Pierwsze czytanie
Iz 65, 17-21
Czytanie z Księgi proroka IzajaszaTak mówi Pan:«Oto Ja stwarzam nowe niebiosa i nową ziemię; nie będzie się wspominać dawniejszych dziejów ani na myśl one nie przyjdą.Przeciwnie, będzie radość i wesele na zawsze z tego, co Ja stworzę; bo oto Ja uczynię z Jerozolimy wesele i z jej ludu – radość. Rozweselę się z Jerozolimy i rozraduję się z jej ludu. Już się nie usłyszy w niej odgłosów płaczu ani krzyku narzekania.Nie będzie już w niej niemowlęcia, co miałoby żyć tylko kilka dni, ani starca, który by nie dopełnił swych lat; bo najmłodszy umrze jako stuletni, a nie osiągnąć stu lat, będzie znakiem klątwy. Zbudują domy i mieszkać w nich będą, zasadzą winnice i będą jedli z nich owoce».
Psalm responsoryjny
Ps 30
Ps 30 (29), 2 i 4. 5-6. 11-12a i 13b (R.: 2a)Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeśSławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś *i nie pozwoliłeś mym wrogom naśmiewać się ze mnie.Panie mój, Boże, †z krainy umarłych wywołałeś moją duszę *i ocaliłeś mi życie spośród schodzących do grobu.Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeśŚpiewajcie psalm, wszyscy miłujący Pana, *i pamiętajcie o Jego świętości.Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę, †a Jego łaska przez całe życie. *Płacz nadchodzi z wieczora, a rankiem wesele.Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeśWysłuchaj mnie, Panie, zmiłuj się nade mną, *Panie, bądź moją pomocą.Zamieniłeś w taniec mój żałobny lament, *Boże mój i Panie, będę Cię sławił na wieki.Sławię Cię, Panie, bo mnie wybawiłeś
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Am 5, 14
Chwała Tobie, Królu wiekówSzukajcie dobra, a nie zła, abyście żyli,a Pan Bóg będzie z wami.Chwała Tobie, Królu wieków
Ewangelia
J 4, 43-54
Słowa Ewangelii według Świętego JanaJezus odszedł z Samarii i udał się do Galilei. Jezus wprawdzie sam stwierdził, że prorok nie doznaje czci we własnej ojczyźnie, kiedy jednak przyszedł do Galilei, Galilejczycy przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie w czasie świąt. I oni bowiem przybyli na święto.Następnie przybył powtórnie do Kany Galilejskiej, gdzie przedtem przemienił wodę w wino. A był w Kafarnaum pewien urzędnik królewski, którego syn chorował. Usłyszawszy, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego z prośbą, aby przyszedł i uzdrowił jego syna, był on już bowiem umierający.Jezus rzekł do niego: «Jeżeli nie zobaczycie znaków i cudów, nie uwierzycie».Powiedział do Niego urzędnik królewski: «Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko».Rzekł do niego Jezus: «Idź, syn twój żyje». Uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego, i poszedł.A kiedy był jeszcze w drodze, słudzy wyszli mu naprzeciw, mówiąc, że syn jego żyje. Zapytał ich o godzinę, kiedy poczuł się lepiej. Rzekli mu: «Wczoraj około godziny siódmej opuściła go gorączka». Poznał więc ojciec, że było to o tej godzinie, kiedy Jezus rzekł do niego: «Syn twój żyje». I uwierzył on sam i cała jego rodzina.Ten już drugi znak uczynił Jezus od chwili przybycia z Judei do Galilei.