Znaleziono 41 wyników
„Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca” (Rz 6, 4), czyli teocentryzm zmartwychwstania
Bóg kocha człowieka i realizuje jego zbawienie. Lecz nie może się ono spełnić, dopóki człowiek nie zapomni o sobie i nie odda się Bogu w czystym akcie adoracji Jego chwały. Albo dzięki Chrystusowi i Ewangelii wyrwiemy się z uścisku egocentryzmu i grzechu i oddamy się Bogu, albo też egocentryzm przypudrujemy pozorami chrześcijaństwa i dalej będziemy uwielbiać siebie – pisze felietonista Opoki ks. prof. Jan Strumiłowski OCist.
W chrześcijaństwie nie chodzi o naiwny „dobroludzizm”. Chodzi o Boga
„Sprowadzenie misji Kościoła do dobroczynności, budowania pokoju, wspierania ubogich i migrantów, dbania o ekologię – bez głoszenia jedyności zbawczej Chrystusa i bez misji jednoczenia ludzi z Bogiem w Kościele, jest niestety zdradą Chrystusa. Do czynienia dobra bowiem Kościół nie jest konieczny. Do zbawienia – Kościół jest koniecznie potrzebny” – pisze o. Jan P. Strumiłowski OCist.
O czci Jezusa Eucharystycznego raz jeszcze
Najświętszemu Sakramentowi należy się taka cześć, jak samemu Chrystusowi – tak naucza Kościół. Cześć i kult to przede wszystkim postawa serca, postawa uwielbienia, szacunku i adoracji. Za naszym sercem jednak powinno iść ciało i nie jest obojętne to, w jaki sposób wyrażamy na zewnątrz to, co jest w naszym sercu – zauważa o. Jan Strumiłowski.
Czy wszyscy ludzie są dobrzy? Z natury – tak. Jest jednak jedno „ale”
Twierdzenie, że każdy człowiek jest dobry i pragnie dobra nie jest kontrowersyjne samo w sobie. Tak, jesteśmy stworzeni na obraz dobrego Boga i natura ludzka jest dobra. Jest jednak pewien istotny problem, którego wydają się nie dostrzegać propagatorzy „inkluzywizmu” – zwraca uwagę felietonista Opoki, o. Jan P. Strumiłowski OCist.
