Znaleziono 1523 wyników
Dobrze żyć – to wiele. Dobrze umrzeć – to wszystko
O śmierci to nawet często rozmyślałam, ale pewnego dnia przyszła mi taka myśl do głowy: czy po mojej śmierci ktoś pomodli się za moją duszę? – napisała na internetowej stronie Apostolstwa Dobrej Śmierci pani Jadwiga. Trzeba o śmierci myśleć, trzeba o niej pamiętać, bo jak mówił kard. Joseph Ratzinger, jeśli będziemy wypierać się śmierci, to nie nauczymy się także obchodzić właściwie z życiem.
Skalabrynianie gotowi na kanonizację swego założyciela
W najbliższą niedzielę w poczet świętych zaliczony zostanie Jan Chrzciciel Scalabrini, włoski biskup z przełomu XIX i XX w. Jako pierwszy w sposób kompleksowy zadbał o duszpasterstwo włoskich migrantów udających do Stanów Zjednoczonych i Ameryki Południowej. Z myślą o nich założył zgromadzenia misjonarzy i misjonarek św. Karola Boromeusza, zwanych potocznie skalabrynianami. Są dziś obecni w 32 krajach świata, posługując wśród migrantów wszystkich narodowości.
Abp Muszyński z okazji 60-lecia Vaticanum II: Sobór był nie tylko potrzebny, ale wręcz konieczny
Sobór Watykański II był nie tylko potrzebny, ale wręcz konieczny, chociaż nie wszyscy w Kościele dostrzegali tę konieczność – mówi abp Henryk Muszyński, emerytowany metropolita gnieźnieński i prymas Polski. 11 października przypada 60. rocznica rozpoczęcia obrad soboru. Odnosząc się do zwołanego przez papieża Franciszka synodu nt. synodalności 89-letni hierarcha wyraził przekonanie, że „podobnie jak Sobór w rozumieniu papieża Jana XXIII jest dziełem Ducha Świętego”, tak samo synodalny wymiar Kościoła „jest znakiem nowego tchnienia Ducha Święta na nasze niespokojne czasy”.
„Musiał interweniować ktoś bardzo potężny”. Cuda, które otworzyły drogę do beatyfikacji o. Kolbego
Aby otworzyć drogę do beatyfikacji, należy uzyskać potwierdzenie cudów za wstawiennictwem danej osoby. Chociaż świadectw o niezwykłych interwencjach o. Maksymiliana Kolbego było mnóstwo, do procesu wybrano dwa. Oba uzdrowienia miały miejsce we Włoszech – pierwsze w Sassari na Sardynii, a drugie w Porto San Giorgio w prowincji Marchii.
Jan Paweł I – papież, który rozumiał głód i ubóstwo
Wychował się w skrajnej biedzie. Nieraz brakowało nawet na chleb. Jako mały chłopiec wychodził na ulicę, by żebrać o jedzenie, bo w domu nie było już nic. Jako papież mocno wstawiał się pracownikami fabryk i biednymi – jak sam podkreślił w jednym ze swoich przemówień „Naprawdę cierpiałem głód, dlatego będę w stanie zrozumieć problemy tych, co są głodni”.
