Znaleziono 6608 wyników
Powiedz NIE aborcji! List otwarty do Gizeli Jagielskiej
Sytuacje, gdy ze szpitala wychodzi mama bez dziecka, są zawsze dla położnika i dla rodziców najsmutniejszymi chwilami. Jeśli do śmierci dziecka dochodzi wskutek nieodpowiednich działań personelu, to jest to ogromna porażka. A co można powiedzieć o śmierci niewinnego maluszka, do której dochodzi celowo, na skutek działań lekarza? – pisze dr Kamila Majcher, ginekolog-położnik z wieloletnim stażem, w poruszającym liście otwartym do Gizeli Jagielskiej. Przywołuje też historię Bernarda Nathansona, abortera, który porzucił aborcję i zaczął bronić życia. Poniżej całość listu.
„Tylko ludzie trzeźwi potrafią oddać swoje życie z miłości do Boga i miłości bliźniego”. Bp Bronakowski o trzeźwości i świadectwie rodziny Ulmów
„Wśród cnót, które doprowadziły Ulmów do ofiary z życia, była z pewnością trzeźwość, bo tylko ludzie trzeźwi potrafią oddać swoje życie z miłości do Boga i miłości bliźniego” – stwierdził bp Tadeusz Bronakowski podczas XIX Ogólnopolskiej Modlitwy o Trzeźwość Narodu, która odbyła się w poniedziałek, 31 lipca, w Sanktuarium św. Michała Archanioła i bł. Bronisława Markiewicza w Miejscu Piastowym na Podkarpaciu.
Abp Szewczuk: ikony wydrapane na ścianie sali tortur głębokim wezwaniem do nieustannej modlitwy
„W rosyjskiej sali tortur w obwodzie charkowskim więźniowie wydrapali na ścianie ikony Matki Boskiej i Jezusa Chrystusa, które reprezentowały dla nich żywego Boga i Jego Świętą Matkę. Te ikony, które dla nas, chrześcijan obrządku wschodniego, są sakramentem obecności wieczności w czasie, miejscu, momencie spotkania człowieka z Bogiem. Te ikony to głębokie wezwanie, symbol, który mówi nam: «Ten, kto się modli, wytrzymuje. Kto się modli, ten się ostoi». A obok nich są wyryte cyfry, którymi więźniowie liczyli dni swojego uwięzienia” – mówił arcybiskup większy kijowsko-halicki w swoim codziennym przemówieniu w 225. dniu wojny Rosji z Ukrainą.
Roger Foley: kanadyjska służba zdrowia nie chce mnie leczyć, ale proponuje eutanazję. A ja chcę żyć
Ma 49 lat i od urodzenia zmaga się z niepełnosprawnością i poważną chorobą. Pracownicy służby zdrowia dają mu niedwuznacznie do zrozumienia, że jego życie nie ma sensu i że przedłużając je, marnuje tylko zasoby. Jak podkreśla Foley, takiego podejścia nie było wcześniej, przed legalizacją wspomaganego samobójstwa, teraz zaś stało się standardem.
