Znaleziono 2917 wyników
Paląca troska papieża Piusa XI
Pisząc w 1937 r. encyklikę Mit Brennender Sorge Pius XI narażał się na ostre reakcje ze strony świata, a jednak nie wahał się ostro potępić błędów ówczesnych ideologii. Czy dziś nie brakuje nam równie mocnego głosu autorytetu papieskiego, który nazwałbym po imieniu zło współczesnych ideologii - brew politycznemu mainstreamowi?
Paląca troska papieża Piusa XI
Pisząc w 1937 r. encyklikę Mit Brennender Sorge Pius XI narażał się na ostre reakcje ze strony świata, a jednak nie wahał się ostro potępić błędów ówczesnych ideologii. Czy dziś nie brakuje nam równie mocnego głosu autorytetu papieskiego, który nazwałbym po imieniu zło współczesnych ideologii - brew politycznemu mainstreamowi?
Nie tylko droga
W chwili, kiedy czytacie Państwo ten tekst, na trasie Pieszej Pielgrzymki Podlaskiej na Jasną Górę są już wszystkie grupy. Do duchowej stolicy Polski wędrują też pątnicy z innych diecezji. Mówi się, że nie ilość, a jakość jest ważna, ale trudno oprzeć się pokusie porównywania – szczególnie „starym pątnikom”, do których należy również piszący te słowa, pamiętający, „jak było kiedyś” i „jak jest dzisiaj”.
Zmarł Michaił Gorbaczow - pierwszy i jedyny sowiecki przywódca, który gościł w Watykanie
Ironiczne pytanie Stalina: "Ile dywizji ma papież?” miało świadczyć o jego lekceważącym stosunku do Następcy św. Piotra. Tymczasem w 36 lat po śmierci radzieckiego dyktatora wydarzyło się coś, co wcześniej było nie do pomyślenia: 1 grudnia 1989 roku Jan Paweł II przyjął w Watykanie Michaiła Gorbaczowa, reformatora i ojca „pieriestrojki”.
Zmarł Michaił Gorbaczow - pierwszy i jedyny sowiecki przywódca, który gościł w Watykanie
Ironiczne pytanie Stalina: "Ile dywizji ma papież?” miało świadczyć o jego lekceważącym stosunku do Następcy św. Piotra. Tymczasem w 36 lat po śmierci radzieckiego dyktatora wydarzyło się coś, co wcześniej było nie do pomyślenia: 1 grudnia 1989 roku Jan Paweł II przyjął w Watykanie Michaiła Gorbaczowa, reformatora i ojca „pieriestrojki”.
Grzegorz Górny: prof. Roszkowski traktuje poważnie swoich nastoletnich czytelników
„W swojej książce prof. Roszkowski nie tylko rzetelnie przedstawił fakty z niedawnej przeszłości, ale także skorzystał z przysługującego mu prawa, a nawet obowiązku zaprezentowania własnej oceny opisywanych postaci, wydarzeń i zjawisk. To elementarna zasada w naukach humanistycznych” – pisze Grzegorz Górny o podręczniku do historii i teraźniejszości.
