lutego

czwartek

Wspomnienie św. Grzegorza z Nareku

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Syr 5, 1-8

Psalm responsoryjny:

Ps 1

Werset przed Ewangelią:

1 Tes 2, 13

Ewangelia:

Mk 9, 41-43. 45. 47-50

Patroni:

św. Julian i Eunus,
św. Besas,
św. Honoryna,
św. Baldomerus,
św. Bazyli i Prokop Dekapolita,
św. Prokop Decapolita,
św. Hipolit,
św. Grzegorz,
św. Łukasz,
bł. Marek Barkworth i Roger Filcock,
św. Anna Line,
bł. Wilhelm Richardson,
bł. Franciszka Anna od MB Bolesnej Cirer Carbonell,
św. Gabriel od MB Bolesnej {Franciszek} Possenti,
bł. Maria od Jezusa Deluil Martiny,
św. Maria Charitas Brader

Liturgia na dzień 2025-02-27:

Pierwsze czytanie

Syr 5, 1-8

Czytanie z Mądrości Syracha

Nie polegaj na swych bogactwach i nie mów: «One mi wystarczą».

Nie daj się uwieść żądzom i sile, by iść za zachciankami swego serca.

Nie mów: «Któż ma nade mną panować?» Albowiem Pan z całą pewnością wymierzy ci sprawiedliwość.

Nie mów: «Zgrzeszyłem i cóż mi się stało?» Albowiem Pan jest cierpliwy. Nie bądź bez obawy co do przebaczenia, byś miał dodawać grzech do grzechu.

Nie mów: «Wielkie jest Jego miłosierdzie, zgładzi mnóstwo moich grzechów!» U Niego bowiem jest miłosierdzie, ale i gniew, a na grzeszników spadnie Jego zapalczywość.

Nie odwlekaj nawrócenia do Pana ani nie odkładaj z dnia na dzień; nagle bowiem gniew Jego przyjdzie i zginiesz w czasie odpłaty.

Nie polegaj na bogactwach niesprawiedliwie nabytych, nic ci bowiem nie pomogą w dniu klęski.

Psalm responsoryjny

Ps 1

Psalm (Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. Ps 40 [39], 5a))

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu

Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych, †
nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu

Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, *
a droga występnych zaginie.

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

1 Tes 2, 13

Alleluja, alleluja, alleluja

Przyjmijcie słowo Boże nie jako słowo ludzkie,
ale jak jest naprawdę, jako słowo Boga.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 9, 41-43. 45. 47-50

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.

A kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu lepiej byłoby kamień młyński uwiązać u szyi i wrzucić go w morze.

Jeśli zatem twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie ginie i ogień nie gaśnie. Bo każdy ogniem będzie posolony.

Dobra jest sól; lecz jeśli sól smak swój utraci, czymże ją przyprawicie? Miejcie sól w sobie i zachowujcie pokój między sobą».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Radykalizm Ewangelii

ks. Przemysław Krakowczyk ks. Przemysław Krakowczyk

W dzisiejszej Ewangelii (Mk 9,41-50) Jezus wzywa swoich uczniów do radykalnej wierności Bogu. Mówi o nagrodzie za najmniejsze dobro uczynione w Jego imię („Kto poda wam kubek wody do picia, nie utraci swojej nagrody”), ale też o konsekwencjach zgorszenia innych i grzechu, który odciąga od Boga.

Jezus używa bardzo mocnych obrazów: „Jeśli twoja ręka jest ci powodem do grzechu, odetnij ją”. Oczywiście nie chodzi tu o dosłowną amputację, ale o radykalne odrzucenie wszystkiego, co prowadzi nas do zła. Może to oznaczać zerwanie z nałogiem, relacją, która oddala nas od Boga, czy rezygnację z rzeczy, które niszczą naszą duchowość.

Jezus mówi także o „soli”, która ma zachować swój smak. Sól w Biblii symbolizuje wierność i czystość. Uczeń Chrystusa powinien być „solą ziemi” – mieć wyrazistą wiarę, która nadaje smak jego życiu i życiu innych. Jeśli nasza wiara stanie się letnia, pozbawiona odwagi i świadectwa, może przestać mieć znaczenie.

Dzisiejsza Ewangelia to wezwanie do zdecydowanego opowiedzenia się za Chrystusem. Czy są w moim życiu rzeczy, które oddalają mnie od Boga? Czy jestem gotów na radykalizm w wierze, by nie zatracić życia wiecznego?