18
sierpnia
środa
XX Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: B/I
Pierwsze czytanie:
Sdz 9,6-15
Psalm responsoryjny:
Ps 21
Werset przed Ewangelią:
Hbr 4, 12
Ewangelia:
Mt 20,1-16
Patroni:
- św. Agapit,
- Męczennicy z Massae Candidae,
- św. Leon,
- św. Helena,
- św. Firmin,
- św. Eonius,
- św. Makary,
- bł. Mannis Guzmán,
- bł. Leonard,
- bł. Rajnold z Concoregio,
- bł. Paula Montaldi,
- bł. Antoni Banassat,
- bł. Franciszek Arias Martín,
- bł. Jakub Falgarona Vílanova i Atanazy Vidaurreta Labra,
- bł. Marcin Martínez Pascual,
- bł. Wincenty Maria Izquierdo Alcón,
- bł. Róża od Matki Bożej Dobrej Rady Pedret Rull,
- św. Albert Hurtado Cruchaga,
- św. Maria Sancja Szymkowiak
Liturgia na dzień 2027-08-18:
Pierwsze czytanie
Sdz 9,6-15
Czytanie z Księgi SędziówWszyscy możni miasta Sychem oraz cały gród Millo zgromadzili się i przyszedłszy pod dąb, gdzie stała stela w Sychem, ogłosili Abimeleka królem.Doniesiono o tym Jotamowi, który poszedłszy, stanął na szczycie góry Garizim, a podniósłszy głos, tak do nich wołał:«Posłuchajcie mnie, możni Sychem, a Bóg usłyszy was także. Zebrały się drzewa, aby namaścić króla nad sobą. Rzekły do oliwki: Króluj nad nami! Odpowiedziała im oliwka: Czyż mam się wyrzec mojej oliwy, która służy czci bogów i ludzi, aby pójść i kołysać się ponad drzewami? Z kolei zwróciły się drzewa do figowca: Chodź ty i króluj nad nami! Odpowiedział im figowiec: Czyż mam się wyrzec mojej słodyczy i wybornego mego owocu, aby pójść i kołysać się ponad drzewami? Następnie rzekły drzewa do krzewu winnego: Chodź ty i króluj nad nami! Krzew winny im odpowiedział: Czyż mam się wyrzec mojego soku rozweselającego bogów i ludzi, aby pójść i kołysać się ponad drzewami? Wówczas rzekły wszystkie drzewa do krzewu cierniowego: Chodź ty i króluj nad nami! Odpowiedział krzew cierniowy drzewom: Jeśli naprawdę chcecie mnie namaścić na króla, chodźcie i odpoczywajcie w moim cieniu! A jeśli nie, niech ogień wyjdzie z krzewu cierniowego i spali cedry libańskie».
Psalm responsoryjny
Ps 21
Ps 21 (20), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 2a)Król się weseli z Twej potęgi, PaniePanie, król się weseli z Twojej potęgi *i z Twej pomocy tak bardzo się cieszy.Spełniłeś pragnienie jego serca *i nie odmówiłeś błaganiom warg jego.Król się weseli z Twej potęgi, PaniePomyślne błogosławieństwo wcześniej zesłałeś na niego, *szczerozłotą koronę włożyłeś mu na głowę.Prosił Ciebie o życie, *Ty go obdarzyłeś długimi dniami na wieki i na zawsze.Król się weseli z Twej potęgi, PanieWielka jest jego chwała dzięki Twej pomocy, *ozdobiłeś go dostojeństwem i blaskiem.Gdyż błogosławieństwem uczyniłeś go na wieki, *napełniłeś go radością Twojej obecności.Król się weseli z Twej potęgi, Panie
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Hbr 4, 12
Alleluja, alleluja, allelujaŻywe jest słowo Boże i skuteczne,zdolne osądzić pragnienia i myśli serca.Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mt 20,1-16
Słowa Ewangelii według Świętego MateuszaJezus opowiedział swoim uczniom następującą przypowieść:«Królestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, który wyszedł wczesnym rankiem, aby nająć robotników do swej winnicy. Umówił się z robotnikami o denara za dzień i posłał ich do winnicy.Gdy wyszedł około godziny trzeciej, zobaczył innych, stojących na rynku bezczynnie, i rzekł do nich: „Idźcie i wy do mojej winnicy, a co będzie słuszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszedłszy ponownie około godziny szóstej i dziewiątej, tak samo uczynił.Gdy wyszedł około godziny jedenastej, spotkał innych stojących i zapytał ich: „Czemu tu stoicie cały dzień bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie najął”. Rzekł im: „Idźcie i wy do winnicy”.A gdy nadszedł wieczór, rzekł właściciel winnicy do swego rządcy: „Zwołaj robotników i wypłać im należność, począwszy od ostatnich aż do pierwszych”. Przyszli najęci około jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy więc przyszli pierwsi, myśleli, że więcej dostaną; lecz i oni otrzymali po denarze.Wziąwszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, mówiąc: „Ci ostatni jedną godzinę pracowali, a zrównałeś ich z nami, którzy znosiliśmy ciężar dnia i spiekotę”. Na to odrzekł jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czynię ci krzywdy; czyż nie o denara umówiłeś się ze mną? Weź, co twoje, i odejdź. Chcę też i temu ostatniemu dać tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczynić ze swoim, co chcę? Czy na to złym okiem patrzysz, że ja jestem dobry?” Tak ostatni będą pierwszymi, a pierwsi ostatnimi».
