Z całego serca swego szukam Ciebie, *
nie daj mi odejść od Twoich przykazań.
W sercu swoim zachowuję Twe słowa, *
aby nie zgrzeszyć przeciw Tobie.

Błogosławieni słuchający Pana

Czyń dobrze swemu słudze, Panie, *
aby żył i przestrzegał słów Twoich.
Otwórz moje oczy, *
abym podziwiał Twoje Prawo.

Błogosławieni słuchający Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 21, 28bc
Alleluja, alleluja, alleluja

Nabierzcie ducha i podnieście głowy,
ponieważ zbliża się wasze odkupienie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 17, 26-37
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jak działo się za dni Noego, tak będzie również za dni Syna Człowieczego: jedli i pili, żenili się i za mąż wychodziły aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki; a przyszedł potop i wygubił wszystkich.

Podobnie jak działo się za czasów Lota: jedli i pili, kupowali i sprzedawali, sadzili i budowali, lecz w dniu, kiedy Lot wyszedł z Sodomy, spadł z nieba „deszcz ognia i siarki” i wygubił wszystkich; tak samo będzie w dniu, kiedy Syn Człowieczy się objawi.

W owym dniu, kto będzie na dachu, a jego rzeczy w mieszkaniu, niech nie schodzi, by je zabrać; a kto na polu, niech również nie wraca do siebie. Miejcie w pamięci żonę Lota. Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je.

Powiadam wam: Tej nocy dwóch będzie na jednym posłaniu: jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony. Dwie będą razem mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, a druga zostawiona».

Pytali Go: «Gdzie, Panie?» On im odpowiedział: «Gdzie jest padlina, tam zgromadzą się i sępy».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Nabierzcie ducha...

ks. Janusz Chyła ks. Janusz Chyła

Nabierzcie ducha...  

Jezus w dzisiejszej Ewangelii przywołuje postaci ze Starego Testamentu – Noego i Lota. Na tle ich historii przybliża warunki bycia Jego uczniem. Choć okoliczności zewnętrzne zmieniają się, to człowiek w swej istocie wciąż jest podobny. 

Słowa Jezusa zachęcają nas do podjęcia ryzyka i gotowości straty, choć ona jest tylko pozorna. Jezus mówi: „Kto będzie się starał zachować swoje życie, straci je; a kto je straci, zachowa je”. Za stratą poniesioną dla Bożego królestwa kryje się znacznie większy zysk. Zawsze więcej od Boga otrzymujemy niż Jemu możemy ofiarować.

Ewangelia nie jest straszakiem, ani zewnętrznym pocieszaniem. Wybiórcze podejście do niej – z pominięciem niewygodnych fragmentów – skutkuje pozornym szczęściem w doczesności i realnym nieszczęściem w wieczności. Dlatego w Objawieniu odnajdujemy głęboki realizm życia i zachętę do odpowiedzialności: „Nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie”.