Opoka - Portal katolicki
opoka.newsopoka.photo
Pekao
Na skróty:   Liturgia na dziś · Liturgia na jutro · Liturgia na niedzielę · Liturgia na wczoraj ·   Zobacz też serwis liturgia.opoka.org.pl z multimediami.

Liturgia na wczoraj

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

<iframe src="https://opoka.org.pl/liturgia_iframe.php" scrolling="no" style="height: 460px; width: 300px;" height="auto" frameborder="0">
4 kwietnia 2020
sobota
Rok liturgiczny: A/II
Dzień Powszedni albo wspomnienie Św. Izydora, biskupa i doktora Kościoła
Pierwsze czytanie:
Ez 37, 21-28
Psalm responsoryjny:
Jr 31, 10. 11-12b. 13 (R.: por. 10d)
Werset przed Ewangelią:
Ez 18, 31ac
Ewangelia:
J 11, 45-57
św. Ambroży, św. Izydor bp i dr Kła*, św. Platon, św. Tigernach, św. Benedykt Czarny, i Święci Agathopus i Theodulus.
Kolor szat

Pierwsze czytanie

Ez 37, 21-28
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela

Tak mówi Pan Bóg:

«Oto wybieram Izraelitów spośród ludów, do których pociągnęli, i zbieram ich ze wszystkich stron, i prowadzę ich do ich kraju. I uczynię ich jednym ludem w kraju, na górach Izraela, i jeden król będzie nimi wszystkimi rządził, i już nie będą tworzyć dwóch narodów, i już nie będą podzieleni na dwa królestwa.

I już nie będą się kalać swymi bożkami i wstrętnymi kultami, i wszelkimi odstępstwami. Uwolnię ich od wszystkich wiarołomstw, którymi zgrzeszyli, oczyszczę ich i będą moim ludem, Ja zaś będę ich Bogiem.

Sługa mój, Dawid, będzie królem nad nimi, i wszyscy oni będą mieć jedynego Pasterza, i żyć będą według moich praw, i moje przykazania zachowywać będą i wypełniać. Będą mieszkali w kraju, który dałem słudze mojemu, Jakubowi, w którym mieszkali wasi przodkowie. Zamieszkają w nim oni i synowie, i wnuki ich na zawsze, a mój sługa, Dawid, będzie na zawsze ich władcą.

I zawrę z nimi przymierze pokoju: będzie to wiekuiste przymierze z nimi. Osadzę ich i rozmnożę, a mój przybytek pośród nich umieszczę na stałe. Mieszkanie moje będzie pośród nich, i Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. Ludy zaś pogańskie poznają, że Ja jestem Pan, który uświęca Izraela, gdy mój przybytek będzie wśród nich na zawsze».

Psalm responsoryjny

Jr 31, 10. 11-12b. 13 (R.: por. 10d)
Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Słuchajcie, narody, słowa Pańskiego, *
głoście je na wyspach odległych i mówcie:
«Ten, który rozproszył Izraela, znów go zgromadzi *
i będzie nad nim czuwał jak pasterz nad swym stadem».

Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Pan bowiem uwolni Jakuba, *
wybawi go z ręki silniejszego od niego.
Przyjdą z weselem na szczyt Syjonu *
i rozradują się błogosławieństwem Pana.

Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Wtedy dziewica rozweseli się w tańcu *
i młodzieńcy cieszyć się będą ze starcami.
Zamienię bowiem ich smutek w radość, *
pocieszę ich i rozweselę po ich troskach.

Pan nas obroni, tak jak pasterz owce

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ez 18, 31ac
Chwała Tobie, Królu wieków

Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy
i uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha.

Chwała Tobie, Królu wieków

Ewangelia

J 11, 45-57
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Wielu spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego. Niektórzy z nich udali się do faryzeuszów i donieśli im, co Jezus uczynił.

Arcykapłani więc i faryzeusze zwołali Sanhedryn i rzekli: «Cóż zrobimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, a przyjdą Rzymianie i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród». Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: «Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod rozwagę, że lepiej jest dla was, aby jeden człowiek umarł za lud, niżby miał zginąć cały naród».

Tego jednak nie powiedział sam od siebie, ale jako najwyższy kapłan w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus ma umrzeć za naród, i nie tylko za naród, ale także po to, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. Tego więc dnia postanowili Go zabić.

Odtąd Jezus już nie występował otwarcie wśród Żydów, tylko odszedł stamtąd do krainy w pobliżu pustyni, do miasta zwanego Efraim, i tam przebywał ze swymi uczniami.

A była blisko Pascha żydowska. Wielu przed Paschą udawało się z tej okolicy do Jerozolimy, aby się oczyścić. Oni więc szukali Jezusa i gdy stanęli w świątyni, mówili jeden do drugiego: «Jak wam się zdaje? Czyżby nie miał przyjść na święto?»

Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali polecenie, aby każdy, ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, by można było Go pojmać.
ks. Tomasz Jaklewicz
Nasze lęki i miłość Jezusa

1. „Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, a przyjdą Rzymianie i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród”. Żydowskie elity religijne bały się Jezusa i ludzi, którzy Mu wierzą. Bali się jeszcze bardziej Rzymian i ich legionów. Bali się o miejsca święte, o przyszłość swojego narodu. Arcykapłani i faryzeusze najbardziej jednak obawiali się o swoją pozycję, do czego już się tak łatwo nie przyznawali. Jezus zawsze był im solą w oku. Obnażał ich hipokryzję, nakłuwał ich pychę, skłaniał do nawrócenia. Zapraszał do rewizji schematów i martwych tradycji. Ostatecznie postanowili go zabić. Zastanawiam się, czego ja się dziś boję. Czy Jezus nie jawi się także dla mnie jako Ktoś niebezpieczny, kto wytrąca mnie z kolein mojego działania, życia, religijności? Czy nie przychodzi mi czasem ochota zamknąć usta temu niewygodnemu Prorokowi z Nazaretu? Strach nigdy nie jest dobrym doradcą. Zwłaszcza nadmierny lęk o siebie, o swoją pozycje, swoje zdobycze. W czasach obecnej epidemii wiele w nas lęków. Nie można pozwolić, aby one odebrały nam wiarę, nadzieję i miłość.
2. „Lepiej jest dla was, aby jeden człowiek umarł za lud, niżby miał zginąć cały naród”. Słowa Kajfasza były w pierwszym znaczeniu decyzją o karze śmierci dla Chrystusa. To było podsunięcie Sanhedrynowi najbardziej pragmatycznego rozwiązania kwestii Jezusa. Jeśli Jego osoba zagraża losowi narodu, to lepiej poświęcić jednostkę, aby ocalić naród. Jest w tym zdaniu Kajfasza zarazem głębszy sens. Święty Jan zauważa: „Tego jednak nie powiedział sam od siebie, ale jako najwyższy kapłan w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus ma umrzeć za naród, i nie tylko za naród, ale także po to, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno”. Jezus rzeczywiście umrze za cały naród, ale nie po to, aby go ocalić przed Rzymianami (Świątynia Jerozolimska została zburzona w 70 roku), ale po to aby go ocalić od grzechu i śmierci. Jezus weźmie na siebie winy całej ludzkości, zło zostanie pokonane przez Jego ofiarę miłości. Umrze nie tylko za jeden naród, ale za wszystkie dzieci Boże, za wszystkich ludzi, którzy szukają Boga i chcą pójść jak Abraham za Jego wezwaniem. Umrze za mnie, abym Ja mógł żyć.
3. Przed nami Niedziela Palmowa, Wielki Tydzień, Triduum Paschalne. Będziemy przeżywać te dni w cieniu śmiercionośnej epidemii. Zamknięci w naszych domach z obawy o życie i zdrowie. Pozbawieni możliwości gromadzenia się we wspólnocie wiary w te najważniejsze dni roku liturgicznego będziemy się czuli jak rozproszone dzieci Boże. Może dzięki temu zatęsknimy za jednością, bliskością, wspólnotą Kościoła. Może zrozumiemy głębiej, czym jest zbawienie. Bo przecież nie chodzi nam tylko o to, aby móc znowu ruszyć do galerii handlowej czy polecieć na wakacje, prawda? Dziś walczymy o życie ludzi. I doświadczamy granic ludzkich możliwości. Krzyż to tajemnica życia, które rodzi się ze śmierci. Jezus dzięki swojej śmierci z miłości pokonał naszą śmierć. Jemu oddajmy naszą samotność, lęk, trwogę, ubóstwo, bezradność, życie, wszystko. On jest jedynym rozwiązaniem kwestii życia i śmierci.


Podziel się Słowem Bożym z innymi:

© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W
© Fundacja Opoka 2017
Realizacja: 3W