24
lutego
poniedziałek
VII Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Syr 1, 1-10
Psalm responsoryjny:
Ps 93
Werset przed Ewangelią:
Por. 2 Tm 1, 10b
Ewangelia:
Mk 9, 14-29
Patroni:
- św. Evetius,
- św. Piotr Palatyn,
- św. Modest,
- św. Ethelbert,
- bł. Konstancjusz Servoli z Fabriano,
- bł. Marek de Marconi,
- bł. Józefa Naval Girbés,
- bł. Tomasz Maria Fusco,
- św. Ascencja Nicol (Nikola) Goñi
Liturgia na dzień 2031-02-24:
Pierwsze czytanie
Syr 1, 1-10
Czytanie z Mądrości SyrachaCała mądrość od Pana pochodzi i z Nim jest na wieki.Piasek morski, krople deszczu i dni wieczności któż może policzyć? Wysokość nieba, szerokość ziemi, przepaść i mądrość któż potrafi zbadać?Jako pierwsza przed wszystkim stworzona została mądrość, a rozum roztropny jest od wieków.Korzeń mądrości komuż został objawiony, a dzieła jej wszechstronnych umiejętności któż poznał?Jest Jeden mądry, co bardzo lękiem przejmuje, Zasiadający na swoim tronie.To Pan ją stworzył, przejrzał, policzył i wylał ją na wszystkie swe dzieła, na wszystkie stworzenia jako swój dar, a tych, co Go miłują, hojnie w nią wyposażył.
Psalm responsoryjny
Ps 93
Psalm (Ps 93 (92), 1. 2 i 5 (R.: por. 1a))
Pan Bóg króluje, pełen majestatu
Pan króluje, oblókł się w majestat, *
Pan wdział potęgę i nią się przepasał.
Tak świat utwierdził, *
że się nie zachwieje.
Pan Bóg króluje, pełen majestatu
Twój tron niewzruszony na wieki, *
istniejesz od wieków, Boże.
Świadectwa Twoje bardzo godne są wiary; †
Twojemu domowi świętość przystoi *
po wszystkie dni, o Panie.
Pan Bóg króluje, pełen majestatu
Werset przed Ewangelią (Alleluja)
Por. 2 Tm 1, 10b
Alleluja, alleluja, allelujaNasz Zbawiciel, Jezus Chrystus, śmierć zwyciężył,a na życie rzucił światło przez Ewangelię.Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Mk 9, 14-29
Słowa Ewangelii według Świętego MarkaGdy Jezus z Piotrem, Jakubem i Janem zstąpił z góry i przyszedł do uczniów, ujrzał wielki tłum wokół nich i uczonych w Piśmie, którzy rozprawiali z nimi. Skoro Go zobaczyli, zaraz podziw ogarnął cały tłum i przybiegając, witali Go.On ich zapytał: «O czym rozprawiacie z nimi?»Jeden z tłumu odpowiedział Mu: «Nauczycielu, przyprowadziłem do Ciebie mojego syna, który ma ducha niemego. Ten, gdziekolwiek go pochwyci, rzuca nim, a on wtedy się pieni, zgrzyta zębami i drętwieje. Powiedziałem Twoim uczniom, żeby go wyrzucili, ale nie mogli».Odpowiadając im, Jezus rzekł: «O plemię niewierne, jak długo mam być z wami? Jak długo mam was znosić? Przyprowadźcie go do Mnie!» I przywiedli go do Niego. Na widok Jezusa duch zaraz począł miotać chłopcem, tak że upadł na ziemię i tarzał się z pianą na ustach.Jezus zapytał ojca: «Od jak dawna to mu się zdarza?»Ten zaś odrzekł: «Od dzieciństwa. I często wrzucał go nawet w ogień i w wodę, żeby go zgubić. Lecz jeśli coś możesz, zlituj się nad nami i pomóż nam».Jezus mu odrzekł: «Jeśli możesz? Wszystko możliwe jest dla tego, kto wierzy».Zaraz ojciec chłopca zawołał: «Wierzę, zaradź memu niedowiarstwu!»A Jezus, widząc, że tłum się zbiega, rozkazał surowo duchowi nieczystemu: «Duchu niemy i głuchy, rozkazuję ci, wyjdź z niego i więcej w niego nie wchodź!» A ten krzyknął i wyszedł, silnie nim miotając. Chłopiec zaś pozostawał jak martwy, tak że wielu mówiło: «On umarł». Lecz Jezus ujął go za rękę i podniósł, a on wstał.A gdy przyszedł do domu, uczniowie pytali Go na osobności: «Dlaczego my nie mogliśmy go wyrzucić?»Powiedział im: «Ten rodzaj można wyrzucić tylko modlitwą i postem».
