Opoka - Strona główna
opoka.news opoka.photo opoka.org.pl
Pekao
Na skróty: Liturgia na dziś Liturgia na jutro Liturgia na niedzielę Liturgia na wczoraj

Liturgia na wczoraj

23 czerwca 2018
sobota
Rok liturgiczny: B/II
XI Tydzień zwykły
Pierwsze czytanie:
2 Krn 24, 17-25
Psalm responsoryjny:
Ps 89 (88), 4-5. 29-30. 31-32. 33-34 (R.: por. 29a)
Werset przed Ewangelią:
2 Kor 8, 9
Ewangelia:
Mt 6, 24-34
św. Cyneburg, św. Etheldreda, św. Agrippina, św. Lietbertus, św. Józef Cafasso, św. Tomasz Garnet.
Kolor szat

Pierwsze czytanie

2 Krn 24, 17-25
Czytanie z Drugiej Księgi Kronik

Po śmierci Jojady przybyli naczelnicy judzcy i oddali pokłon królowi. Król ich wtedy usłuchał. Opuścili więc świątynię Pana, Boga swego, i zaczęli czcić aszery oraz posągi. Wskutek ich winy zapłonął gniew Boży nad Judą i nad Jerozolimą. Posyłał więc Pan do nich proroków, aby ich nawrócili do Pana i napominali, oni jednak ich nie słuchali.

Wtedy duch Boży zstąpił na Zachariasza, syna kapłana Jojady, który stanął przed ludem i rzekł: «Tak mówi Bóg: Dlaczego przekraczacie przykazania Pańskie? Dlatego się wam nie wiedzie! Ponieważ opuściliście Pana, i On was opuści».

Lecz oni sprzysięgli się przeciw niemu i ukamienowali go z rozkazu króla na dziedzińcu świątyni Pańskiej. Król Joasz zapomniał już o dobrodziejstwie, jakie wyświadczył mu ojciec Zachariasza, Jojada, i zabił jego syna. Kiedy zaś ten umierał, zawołał: «Oby Pan to widział i pomścił, i zażądał zdania z tego sprawy!»

I oto jeszcze w ciągu tego roku wyruszyło przeciw niemu wojsko Aramu. Wkroczywszy do Judy i do Jerozolimy, wytracili z ludu wszystkich jego naczelników, a całą swą zdobycz wysłali do króla Damaszku.

Choć wojsko Aramu weszło z małą liczbą żołnierzy, Pan jednak oddał mu w ręce wielkie mnóstwo wojska, ponieważ mieszkańcy Judy opuścili Pana, Boga swych ojców. I tak wykonało ono wyrok na Joaszu.

Kiedy się od niego oddalili, pozostawiając go ciężko chorym, słudzy jego uknuli spisek przeciw niemu, aby pomścić krew syna kapłana Jojady. I zabili go na jego łóżku. Zmarł i został pochowany w Mieście Dawidowym, ale nie złożono go w grobach królewskich.

Psalm responsoryjny

Ps 89 (88), 4-5. 29-30. 31-32. 33-34 (R.: por. 29a)
Swojemu słudze Bóg łaskę okaże

«Zawarłem przymierze z moim wybrańcem, *
przysiągłem mojemu słudze, Dawidowi:
Twoje potomstwo utrwalę na wieki *
i tron twój umocnię na wszystkie pokolenia».

Swojemu słudze Bóg łaskę okaże

«Na wieki zachowam dla niego łaskę *
i trwałe z nim będzie moje przymierze.
Sprawię, że potomstwo jego będzie wieczne, *
a jego tron jak dni niebios trwały.

Swojemu słudze Bóg łaskę okaże

A jeśli jego synowie porzucą moje prawo *
i nie będą postępować według moich przykazań,
jeżeli moje ustawy naruszą *
i nie będą pełnili moich rozkazów.

Swojemu słudze Bóg łaskę okaże

Rózgą ukarzę ich przewinienia, *
a winę ich biczami,
lecz nie odejmę od niego mej łaski *
i nie zawiodę w wierności».

Swojemu słudze Bóg łaskę okaże

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Kor 8, 9
Alleluja, alleluja, alleluja

Jezus Chrystus, będąc bogatym, dla was stał się ubogim,
aby was ubóstwem swoim ubogacić.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 6, 24-34
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Nikt nie może dwom panom służyć. Bo albo jednego będzie nienawidził, a drugiego – miłował; albo z jednym będzie trzymał, a drugim wzgardzi. Nie możecie służyć Bogu i Mamonie!

Dlatego powiadam wam: Nie martwcie się o swoje życie, o to, co macie jeść i pić, ani o swoje ciało, czym się macie przyodziać. Czyż życie nie znaczy więcej niż pokarm, a ciało więcej niż odzienie? Przypatrzcie się ptakom podniebnym: nie sieją ani żną i nie zbierają do spichlerzy, a Ojciec wasz niebieski je żywi. Czyż wy nie jesteście ważniejsi niż one?

Kto z was, martwiąc się, może choćby jedną chwilę dołożyć do wieku swego życia?

A o odzienie czemu się martwicie? Przypatrzcie się liliom polnym, jak rosną: nie pracują ani przędą. A powiadam wam: nawet Salomon w całym swym przepychu nie był tak ubrany jak jedna z nich. Jeśli więc ziele polne, które dziś jest, a jutro do pieca będzie wrzucone, Bóg tak przyodziewa, to czyż nie tym bardziej was, ludzie małej wiary?

Nie martwcie się zatem i nie mówcie: co będziemy jedli? co będziemy pili? czym będziemy się przyodziewali? Bo o to wszystko poganie zabiegają. Przecież Ojciec wasz niebieski wie, że tego wszystkiego potrzebujecie. Starajcie się naprzód o królestwo Boga i o Jego sprawiedliwość, a to wszystko będzie wam dodane.

Nie martwcie się więc o jutro, bo jutrzejszy dzień sam o siebie martwić się będzie. Dosyć ma dzień każdy swojej biedy».
ks. MIrosław Matuszny
Temat: Służyć Jednemu Bogu

Wczytując się w treść dzisiejszego pierwszego czytania widzimy, jak łatwo człowiek zapomina o tym, co dobrego go spotkało od Boga i gotów jest do zdrady. Oto cudownie ocalony syn królewski, wyniesiony na tron ojca dzięki poświęceniu kapłana Jojady, szybko porzuca wiarę ojców, idzie za marnościami pogan i co więcej, dopuszcza się zbrodni zabijając syna swojego wybawiciela. Trudno się więc dziwić, że sam Bóg staje się mścicielem tej nikczemności. Jak bowiem oznajmia to dzisiejsze przesłanie Ewangelii, nie da się jednocześnie służyć dwom panom. Nie da się służyć jednocześnie Bogu prawdziwemu i światowym marnościom. Prawdziwa bowiem służba domaga się ofiary z tego, co człowiek ma, na rzecz tego, co spodziewa się otrzymać od Boga. Pójście zaś za ułudą doczesności polega na poświęceniu tego, co człowiek spodziewa się otrzymać od Boga, na rzecz tego, co może otrzymać w tym przemijającym świecie.
Podobnie jest w dzisiejszych czasach. Kiedy znajdujemy się w potrzebie, gdy nie mamy nic do stracenia, wołamy do Boga domagając się, aby stanął po naszej stronie, aby zesłał nam ocalenie. Bóg nigdy o nas nie zapomina. Niestety, my często zapominamy o Bogu. Gdy już minie kryzysowa sytuacja, kiedy otrzymamy od Pana nieba i ziemi to, o co Go prosiliśmy, szybko zaczynamy po swojemu układać swoje życie. Sam dar staje się po wielokroć ważniejszy od Darczyńcy i przedkładamy to co doczesne, materialne, złudne nad to co wieczne, nieprzemijające i Boże.


SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Wiele razy usprawiedliwiamy się, że przecież nasze podążanie za dobrami ziemskimi nie przysłania nam innych celów, że inni mają jeszcze więcej i w ten sposób większość naszych trosk skupia się na celach przemijających. Tymczasem Bóg wzywa nas do złożenia w Nim nadziei, do podporządkowania wszystkich celów ziemskich celom nadrzędnym, niebieskim. Pan przecież wie, czego nam potrzeba. Jeśli zatem chcemy, aby On troszczył się o nas, my musimy troszczyć się o Jego sprawy tu na ziemi. Nie da się przecież poświęcić życia temu co przemijające i zebrać owoców w wieczności. Trzeba postawić na Boga i Jego Prawo, a wszystko inne będzie nam dodane.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Komu służę moim życiem?