Znaleziono 541 wyników
„Szatańska rewolucja” to nie przypadek. Ideologia niszczy prawdę, rodzinę i człowieka – mówi autor
Książka „Szatańska rewolucja” Tomasza Sztrekera to wstrząsająca diagnoza współczesnego świata, pokazująca, jak pod hasłami wolności, wyboru i postępu podważane są fundamenty prawdy, moralności i rodziny. „Nie mamy do czynienia z przypadkiem, lecz z przemyślanym procesem, który nosi znamiona duchowej wojny o człowieka i jego tożsamość” – mówi Opoce autor.
Wanda Półtawska: jeśli mężczyzna namawia kobietę, żeby zabiła dziecko, bo niepotrzebne – to głupota inspirowana diabłem
Wanda Półtawska, lekarz psychiatra, ofiara eksperymentów medycznych w niemieckim obozie KL Ravensbrück, współpracowniczka i przyjaciółka Jana Pawła II, mówiła w sobotę w Krakowie, że trzeba uczyć kolejne pokolenie, jaką wartość ma człowiek, przeszłość, przyszłość, Bóg i ojczyzna. Potępiła mężczyzn, którzy namawiają kobiety do aborcji.
Päivi Räsänen: mówmy dzieciom o Bogu, uczmy je prawdziwych wartości, poświęcajmy im czas
Współczesna kultura zachodnia zatruta jest przez fałszywy obraz wolności, który twierdzi, że wychowanie religijne jest niepotrzebne, bo dzieci same sobie wybiorą, w co będą chciały wierzyć. Fińska posłanka, Päivi Räsänen wskazuje, że jest dokładnie odwrotnie. Wolność w oderwaniu od głębszego sensu staje się karykaturą wolności, a wychowanie bez odniesienia do wartości – antywychowaniem.
Cztery wymiary ludzkiej godności
Zatwierdzona przez papieża Franciszka zaledwie miesiąc temu deklaracja o godności ludzkiej stanowi bardzo ważne przypomnienie tej prawdy o człowieku, która została objawiona już na pierwszej stronie Pisma Świętego: że „Bóg stworzył człowieka na swój obraz, na obraz Boży go stworzył, stworzył mężczyznę i kobietę” – pisze felietonista Opoki o. Jacek Salij OP.
45. rocznica wyboru Jana Pawła II: personalistyczny humanizm, czyli człowiek drogą Kościoła
45 lat po wyborze Karola Wojtyły na papieża widać, jak istotny był i nadal jest promowany przez niego humanizm personalistyczny, oparty na zdrowej, chrześcijańskiej wizji człowieka, w odróżnieniu od antropologii świeckich, tracących z pola widzenia ostateczne powołanie osoby ludzkiej do relacji z Chrystusem.
To ostatni moment, by wrócić do Reguł Loyoli. „Ja tak uważam” nie może być miarą wszystkiego
W „Ćwiczeniach Duchownych” Ignacego Loyoli znajdujemy zdanie: „powinniśmy być zawsze gotowi wierzyć iż białe, które widzę, jest czarne, jeżeli się tak wypowie Kościół hierarchiczny”. Wydaje się to absurdalne dla współczesnego czytelnika, dla którego własne subiektywne zdanie i odczucie jest miarą wszystkiego. A jednak Ignacy ma rację: kult własnego pomysłu jest zgubny, a nad tym, aby Kościół głosił Bożą prawdę, czuwa sam Duch Święty.
